به گزارش خبرنگار سیاسی خبرگزاری تسنیم، در پیام حضرت آیتالله سید مجتبی حسینی خامنهای رهبر معظم انقلاب که بهطور مشترک به مناسبت روز کارگر و روز معلم منتشر شد، ایشان با ترسیم چارچوبی کلان برای پیشرفت کشور، علم و عمل را دو بال این پرواز خواندند.
در این میان، نقش کارگران بهعنوان تجسم عینیِ عمل و موتور محرکه جهاد اقتصادی بهشکلی ویژه و راهبردی مورد تحلیل قرار گرفته است.
اولین نکته این است که کارگر از نگاه رهبر معظم انقلاب فراتر از مزد و دستمزد است؛ مهمترین بُعد بینشی در این پیام، هویتبخشی متعالی به مقوله کارگری است. مقام معظم رهبری به صراحت کار را فراتر از یک شغل که در قبال آن دستمزدی دریافت میشود تعریف کردهاند و آن را یک نقش ملی و جهادی قلمداد میکنند.
ترسیم تصویری که در آن دست توانا و هنرمند کارگر شایسته بوسهزدن است نه یک تعارف، بلکه تکریمی عمیق از کرامت انسانی کارگر است؛ این تمثیل، کار یَدی و فنی را همسنگ کار فکری و تربیتی معلم ارزشگذاری میکند؛ از طرفی کارگر به مثابه ستون فقرات اقتصاد و ثروت ملی است و فراتر از یک نیروی کار، کارگر ثروت واحد تولیدی و خدماتی نامیده شده است. این بینش نگاه هزینهمحور به نیروی انسانی را بهشدت رد کرده و آن را یک دارایی راهبردی برای بنگاه اقتصادی و کشور معرفی میکند.
دومین نکته، مسائل کلیدی و نگرانیهای راهبردی مورد توجه ایشان است که باید بیش از سایر نکات مورد دقت قرار گیرد.
اولویت مطلق تولید ملی و پرهیز از مصرف کالای خارجی، نه یک توصیه اقتصادی ساده بلکه یک کنش سیاسی-اقتصادی در حمایت از کارگر ایرانی و در راستای نبرد اقتصادی با دشمنان پیشرفت کشور تعریف شده است.
امنیت شغلی و خطر تعدیل نیرو نیز شاید مهمترین دغدغه مستتر در این پیام باشد؛ ایشان با حساسیتی آشکار، تعدیل نیرو و جداسازی را یک آسیب میدانند و بهصراحت از صاحبان کسبوکارهای آسیبدیده میخواهند تا حد ممکن از آن اجتناب کنند. این نشان از درک عمیق فشارهای معیشتی و روانی ناشی از بیکاری بر پیکره جامعه کارگری دارد.
همچنین شکست روایت دشمن در جنگ اقتصادی نکته بعدی پیام است؛ در کنار اثبات قدرت نظامی، اکنون ناامید کردن دشمن در جهاد اقتصادی بهعنوان یک مأموریت ملی تعریف شده و کارگران، افسران خط مقدم این جبهه هستند. وظیفه آنها تنها تولید نیست، بلکه اثبات کارآمدی نظام در سختترین شرایط است.
سومین مسئله، وظایف استخراجی برای دولت و ملت بر اساس این پیام است.
پیام به صراحت از دولت میخواهد که قدردانی از کارگران باید عمیقتر و عملیتر از سخنرانی و برگزاری مراسم باشد. مردم در خیابانها از نیروهای نظامی حمایت میکنند؛ دولت باید سازوکاری برای پشتیبانی قوی و مشابه از کارگران طراحی کند.
همچنین از دولت خواسته شده "در حد مقدور از این عمل خیرخواهانه کارفرمایانی که تعدیل نیرو نمیکنند حمایت نماید!" این فرمان، دولت را مکلّف به طراحی بستههای حمایتی، مشوقهای مالیاتی و تسهیلات هدفمند برای بنگاههایی میکند که علیرغم مشکلات، نیروی کار خود را بهعنوان ثروت حفظ میکنند.
بسترسازی برای اولویت یافتن کالای داخلی؛ اگر مصرف کالای داخلی یک وظیفه ملی است، وظیفه دولت فراهم آوردن زمینههای آن، شامل مبارزه با قاچاق، ارتقای کیفیت تولیدات داخلی، تسهیل فضای کسبوکار و فرهنگسازی هدفمند است.
اما علاوه بر دولت، وظیفه آحاد جامعه و صاحبان کسبوکار در این بزنگاه مهمتر است؛ همانطور که با حضور خیابانی از توان نظامی حمایت میکنند، وظیفه دارند با اولویت دادن به مصرف کالاهای ساخت داخل، حمایت عملی خود را از کارگر مولّد نشان دهند.
این یک کنش جمعی برای نجات اقتصاد کشور تعریف شده و باید از ظرفیت بعثت ملت ایران، در جهت معرفی محصولات داخلی و تحریم کالاهای خارجی نهایت استفاده را کرد.
صاحبان کسبوکار باید نگاه به کارگر را از هزینه به ثروت تغییر دهند و مسئولیت اجتماعی آنها در شرایط بحران، حفظ حداکثری اشتغال کارگران خود است.
بینش رهبر معظم انقلاب در این پیام، یک نظامنامه جامع برای احیای کرامت کار و کارگر در بستر یک جهاد اقتصادی تمامعیار است. در این نگاه، کارگر نه یک قشر آسیبپذیر نیازمندِ ترحم، بلکه یک بازیگر راهبردی، یک افسر جبهه اقتصادی و در نهایت یک ثروت ملی است که بقای کشور در جنگ اقتصادی به سختکوشی و تعهد او گره خورده است.
انتهای پیام/