به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری تسنیم، نشریه پولیتیکو در مطلبی با اشاره به مذاکرات آمریکا با ایران به دست برتر تهران در برابر ضعفهای واشنگتن پرداخته است.
برخی محورهای این گزارش به این شرح است:
1. اهرمهای ایران
در حالی که دولت ترامپ تلاش میکند مذاکرات با ایران را پیش ببرد، تحلیلگران و کارشناسان باتجربه هشدار میدهند که واشنگتن با چندین نقطهضعف جدی پشت میز مذاکره مینشیند، در حالی که تهران از اهرمهای قابلتوجهی برخوردار است. شهروندان ایرانی در میانه بمباران اخیر، شورش نکردند، با این حال، با توجه به آمادگی ایران برای تسلط بر تنگه هرمز، نظام اسلامی هنوز ابزارهای فشار در دست دارد.
2. تجربه در برابر بیتجربگی
شاید مهمترین برتری ایران، تیم مذاکراتی باثبات و باتجربه آن است. مایکل سینگ، مقام سابق دولت بوش، صریحاً هشدار داده است که مذاکرهکنندگان ایرانی اغلب همان تیمهایی هستند که با چندین دولت آمریکایی پشت میز نشستهاند، این تجربه انباشته به آنها اجازه میدهد امتیازاتی را طراحی کنند که در ظاهر بهنفع آمریکاست اما در واقع چیزی از ایران نمیگیرد، در مقابل، هر دولت آمریکایی جدید مجبور است این جزئیات پیچیده را از نو و به سختترین شکل ممکن بیاموزد.
3. تنگه هرمز
علیرغم فشارهای نظامی و اقتصادی، ایران کنترل بر تنگه هرمز را بهعنوان یک اهرم فشار کارآمد حفظ کرده است. این تنگه که یکی از حیاتیترین گذرگاههای انرژی جهان است، به تهران قدرت چانهزنی قابلتوجهی میدهد که واشنگتن نمیتواند آن را نادیده بگیرد. پیامدهای اقتصادی این وضعیت هماکنون کیفپول آمریکاییها را تحت فشار قرار داده است.
4. انسجام داخلی در برابر تشتت آمریکا
در حالی که ایران با یک موضع نسبتاً منسجم پشت میز مذاکره مینشیند، دولت ترامپ با جبهههای متعددی از مخالفان داخلی روبهروست. تندروهای ضدایران، اتاقهای فکر واشنگتن، اسرائیل و برخی کشورهای عربی همگی آمادهاند تا هر توافق احتمالی را تضعیف کنند، این فشارها دست ترامپ را در دادن امتیاز بهشدت محدود میسازد.
5. ضعف راهبردی ترامپ؛ فقدان برنامه
کارشناسان میگویند دولت ترامپ هنوز پاسخ روشنی به پرسشهای بنیادی ندارد: حداقل خواستههایش چیست؟ آیا حاضر است نظام جمهوری اسلامی را در قدرت بپذیرد؟ چه امتیازاتی حاضر است بدهد؟ این ابهام راهبردی در تضاد کامل با رویکرد حسابشده ایران قرار دارد که سالهاست خطوط قرمز خود را میشناسد.
6. تناقضگویی؛ سلاحی علیه واشنگتن
تناقضگوییهای مکرر ترامپ ـ که گاه از فشار حداکثری حرف میزند و گاه از توافق بزرگ ـ به مذاکرهکنندگان ایرانی باتجربه این فرصت را میدهد که از این بیثباتی بهره ببرند. علی واعظ، تحلیلگر ارشد گروه بینالمللی بحران، تأکید کرده است که بدون احترام متقابل و آمادگی برای یک توافق برد ـ برد، هیچ توافقی شکل نخواهد گرفت.
7. انزوای دیپلماتیک آمریکا
رویکرد «تنها عمل کردن» دولت ترامپ یکی دیگر از نقاط ضعف جدی واشنگتن است. در صورت توافق، آمریکا به همکاری روسیه و چین نیاز دارد ـ از جمله برای انتقال اورانیوم غنیشده ایران ـ اما سیاست یکجانبهگرایانه این کشور این همکاری را دشوار کرده است. ایران از این شکاف آگاه است و میتواند از آن بهره ببرد.
در مجموع، کارشناسان معتقدند اگر دولت ترامپ با همین سطح از آمادگی وارد مذاکرات جدی شود، نهتنها به توافق نخواهد رسید، بلکه ممکن است امتیازاتی بدهد که بعداً از اعطای آنها پشیمان گردد.
انتهای پیام/+