به گزارش خبرگزاری تسنیم، والاستریت ژورنال در گزارشی نوشت: سیوپنج سال پس از جنگ اول خلیج فارس، جریان نفت کویت بار دیگر متوقف شده است؛ دکلها از حرکت ایستادهاند و اسکلههای بارگیری نفت در خلیج فارس خالی ماندهاند.
بر اساس این گزارش، با بستهشدن تنگه هرمز، صادرات روزانه حدود دو میلیون بشکه نفت کویت متوقف شده است؛ رقمی که نزدیک به 2 درصد نیاز روزانه جهان را از بازار حذف میکند و مهمترین منبع درآمد این کشور را بهطور کامل قطع کرده است.
این روزنامه نوشت جنگ علیه ایران به همه کشورهای حاشیه خلیج فارس آسیب زده، اما شاید هیچکدام به اندازه کویت ضربه نخورده باشند. اکنون تقریباً تمام مواد غذایی و نوشیدنی مورد نیاز پنج میلیون نفر جمعیت کویت باید از طریق کامیون و از مسیر عربستان سعودی وارد شود.
به نوشته والاستریت ژورنال، صدها پهپاد و موشک ایرانی خسارت سنگینی به زیرساختهای نفتی کویت وارد کردهاند، پایگاههای نظامی آمریکا را هدف قرار دادهاند و موجب خروج دیپلماتها و هزاران سرباز آمریکایی مستقر در این کشور شدهاند.
فرودگاه کویت نیز بسیار دیرتر از دیگر کشورهای منطقه بازگشایی شده و آموزشها همچنان بهصورت مجازی ادامه دارد. حضور کارکنان دولت به 50 درصد محدود مانده و روند بازگشت تجمعات عمومی بسیار کند بوده است.
هرچند تلفات انسانی اندک گزارش شده، اما خط ساحلی شهر کویت همچنان پر از آثار جنگ است؛ از جمله طبقات بالایی ساختمان شرکت ملی نفت کویت که در 5 آوریل هدف موشکهای کروز قرار گرفت و آتشسوزی گستردهای بهدنبال داشت.
شاخص مدیران خرید مؤسسه S&P Global در ماه گذشته نشان داد که اعتماد اقتصادی در کویت به پایینترین سطح از زمان آغاز همهگیری کرونا رسیده است.
شیخ نواف الصباح، نایبرئیس و مدیرعامل شرکت دولتی نفت کویت، در گفتوگو با این روزنامه گفت: «فکر نمیکنم کسی تصور میکرد عبور امن و آزاد از تنگه هرمز برای این مدت طولانی مختل شود.»
با وجود صندوق ثروت ملی بیش از یک تریلیون دلاری، کویت از نظر تئوریک میتواند بیش از یک دهه بدون درآمد دوام بیاورد و خدمات رفاهی گسترده را برای 1.5 میلیون شهروند خود تأمین کند.
با این حال، والاستریت ژورنال تأکید کرده است که وضعیت کنونی ممکن است روندهایی را تشدید کند که پیشتر باعث شده بود کویت پس از اشغال این کشور توسط عراق در سال 1990 نتواند جایگاه پیشین خود را باز یابد.
این گزارش، کویت را نمونهای هشداردهنده برای دیگر کشورهای خلیج فارس دانسته است؛ نمونهای از اینکه نااطمینانی و بیثباتی چگونه میتواند کشورهایی را که مزیت اصلیشان ثروت و امنیت است، فرسوده کند.
فیصل المطوع، از تاجران بزرگ کویت، گفت: «ما نمیتوانیم برای مدت طولانی همینطور ادامه دهیم. کویت سالها درباره ساخت خطآهنی برای دور زدن خلیج فارس صحبت کرد، اما هرگز آن را نساخت. اکنون مجبوریم کالاها را با کامیون وارد کنیم؛ روشی که 6 برابر گرانتر از حملونقل دریایی است.»
کویت میان عراق، عربستان سعودی و خلیج فارس محصور شده و همین موقعیت جغرافیایی، این کشور را در سمت مسدود تنگه هرمز قرار داده است. بستهشدن این تنگه، کویت را عملاً به کشوری محصور در خشکی تبدیل کرده است.
انتهای پیام/