به گزارش خبرگزاری تسنیم از قم، در تاریخ ایران، دوره صفویه یکی از درخشانترین نمونههای شکلگیری یک دولت مستقل با هویتی مذهبی، سیاسی و فرهنگی مشخص به شمار میرود.
با استقرار حکومت صفوی، دولتی با بنیان تازه و اندیشهای متفاوت در مرکز جهان اسلام ظهور کرد؛ رخدادی که دو قدرت بزرگ آن روزگار، یعنی امپراتوری عثمانی در غرب و ازبکها در شرق، آن را تهدیدی مستقیم برای نفوذ و اقتدار خویش میانگاشتند.
در دوران شاه اسماعیل، هرچند جنگهای سختی میان صفویان و دشمنان منطقهای رخ داد، اما این دولت نوپا توانست از نخستین آزمونهای خود سربلند بیرون آید. با این حال، فشارها در زمان شاه طهماسب ــ که در نوجوانی بر تخت نشست ــ به اوج رسید.
قدرتمندترین سلطان عثمانی، سلطان سلیمان قانونی، بارها از غرب حملاتی گسترده ترتیب داد و همزمان نیروهای ازبک نیز از شرق به مرزهای ایران تاختند. هدف آنان تنها شکست یک دولت نبود، بلکه میکوشیدند استقلال سیاسی ایران را در هم بشکنند، حاکمیت نوظهور را از میان بردارند و ساختار آن را تجزیه کنند.
اما تاریخ گواه میدهد که این فشارهای سهمگین به نتیجه نرسید. دولت صفوی با وجود جوانی و آسیبپذیری ظاهریاش، توانست دشمنان قدرتمند را ناکام بگذارد. این موفقیت تنها حاصل تدبیر و سیاستورزی شاه طهماسب نبود؛ بلکه ثمره همافزایی سه عنصر بنیادین بود: رهبری هدفمند، حضور مردم و پشتیبانی نخبگان دینی و فکری.
در این میان، شخصیتهایی چون ملاعبدالله بهابادییزدی نقشی اساسی در تقویت انسجام داخلی داشتند. آنان با حمایت از دولت مرکزی و تبیین اهمیت استقلال ایران، پیوند میان مردم و حکومت را استوار کردند.
تأکید این عالمان بر وحدت، حفظ هویت و پایداری در برابر فشار بیرونی، به عاملی تعیینکننده در مقاومت ملی تبدیل شد. مردم نیز با حضور فعال در دفاع از سرزمین و باور به مشروعیت حکومت، سپری نیرومند برای دولت صفوی ساختند.
از دل این تجربه تاریخی، حقیقتی مهم آشکار میشود:
هرگاه حکومتی از هدفی روشن برخوردار باشد، هویت مستقل خود را پاس بدارد و این هدف و هویت در دل مردم و نخبگان نفوذ کند، آنگاه حتی فشار قدرتمندترین دشمنان نیز نمیتواند آن را از پای درآورد.
پژوهشگران تاریخ این واقعیت را به عنوان الگویی فرازمانی شناختهاند؛ الگویی که بر چند اصل بنیادین استوار است:
پایداری در حفظ استقلال
ایمان به هدف مشترک
نقش تعیینکننده مردم در مقاومت ملی
حمایت فکری و اجتماعی نخبگان
وجود رهبری راهبردی و دوراندیش
و همآهنگی آرمانهای ملت و دولت
این عوامل، در کنار یکدیگر، ظرفیت یک جامعه برای ایستادگی در برابر تهدیدهای بیرونی را به شکلی چشمگیر افزایش میدهد.
بدینسان، مطالعه عصر صفوی صرفاً روایت گذشته نیست؛ بلکه درسی از تاریخ است که نشان میدهد چگونه یک ملت، با تکیه بر هویت، انسجام و هدف مشترک، قادر است از بزرگترین گردنههای تاریخ خود عبور کند و استقلال خویش را پاس بدارد.
یادداشت از: حسن عبدیپور، استاد تاریخ و تمدن
انتهای پیام/