به گزارش خبرگزاری تسنیم از میناب، روزی که صدای زنگ مدرسه شجره طیّبه میناب به عزای کودکان بیگناه درآمیخته شد و اشکهای بیامان، بر گونههای مادران و پدران داغدار جاری شد، دختربچههایی با روپوش و مقنعه بر سر و کولهپشتی رنگی بر پشت، با لبخندی بر لب، بهسوی مدرسه رفتند تا قدم در راهی بگذارند که آنان را به قلههای علم و دانش برساند، اما ناگهان، آسمانِ صافِ امیدشان، با طوفانی از غم و اندوه تیره میشود و رؤیاهایشان به خون و خاک آغشته میشود.
سکوت مرگبارِ امروز میناب، گواهی است بر مظلومیت این فرشتگان زمینی، اشکهایی که بر گونههای مادران و پدران داغدار میغلتد، فریادی است از عمق درد و رنجی که هیچ کلمهای قادر به وصف آن نیست؛ نام این دانشآموزان، در تاریخ این سرزمین، برای همیشه جاودانه خواهد شد؛ نامهایی که با خون و اشک، بر لوح زمان نقش بستهاند، اما کنار این غم، امید به عدالت و خواسته برای صلح و آرامش نیز شعلهور است؛ امیدی که میگوید؛ خون این مظلومان، هرگز به هدر نخواهد رفت و انتقام آن از سردمداران این جنایت بیشرمانه گرفته خواهد شد.
حالا یکی از معلمان که از نزدیک شاهد این ماجرا بوده از لحظه حمله موشکی آمریکا به این مدرسه روایت جدیدی را میگوید که از نظر خوانندگان تسنیم میگذرد:
.
انتهای پیام/