به گزارش گروه رسانه های خبرگزاری تسنیم، روز گذشته (14 فروردین 1405، 3 آوریل 2026) برای آمریکا، روزی خاص بود؛ سرنگونی یک فروند جنگنده اف-15 این کشور در مناطق مرکزی ایران، ساعات پر استرسی را به ارتش و مقامات دولتی آمریکا تحمیل کرد. احتمال اسارت دو خلبان یا برجای ماندن اجساد احتمالی آنها، عامل این تشویش در دشمن بود. قدرت تهاجمی آمریکا بر مبنای توان هوایی شکل گرفته است.
اگر گفته میشود آمریکا قدرتی دریایی (بحری) است، هسته آن توان هوایی بوده که از طریق انتقال جنگندهها به وسیله ناوهای هواپیمابر به سراسر دنیا، صورت میگیرد. بودجه یک تریلیون دلاری نظامی آمریکا بیش از هرچیز در خدمت قوای هوایی است؛ این بودجه صرف تحقیق برای ساخت جنگندههای جدید، تولید آنها، مهمات و زنجیرههای مخالف توان هوایی میشود.
وقتی ماهوارهای به فضا پرتاب میگردد یا فعالیت دستگاههای اطلاعاتی، در خدمت هدفیابی و جهتیابی جنگندههاست. آواکسهای گرانقیمت و سوخترسانهای عظیم برای خدماترسانی راداری و سوختی جنگندهها به کار میروند. همچنین بهترین کماندوها، در یگانهای جستوجو جای گرفتهاند تا اگر جنگندهای سقوط کرد، به دل آتش بزنند، کشته دهند اما آن یک یا دو خلبان نجات یابند.
ضربه همهجانبه به توان تهاجم هوایی دشمن
با ساقط شدن اف-15 آمریکایی در روز جمعه، تعداد جنگندههای هدف قرار گرفته این کشور در خاک ایران و نواحی پیرامونی آن به 9 فروند رسید و تنها یک فروند دیگر تا دو رقمی شدن تعداد آنها باقی مانده است.
3 فروند اف-15 در خاک کویت ساقط شدند، یک فروند در مناطق مرکزی مورد هدف قرار گرفت، اما موفق به خروج از کشور شد و یک فروند دیگر نیز دیروز بهطور کامل سرنگون شد تا تعداد اف-15های هدف قرار گرفته به 5 فروند برسد. این جنگنده به دلیل قابلیت پرواز طولانیمدت و حمل مهمات قابل توجه، درحال حاضر بدنه اصلی تهاجم عمقی ارتش آمریکا و رژیم صهیونیستی برای حمله به ایران است. در این جنگ همچنین دو فروند اف-16، یک فروند اف-35 و یک فروند اف-18 مورد اصابت قرار گرفتهاند.
ضربات ایران به توان هوایی دشمن اما محدود به ضربه به هسته اصلی که جنگندهها هستند، نمیگردد. پایگاههای آمریکا در جنوب خلیجفارس که محل استقرار جنگندههای آمریکایی هستند، از ابتدای جنگ زیر آتش بوده و واشنگتن به همین دلیل مجبور به کاهش استفاده از آنها یا انتقال به نواحی دورتر شده است. ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن از آبهای نزدیک به ایران، به ناحیهای دورتر عقبنشینی کرده که بر عمق حمله و میزان مهمات قابل حمل جنگندهها اثرگذار است. همچنین دستکم 7 سوخترسان آسیب دیدهاند و تصاویر منتشر شده حکایت از نابودی کامل یک فروند آواکس 700 میلیون دلاری دارد.
جنگی برای فهم کارکرد و نقاط ضعف توان هوایی آمریکا
توان هوایی آمریکا با هیچ کشوری در جهان قابل مقایسه نیست. نه در کمیت و کیفیت جنگندهها و نه در مسئلهای مهمتر، به نام زنجیره اطلاعاتی و عملیاتی، کشوری به نزدیکی آمریکا نمیرسد. دولتهای اروپایی و روسیه فاصله زیادی با آمریکا دارند و چین به کمک روسها و فناوریهای جدید، اندکی خود را جمعوجور کرده است.
پس آمریکا قدرتی با فاصله قابل توجه، حتی در قیاس با قدرتهای جهانی است. بهعنوان نمونه در انتقال قدرت هوایی از طریق ناوهای هواپیمابر، آمریکا دارای 11 ناوهواپیمابر با پیشران هستهای و ظرفیت حمل 80 جنگنده در هر ناو است، اما فرانسه تنها یک ناوهواپیمابر دارد که میتواند تا 25 جنگنده حمل کند. روسیه یک ناوهواپیمابر قدیمی و کوچک دارد و چینیها گرچه 3 ناوهواپیمابر دارند، اما این ناوها دارای موتور دیزلی بوده و از نظر ابعاد جنگنده قابل حمل و نوع جنگنده با نمونههای آمریکایی فاصله زیادی دارند.
چنین قدرتی فعلاً پشت درهای ایران منتظر مانده و با تمهیداتی که تهران، کشوری با یکی از کمترین بودجههای نظامی در منطقه، اندیشیده موفق شده در برابر آن بهطور مؤثری از خود دفاع کرده و مواضع آمریکایی و مرتبط با آن را در 8 کشور منطقه هدف قرار دهد.
جنگ کنونی به صحنه طراحی و آزمایش روشها و سلاحهای مختلف برای مهار نیروی هوایی آمریکا بدل شده است. فارغ از اقدامات ایران برای تضعیف این توانایی از طریق هدف قرار دادن ناوهواپیمابر و پایگاههای زمینی، اختلال در پرواز سوخترسانها یا اقداماتی مانند پراکندهسازی داراییهای نظامی و غیرنظامی در گستره وسیع کشور و ایجاد تأسیسات زیرزمینی نظامی و هستهای، تهران روشهایی برای سرنگونی جنگندهها پیگیری کرده است که بر تمام جنگندههای حاضر در جنگ، موفق عمل کردهاند.
آمریکا برای اعمال برتری هوایی، دارای تاکتیکها و سلاحهای سرکوب پدافند هوایی است. آمریکا با شناسایی رادارها از طریق امواجی که منتشر میکند، موقعیت آنها را شناسایی کرده و این سامانهها را از بین میبرد، اما سامانههایی وجود دارند که به راحتی قابل شناسایی نیستند. سامانههای حرارتیاب، اثری از خود باقی نمیگذارند، اما قادرند حرارت موتور و بدنه جنگندهها را در آسمان تشخیص دهند.
مستنداتی که ایران در قالب فیلمهای هدفگیری منتشر کرده، نشان میدهد تمام این هدف گیریها بر اساس سامانههای حرارتیاب بودهاند. در برابر این روش، جنگنده رادار گریز اف-35 آسیبپذیر است و با وجود تمهیدات مختلف، جنگندههای آمریکایی روش مؤثر و پیوستهای برای گریز از موشکهای حرارتیاب ندارند.
منبع: فرهیختگان
انتهای پیام/