به گزارش خبرگزاری تسنیم از اسلامشهر، هوای اسلامشهر در شب سالگرد شهادت رئیسجمهور شهید، آمیخته به عطر شلوغی و اندوهی حماسی بود. در میانه اجتماعات پرشور شبانه که دلهای داغدار را به هم گره زده بود، موکب شهدای رسانه طرحی نو درانداخت؛ طرحی که گویی روح شهید جمهور در آن جاری بود.
این موکب، این بار نه با چای و شربت، که با یک «تریبون آزاد» از مردم پذیرایی کردند. تریبونی که بر فراز آن، تنها یک سوال طلایی نقش بسته بود، همان سوالی که سالها دغدغه بیوقفه سید محرومان بود: «اگر مسئول بودی، اولویت اول تو برای مردم چی بود؟»
.
و اینگونه شد که صدای مردم در شب شهید جمهور، به امواجی خروشان بدل شد. پای این تریبون، روایتها شکل گرفت؛ از کارگر سادهای که از سفره کوچکش گفت تا بانوی خانهداری که دغدغه حجاب و امنیت دخترانش را فریاد زد. از جوان پرشوری که اقتصاد دانشبنیان را راه نجات خواند تا پدری میانسال که اشک در چشمانش حلقه زد و تنها عدالت را فریاد کشید.
این همان میراث ابراهیم رئیسی بود؛ رئیسجمهوری که قصرنشینی را برنتابید و سجادهاش را در میان مردم پهن کرد. او که در قامت یک مسئول خدمتگزار، شنیدن را نه یک ژست تبلیغاتی، که یک عبادت میدانست. حالا در شب سالگرد آسمانی شدنش، شاگردان مکتب خادمالرضا در همین موکب ساده اسلامشهری ثابت کردند که راه شهید، مسدود نمیشود.
نکته درخشان این تریبون آزاد، تطابق عجیب اولویتهای مردم با همان رئیسجمهوری بود که حالا در جوار رحمت حق آرمیده است.
گویی مردم با فریادهای صادقانه خود، کارنامه سه سال خدمتگزاری بیادعای شهید عزیز را امضا میکردند و نشان میدادند که قدر آن نگاه جهادی را میدانند.
امشب این موکب ساده، پیچیدهترین پیام را به گوش همه رساند: تا وقتی مردم زندهاند، راه شهید جمهور ادامه دارد و مطالبهگری، شیرینترین میوه باغ ولایتمداری است.
انتهای پیام/