به گزارش خبرگزاری تسنیم از اسلامشهر، همزمان با شصت و یکمین شب حماسی حضور مردم در میدان و در روزی که ساحل نیلگون خلیج فارس در جنوب کشور موج میزند، امواج غیرت در کوچهپسکوچههای اسلامشهرِ سرافراز به تلاطم درآمد.
در میان خیابانهای مملو از پرچمهای سهرنگ جمهوری اسلامی، درجمع مردمان کوچه و بازار، از کارگر زحمتکش گرفته تا دانشجوی جوان و پیرمردان ریشسپید، پرسشی ساده اما سرنوشتساز مطرح شد: «اگر قرار باشد نام دیگری غیر از خلیج فارس برگزینید، آن نام چیست؟»
.
واکنشها اما فراتر از یک پاسخ ساده بود؛ گویی تاریخ از زبان آنان به سخن درآمده بود.
تعدادی از شهروندان در حالی که چشمانشان از خشمی غرورآمیز برق میزد، پاسخ دادند: ما برای تکتک حروف این نام خون دادیم، حالا بیایند نامش را عوض کنند؟ به خدا اگر هزار بار دیگر هم بمیریم، این نام فارس است و فارس میماند.
مردم گفتند این خلیج همیشه فارس است. مگر ما مُردهایم و بیناموس که بگذاریم نقشهها را جور دیگر برای بچههایمان تعریف کنند؟ تا ابد، یعنی تا وقتی یک ایرانی نفس میکشد، این آبها فارس است.
این جملات تنها یک مصاحبه خیابانی نبود؛ رجزخوانی یک ملت بود. اسلامشهر، این خطه قهرمانپرور، نشان داد که مرزهای جغرافیایی ایران تنها به نقشهها محدود نیست؛ این مرزها در دلهای مردم حک شده است.
اینجا وقتی سخن از تمامیت ارضی و نام ایران به میان میآید، پیر و جوان، زن و مرد تفنگهای کلمات را پر میکنند.
انتهای پیام/