به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، در دوازدهمین دوره از «هفته هنر انقلاب اسلامی» که امسال در فضایی متفاوت و تحت تأثیر شرایط جنگی برگزار شد، شکل تازهای از حضور و مشارکت مردمی در عرصه هنر به نمایش درآمد؛ حضوری که به گفته بسیاری از فعالان این حوزه، مرز میان مخاطب و هنرمند را کمرنگتر از همیشه کرده است.
در روزهایی که کشور تجربهای دشوار را پشت سر گذاشت، اجتماعات گسترده مردمی در میادین مختلف شهرها، هر شب به صحنهای زنده از بروز احساسات، همبستگی و بیان هنری تبدیل شد. استقبالی که نشان داد هنر انقلاب، بیش از آنکه در قالبهای رسمی تعریف شود، در بطن جامعه و در رفتار و واکنش مردم معنا پیدا میکند.
سید علی میرفتاح، از کاندیداهای چهره سال هنر انقلاب، با اشاره به تفاوت این دوره نسبت به سالهای گذشته، عنوان کرد: یکی از دلایل تمایز امسال این است که مردم به عنوان هنرمندان واقعی وارد میدان شدند؛ آنها پردههایی از حقیقت را کنار زدند که حتی هنرمندان حرفهای باید با دقت به آن نگاه کنند و از آن الهام بگیرند.
او با یادآوری نسبت این ایام با سالروز شهادت سید مرتضی آوینی و روز هنر انقلاب اسلامی، به جملهای از آوینی اشاره کرد و افزود: شهادت، هنر مردان خداست»؛ تعبیری که به باور میرفتاح، تعریف عمیقتری از هنر ارائه میدهد؛ هنری که ریشه در فضیلتها، ایثار و تجربههای زیسته یک ملت دارد.
میرفتاح در ادامه تأکید کرد: آنچه امروز به عنوان «هنر انقلاب» دیده میشود، تنها محدود به آثار هنری نیست، بلکه در رشادت سربازان، بیباکی مردم و حضور یکپارچه آنها در میدان معنا پیدا میکند، این اولینبار است که مردم اینچنین گسترده در خط مقدم حضور دارند و این حضور، یک جلوه هنرمندانه دارد.
او با اشاره به فعالیتهای گسترده در ایام جنگ 12 روزه که بازتاب رسانهای قابل توجهی نیز داشت، این روند را نشانهای از ظرفیت بالای جامعه در تولید معنا و روایت میداند.
این کاندیدای چهره سال هنر انقلاب، در پاسخ به پرسشی درباره مسئولیت هنرمندان در ادامه این مسیر، به «همراهی با مردم» به عنوان مهمترین وظیفه اشاره کرد و گفت: ما بدهکار این مردم و این کشور هستیم. این فرصت دائمی نیست؛ این موج و این طوفان مردمی اگر از دست برود، دیگر بهراحتی تکرار نمیشود. هنرمندان باید خودشان را با این جریان همراه کنند تا بتوانند سهمی از آن ببرند.
دوازدهمین هفته هنر انقلاب اسلامی، به ایستگاه پایانی خود رسید اما به نظر میرسد بیش از هر دوره دیگری، مفهوم «هنر مردمی» را در عمل معنا کرده است؛ هنری که نه صرفاً در صحنه و گالری، بلکه در زیست روزمره مردم جریان دارد.
انتهای پیام/