به گزارش خبرگزاری تسنیم| با گذشت بیش از 14 سال از آغاز عملیات اجرایی راهآهن چهارمحال و بختیاری، این پروژه همچنان به مرحله بهرهبرداری نرسیده و در حالی میان وعدههای متعدد و محدودیتهای اعتباری معطل مانده که بارها زمان تکمیل آن تغییر کرده است.
این پروژه در سال 1390 با هدف اتصال شهرکرد به شبکه ریلی کشور از مسیر مبارکه–سفیددشت آغاز شد؛ طرحی حدود 90 کیلومتری که قرار بود نقش مهمی در توسعه حملونقل و کاهش هزینههای لجستیکی استان ایفا کند، اما اکنون پس از بیش از یک دهه، همچنان بخشهایی از آن در مرحله نیمهتمام باقی مانده است.
در ادامه روند اجرای پروژه، غلامعلی حیدری استاندار وقت چهارمحال و بختیاری در گفتوگویی در سال 1402 اعلام کرد تاکنون حدود 1700 میلیارد تومان برای این پروژه هزینه شده و بخش دیگری از اعتبارات نیز در حال تخصیص است. وی در همان مقطع این پروژه را یکی از طرحهای «پیشران توسعه استان» عنوان کرد و بر ضرورت تداوم تأمین اعتبار آن تأکید داشت.
پس از آن، داریوش رضایی مدیرکل دفتر فنی، امور عمرانی و حملونقل استانداری چهارمحال و بختیاری در دیماه 1402 و همزمان با جمعبندی مصوبات سفر رئیسجمهور به استان اعلام کرد حدود 1000 میلیارد تومان اعتبار جدید برای این پروژه تصویب شده است. وی همچنین تأکید کرد در صورت تأمین مجموع اعتبارات مورد نیاز، امکان تسریع در تکمیل پروژه وجود خواهد داشت.
با وجود این تزریقهای مالی، روند اجرا همچنان با کندی همراه بوده و بخشهایی از پروژه از جمله ریلگذاری و تکمیل ایستگاهها بهطور کامل انجام نشده است؛ موضوعی که به گفته کارشناسان اجرایی، نشاندهنده فاصله قابل توجه پروژه تا بهرهبرداری است.
در همین چارچوب، جعفر مردانی استاندار چهارمحال و بختیاری در سال 1404 با اشاره به آخرین وضعیت پروژه اعلام کرد که بهرهبرداری از راهآهن شهرکرد در صورت تأمین کامل اعتبارات، تا سال 1405 قابل تحقق خواهد بود. وی بر ادامه روند اجرایی پروژه و پیگیری تأمین منابع مالی از سطح ملی تأکید کرد.
در سطح ملی نیز فرزانه صادق، وزیر راه و شهرسازی در مراسم مرتبط با پروژههای ریلی در سال 1404 با تأکید بر اهمیت توسعه شبکه ریلی در استانهای کمتر برخوردار، راهآهن چهارمحال و بختیاری را از طرحهای اثرگذار در توسعه منطقهای کشور عنوان کرد، اما وی نیز زمان قطعی و نهایی برای بهرهبرداری پروژه اعلام نکرد.
در مجموع، بررسی روند اظهارات مسئولان از سال 1402 تا 1404 نشان میدهد که اگرچه پروژه همواره در اولویتهای توسعهای قرار داشته، اما در عمل به دلیل ناپایداری در تأمین اعتبارات و تغییر مداوم زمانبندیها، از مسیر بهرهبرداری فاصله گرفته و همچنان در وضعیت نیمهتمام قرار دارد.
در این شرایط، پرسش جدی این است که با وجود گذشت بیش از یک دهه از آغاز پروژه و تکرار وعدههای مختلف از سوی مسئولان استانی و ملی، چه نهادی پاسخگوی عدم تکمیل راهآهن شهرکرد و عدم تحقق زمانبندیهای اعلامشده در طول این سالها خواهد بود؟
زهرا سلیمی خبرنگار و فعال رسانهای
انتهای پیام/