بهگزارش خبرگزاری تسنیم از تبریز، جنگها همواره علاوه بر خسارات انسانی و زیرساختی، فشارهای سنگینی بر پیکره اقتصاد وارد میکنند. در جریان تجاوزات دشمن آمریکایی صهیونیستی، اقتصاد ایران با چالشهایی نظیر اختلال در زنجیره تأمین خصوصا مواد اولیه خارجی، محاصره دریایی جهت ممانعت صادرات نفتی و تلاش دشمن برای فلج کردن شریانهای حیاتی مواجه شده است. در این میان، الگوی «اقتصاد مقاومتی» نه به عنوان یک طرح موقت، بلکه به عنوان یک سپر دفاعی راهبردی، نقشی کلیدی در حفظ ثبات ایفا می کند.
1. پدافند اقتصادی و مقابله با تورم ناشی از فشار خارجی
یکی از نخستین پیامدهای منفی جنگ، ایجاد انتظارات تورمی و نااطمینانی در بازار است. سیاستهای اقتصاد مقاومتی با تمرکز بر «درونزایی»، تلاش می کند تا وابستگی سفره مردم به نوسانات نرخ ارز و بازارهای خارجی را به حداقل برساند. تقویت تولید داخلی کالاهای اساسی در این برهه، مانع از بروز بحرانهای معیشتی خواهد شد که معمولاً در زمان جنگ گریبانگیر کشورها میشود.
2. جایگزینی دانشبنیان و دور زدن محدودیتها
در شرایطی که دشمن با تحریمهای مضاعف و حملات هدفمند سعی در توقف چرخهای صنعت دارد، رویکرد «اقتصاد دانشبنیان» (از ارکان اصلی مقاومت) به کمک حال مهمی خواهد بود. بومیسازی قطعات حساس صنعتی و تکیه بر توان نخبگان جوان باعث می شود تا نهتنها خطوط تولید متوقف نشوند، بلکه در حوزههایی نظیر صنایع دفاعی و انرژی، بازسازی و نوسازی با سرعتی باورنکردنی صورت گیرد.
3. دیپلماسی اقتصادی و تنوعبخشی به شرکای تجاری
سیاستهای مقاومتی بر «برونگرایی هوشمندانه» تأکید دارند. در جریان جنگ رمضان، ایران باید با بهرهگیری از ظرفیتهای منطقهای و تقویت پیمانهای تجاری با کشورهای همسو، اجازه ندهد مسیرهای تجاری مسدود شود. این تنوعبخشی به مبادی ورودی کالا و مقاصد صادراتی، اثرگذاری ابزار «تحریم اقتصادی» را که مکمل حملات نظامی بود، به شدت کاهش می دهد.
4. مدیریت مصرف و تخصیص بهینه منابع
در زمان بحران، منابع ارزی و ریالی باید با دقت بالایی مدیریت شوند. انضباط مالی دولت و اولویتبندی طرحهای عمرانی و رفاهی بر اساس ضرورتهای دفاعی و معیشتی، از هدررفت منابع جلوگیری نموده، و این شفافیت و مدیریت جهادی، اعتماد عمومی را به سیستم پولی ارتقا می دهد و مانع از فروپاشی بازارهای مالی می گردد.
یادداشت از: محمد کلامی، عضو هیئت علمی دانشگاه و تحلیلگر اقتصادی
انتهای پیام/