به گزارش خبرگزاری تسنیم از خرمآباد، آنچه در آخرین جمعه ماه رمضان در خیابانهای لرستان رقم خورد، دیگر در قالب واژگانی چون «راهپیمایی» یا «تجمع» نمیگنجد.
ناظران میدانی، و عکاسان خبری متفقالقولاند که پدیدهای رکوردشکن و خارج از تمام پیشبینیهای تقویمی و ترافیکی رخ دادهاست. نخستین نشانه از متفاوت بودن این روز، درهمشکستن جدول زمانبندی رسمی بود.
درحالیکه ساعت شروع مراسم 10:30 صبح اعلام شده بود، گزارش خبرنگاران مستقر در میادین اصلی خرمآباد حاکی از آن است که از ساعت 8:30 صبح، هسته مرکزی شهر با تراکمی غیرعادی از جمعیت روبهرو شد.
خیابانهای منتهی به مسیر راهپیمایی ساعتها پیش از آغاز رسمی مراسم، به تسخیر موج انسانی درآمدند. نیروهای راهور که برای اعمال محدودیتهای ترافیکی مرحلهبهمرحله آماده شده بودند، در یک غافلگیری تمامعیار مجبور شدند طرحهای اضطراری را اجرا کنند.
تصاویر هوایی ثبتشده توسط هلیشاتها، گویاترین سند از این حضور تاریخی است. نمای باز از جمعیت نشان میداد که مسیرها مملو از جمعیتی است که به
لرستان همواره بهدلیل بافت کوهستانیاش، پژواک خاصی به صداها میبخشد، اما طنین شعارهای امسال، از جنس دیگری بود. تلفیق خشم از تحولات اخیر و شهادت رهبر انقلاب، با غیرت بومی زاگرسنشینان، فضایی حماسی خلق کرده بود. در میان جمعیت، ترکیب حیرتانگیزی از سنت و مدرنیته به چشم میخورد.
جوانان دهههشتادی و نودی در کنار مردان و زنانی که با پوششهای اصیل «چوغا»، «سترۀ لری» و «گُلوَنی» به میدان آمده بودند، جمعیتی بیبدیل را به نمایش گذاشتند.
حضور پرتعداد عشایر که برخی از آنها به رسم دیرینۀ سلحشوری سلاحهای برنو را بر دوش داشتند، وزنهای از صلابت به این اجتماع تاریخی بخشیده بود.
این سرریز جمعیتی، مختص مرکز استان نبود؛ گزارشهای لحظهبهلحظه از بروجرد، دورود، الیگودرز، کوهدشت، پلدختر و سایر شهرها نیز سناریوی مشابهی را روایت میکردند.
آنچه در این روز قدس در لرستان گذشت، فراتر از یک واکنش سیاسی موقت بود؛ این یک رفراندوم خیابانی با بالاترین نرخ مشارکت بصری بود.
رسانههای محلی و تحلیلگران اجتماعی استان معتقدند که این سطح از همبستگی، رکورد تمام تجمعات پس از انقلاب را در این خطه جابهجا کردهاست.
لرستان در این روز ثابت کرد که وقتی پای آرمانهای بزرگ و خونهای ریختهشده در میان باشد، خیابانهایش برای گنجاندن غیرت مردمانش، بسیار کوچک است.
انتهای پیام/ 644