به گزارش خبرگزاری تسنیم از قم، جمعی از اساتید، مسئولان و مدیران دانشگاههای سراسر کشور به وزیر علوم، تحقیقات و فناوری نامه نوشتند و در آن طرح درخواست رئیس دانشگاه تهران در نامه جداگانه به وزیر علوم مبنی بر خویشتنداری نیروهای مسلح در قبال حمله به دانشگاههای کشور را مورد انتقاد قرار دادندو متن نامه به این شرح است:
جناب آقای دکتر سیمایی
وزیر محترم علوم، تحقیقات و فناوری
با سلام و احترام،
اینجانبان، جمعی از اساتید، مسئولان و مدیران دانشگاههای سراسر کشور، به نمایندگی از طیف وسیعی از دانشگاهیان معتقد به عزت ملی، امنیت پایدار و کیان علمی ایران اسلامی، مراتب اعتراض و تأسف عمیق خود را نسبت به اقدام اخیر رئیس دانشگاه تهران در ارسال نامهای به جنابعالی و طرح درخواست خویشتنداری نیروهای مسلح در قبال حمله به دانشگاههای کشور، اعلام میداریم.
بیتردید، دانشگاه نهادی مقدس و نماد خردورزی، تعالی و تمدنسازی است. اما آنچه در این برهه حساس از سوی رئیس یکی از بزرگترین دانشگاههای کشور رقم خورد، نه تنها منطبق با منافع ملی و مصالح عالیه نظام نبود، بلکه اقدامی غیرمسئولانه، فاقد وجاهت کارشناسی و مغایر با اصل بنیادین بازدارندگی و دفاع مشروع تلقی میشود.
نکاتی که در این راستا شایسته تأمل و پرسش جدی است، به شرح زیر میباشد:
1. دخالت در حوزه تخصصی دفاعی: در شرایطی که دشمن با تمام توان، از بمباران مراکز علمی و زیرساختهای حیاتی گرفته تا هرگونه اقدام تجاوزکارانه، آرامش و امنیت منطقه را نشانه گرفته است، اظهارنظر درباره راهبردهای دفاعی و تعیین تکلیف برای نیروهای مسلح مقتدر ایران، خارج از حوزه اختیارات و مسئولیتهای مدیریت دانشگاهی است.
2. تولید دوگانگی مصنوعی و تضعیف وحدت ملی: طرح چنین موضوعی در قالب نامهای رسانهای و علنی، بیآنکه ضرورتی برای آن وجود داشته باشد، موجب ایجاد دوگانهای نادرست میان «دانشگاه» و «نیروهای مسلح» میگردد.
3. نادیده گرفتن واقعیتهای میدانی و جنایات دشمن: در روزهایی که برخی دانشگاههای کشور (مانند دانشگاه علم و صنعت ایران، دانشگاه شهید بهشتی، دانشگاه صنعتی اصفهان، دانشگاه کرمانشاه و بسیاری از دانشگاههای دیگر) مورد هجوم مستقیم قرار گرفته و نهاد علم، قربانی جنایات رژیم صهیونیستی و امریکا میشوند، انتظار میرود که نهاد علم، با درک صحیح از ماهیت تقابل، پشتیبان منطق قوی و بازدارنده «فَمَنِ اعْتَدَى عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُوا عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدَى عَلَيْكُمْ» باشد. مظلومنمایی و فراخوان برای خویشتنداری یکجانبه، نه تنها کمکی به حفظ حرمت علم نمیکند، بلکه بستر را برای گستاخی بیشتر دشمن فراهم میآورد.
4. خدشه به اعتبار و جایگاه دانشگاه در عرصه بینالملل: اظهاراتی از این دست، آن هم در شرایط حساس منطقه، این پیام را به افکار عمومی و جبهه مقاومت مخابره میکند که گویی صدایی از درون ساختار علمی ایران، خواستار عقبنشینی در برابر متجاوز است.
5. پشتیبانی نظامی متجاوزگران توسط دانشگاههایشان: ما بر این باوریم که اساساً بسیاری از مراکز علمی که امروز مورد حمله قرار میگیرند، بخشی از ساختارهای آکادمیک یک رژیم اشغالگر و جنایتکار هستند که از علم به مثابه ابزاری برای توسعه تروریسم و تداوم نسلکشی و تجاوز و خردکشی استفاده میکنند. در چنین شرایطی، فرق گذاشتن میان دانشگاه و پادگان در این رژیم، فریبکاری و غفلتی راهبردی است.
اینجانبان ضمن محکوم کردن این اقدام نابخردانه، از جنابعالی به عنوان بالاترین مقام علمی کشور و از رئیس دانشگاه تهران و سایر مدیرانی که نامشان در این نامه مستتر بوده، انتظار داریم:
1. موضع صریح و شفاف خود را در قبال این اقدام اعلام کنند.
2. بر تمایز نهاد علم با سیاستزدگی و ورود به حیطههای غیرتخصصی تأکید نمایند.
3. مدیریت جنگ و راهبردهای دفاعی را به فرماندهان مقتدر و کارشناسان نظامی بسپارند و همه ظرفیت دانشگاه را صرف اعتلای علمی، تقویت امید و انسجام ملی نمایند.
4. بجای تاکید ذلیلانه بر خویشتنداری، یک نامه برای تاکید بر توسعه فناوری های دفاعی و امنیتی کشور صادر نمایند.
و اگر جرات چنین اقداماتی را ندارند وبال گردن امنیت کشور نشوند و سکوت پیشه کنند،که سکوت، از موضعگیری نابخردانه و دشمن شاد کن بهتر است.
امید است که این تذکرِ برآمده از غیرت دینی و مسئولیتپذیری ملی، مورد توجه قرار گرفته و شاهد همافزایی هرچه بیشتر ارکان نظام برای عزت و سربلندی ایران اسلامی باشیم.
والسلام علی من اتبع الهدی
جمعی از اساتید، مسئولان و مدیران دانشگاههای سراسر کشور
انتهای پیام/