به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری تسنیم روزنامه گاردین در تحلیلی جامع از آخرین تحولات نوشته است اعلام آتشبس دو هفتهای، اگرچه به ترامپ اجازه داد بازگشایی تنگه هرمز را جشن بگیرد، اما در عمل این ایران است که با دستی قویتر وارد مذاکرات صلح میشود.
برخی محورهای این گزارش به این شرح است:
1. ایران پابرجا است
گاردین مینویسد تهران در حالی پای میز مذاکره میرود که متحمل برخی ضربات شده اما همچنان پابرجاست. ایران هنوز ذخایر اورانیوم با غنای بالا را در اختیار دارد و اکنون ادعای کنترل تنگه هرمز را دارد. تهران قدرت خود را در بستن این آبراه و تحمیل ضربه به اقتصاد جهان را به اثبات رسانده است.
2. ترامپ به رضایت فوری رسید، اما چه رضایتی؟
نویسنده مینویسد ترامپ به خواسته فوری خود رسید: او توانست بازیگر اصلی این درام باقی بماند. با اعلام آتشبس، قیمت نفت پایین آمد و بازارهای جهانی نشانههایی از بهبود یافتند. اما این تنها دستاورد کوتاهمدت اوست.
3. جزئیات مبهم و تناقضگویی در بالاترین سطوح:
جزئیات واقعی آتشبس همچنان مبهم است. شهباز شریف، نخستوزیر پاکستان، گفت آتشبس «همه جا از جمله لبنان را شامل میشود.» اما نتانیاهو بلافاصله حرف او را رد کرد. ترامپ نیز شرط خود را «بازگشایی کامل، فوری و ایمن تنگه هرمز» اعلام کرد، اما تهران موافقت کرد کشتیرانی از این آبراه عبور کند با این قید که عبور «تحت کنترل نیروهای مسلح ایران» انجام خواهد شد.
4. پیشنهاد ایران برای کنترل مشترک تنگه با عمان:
گاردین به نقل از گزارشهای منطقهای مینویسد تهران قصد دارد پیشنهاد قبلی خود را عملی کند: تقسیم کنترل تنگه هرمز با عمان و تقسیم درآمد حاصل از عوارض عبور. بر اساس این طرح، عوارض عبور هر کشتی دو میلیون دلار تعیین شده است. این انحراف چشمگیر از وضعیت پیش از جنگ است، جایی که تنگه هرمز یک آبراه آزاد محسوب میشد.
5. سرنوشت کشتیهای سرگردان
به نوشته گاردین، صدها کشتی که در اثر جنگ در خلیج فارس به دام افتادهاند، به دنبال خروج خواهند بود. اما با توجه به سطح بالای عدم اطمینان و ترس از دوباره به دام افتادن، تعداد بسیار کمی از کشتیها وارد تنگه هرمز خواهند شد. همچنین پرداخت عوارض به ایران ممکن است تحریمهای آمریکا را نقض کند؛ این معمایی حقوقی و تجاری است که هنوز پاسخی برای آن پیدا نشده است.
6. تهدیدهای ترامپ کار نکرد:
گاردین مینویسد ترامپ تهدیدهای روزافزون و هولناکی کرد که اوج آنها هشدار نسلکشیوار برای پایان دادن به تمدن ایران بود. هدف او این بود که ایران را در لحظات آخر وادار به امتیازگیری کند. اما به نظر نمیرسد این تاکتیک کار کرده باشد.
7. جمعبندی
گاردین در پایان مینویسد وقتی زمان اعلام توافق فرا رسید، ترامپ برای استقبال از آتشبس به «طرح دهمادهای ایران» اشاره کرد، نه «طرح پانزدهمادهای خودش». او آن را «پایه قابل قبولی برای مذاکره» نامید. این یعنی در عمل، این ایران بود که چارچوب مذاکرات را تعیین کرد، نه آمریکا.
انتهای پیام/