به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری تسنیم، در ادامه اعترافات صهیونیستها به تعمیق بحرانهای داخلی این رژیم بعد از جنگ با ایران، گرؤوفین گال، محقق ارشد در موسسه "نیمان" در "موسسه فناوری اسرائیل"، اظهار داشت که یکی از زخمهایی که کمتر در جامعه اسرائیل در این زمان درباره آن صحبت میشود، پایان اعتماد تقریباً مطلق به ارتش اسرائیل و اذعان به اینکه شکافهای زیادی در این اعتماد ایجاد شده، است.
این پژوهشگر صهیونیست در مقالهای که در روزنامه عبری هاآرتص منتشر شد، به گفته همکارش، یگیل لوی، پروفسور صهیونیست اشاره کرد؛ با این مضمون که نقاط ضعف رو به رشد در ارتش اسرائیل، چه در خارج، در ضعف آن در برابر سطح سیاسی، و چه در داخل، در تسلیم شدن آن در برابر نفوذ فزاینده مواضع راستافراطیها با انواع مختلف آن در صفوف خود، کاملا آشکار شده است.
وی افزود: پروفسور لوی به علت عمیقتر در ارتش که باعث فروپاشی آن از درون میشود، و از زبان رئیس ستاد (ایال زامیر) بیان شده، اشاره نکرده است. واقعیت آن است که این یک علت ارزشی-اخلاقی است که خطر آن از مشکلات نیروی انسانی که رئیس ستاد ارتش اسرائیل درباره آن صحبت کرد و مشکلات سیاسی که لوی بر آن تمرکز کرد، فراتر میرود.
پژوهشگر مذکور صهیونیست توضیح داد که شکستهای سیستمی به یک سریال تکراری تبدیل شدهاند: از موضوع آزار و اذیت بازداشتشدگان فلسطینی در اردوگاه "سدی تیمان" و لغو کیفرخواست علیه آزاردهندگان، تا موضوع دادستان نظامی اصلی، و تا تراژدی مرگ نظامیان اسرائیلی و ادعاهای پنهانکاری در تحقیقات مربوط به مرگ آنها، و در نهایت، الگوی تکراری از سوی سخنگوی ارتش برای گزارشهای اولیه نادرست یا سانسور شده، که تصحیح دیرهنگام آنها منجر به فرسایش اعتماد عمومی، به ویژه در زمان جنگ میشود.
در ادامه این مقاله آمده است: هر یک از این موارد را شاید بتوان به تنهایی تفسیر کرد؛ اما در مجموع، به یک مشکل گستردهتر در شفافیت، مسئولیتپذیری و اجرا اشاره دارند. در این میان، شکست عمیقتری که در 7 اکتبر (اکتبر 2023) آشکار شد، در پسزمینه همه اینها قرار دارد.
نویسنده این یادداشت تصریح کرد: این فقط یک شکست عملیاتی نیست، بلکه یک شکست فرهنگی-ارزشی است که در ارزیابی نادرست وضعیت، عدم گوش دادن به هشدارها و عدم پذیرش مسئولیت نمود پیدا میکند. این شکست صرفا به روز 7 اکتبر 2023 محدود نمیشود، بلکه در نحوه تصور گامهای جنگ و رفتار ارتش اسرائیل از آن زمان به بعد منعکس میشود.
در سطح میدانی، پژوهشگر مذکور صهیونیست تاکید کرد که بارها و بارها، مواردی از رفتار نظامیان و فرماندهان ارتش اسرائیل که از کد اخلاقی خارج میشود، مستند شده است: استفاده از نیروی نامتناسب در غزه، غارت و تخریب اموال، سوءاستفاده از غیرنظامیان غزه برای نیازهای عملیاتی، و همچنین خشونت و درگیریهای غیرمعمول در منطقه "یهودا و سامره" (کرانه باختری اشغالی).تکرار این اقدامات غیرانسانی، نشاندهنده فرسایش استانداردهای رفتاری است.
وی توجه را به این نکته جلب کرد که این شکاف ارزشی - اخلاقی بیش از هر بخش دیگری بر فارغالتحصیلان در بخش نظامی تأثیر میگذارد، و به طور اساسی بر عناصر خدمت دائمی در ارتش، و همچنین بر عناصر ذخیره قدیمی، تاثیر دارد؛ زیرا افسران و نظامیانی که بیشتر عمر بزرگسالی خود را وقف خدمت در یگانهای رزمی کردهاند و برخی از آنها تیپها، لشکرها، اسکادرانهای هوایی و ناوگانهای دریایی را در عملیاتهای بیشماری فرماندهی کردهاند، این روزها با احساس عمیق ناامیدی و خیانت به هر آنچه برایشان عزیز است، پرسه میزنند، و در بسیاری از آنها علائم "آسیب اخلاقی" و پدیده اضطراب پس از "شوک اخلاقی" که از چنین آسیبی ناشی شده، ظاهر میشود.
در ادامه این مقاله تاکید شده است که این درد غیرقابل تحمل، ناشی از شکاف بین ارزشهای ادعایی که در طول سالیان طولانی خدمت تبلیغ شدهاند و هویتی که شکل گرفته است، با واقعیتی که اکنون تجربه میشود، است.
نویسنده این مقاله تصریح کرد که تواناییهای عملیاتی ارتش اسرائیل شاید هنوز هم چشمگیر باشد، اما سوال اساسی فقط این نیست که آیا ارتش میتواند؟ بلکه این است که ارتش چگونه عمل میکند؟
این پژوهشگر صهیونیست که قبلاً به عنوان روانشناس ارشد در ارتش اشغالگر، معاون رئیس شورای امنیت داخلی در رژیم اشغالگر و رئیس و موسس انجمن محققان ارتش و جامعه در اسرائیل فعالیت کرده است، در پایان مقاله خود نتیجه گرفت: بدون ترمیم ستون فقرات با شفافیت، مسئولیتپذیری و تعهد اخلاقی، دستاوردهای عملیاتی به تنهایی برای بازگرداندن اعتماد از دست رفته کافی نخواهد بود.
انتهای پیام/