به گزارش خبرگزاری تسنیم از قم، غم عظیم از دست دادن رهبر شهید انقلاب در دلهای مومنان خروشی تاریخی به پا کرد.
در این میان، بسیاری از کارشناسان، صاحبنظران و نخبگان آزاده در سراسر جهان نیز به عظمت رهبری شهید و ارزش قدرت نمایی ایران در مقابل آمریکا و اسرائیل حتی با وجود فقدان رهبری پرداخته و آن را چیزی شبیه به معجزه تعبیر کردند.
در باب آنچه که این روزها در جریان است سالها، بلکه دههها و قرنها میتوان سخن گفت. ملتی که با دست خالی و پس از ١5 سال مبارزه و فداکاری، سیستمی سرسپرده و تا بن دندان مسلح و مورد حمایت ابرقدرتها را سرنگون کرد و در راه متعالی ترین باورها و آرمانهای الهی و انسانی قیام کرد، اکنون در سختترین شرایط نیز با حضور در میدان، در حال اثبات عظمت روحی و معنوی خود و ایستادگی بر همان آرمانهاست.
در شرایطی که فقدان رهبر، حاکم، پادشاه و حتی رئیسجمهور و نخستوزیر در پیشرفته ترین و باثبات ترین کشورها و مدعیترین دموکراسیها نیز چالش ایجاد میکند و زنگ خطر بیثباتی را به صدا در میآورد، ملت ایران در میانه هجوم وحشیترین قاتلان تاریخ بشریت و در فقدان رهبری و امام خود، چنان مستحکم در حال قدرتنمایی هستند که گویی هیچ اتفاقی رخ نداده است.
این روحیه جمعی و کنش متعالی، علاوه بر نشات گرفتن از ایمان و آرمانها و عقاید، حاصل تمرین جمعی امت در عصر دو زعیم بزگوار و تاریخساز شیعه در 4٧ سال اخیر بوده است.
حضرت امام خمینی و امام شهید خامنهای، با پیوند زدن معنویت و عقیده به زندگی و عرصه عمومی و عرصه مبارزه، در تمام این سالها سربازانی پرورش دادند که اگرچه به ظاهر از حیث مادی، اقتصادی و ابزاری از جبهه کفر ضعیف تر بوده، اما از حیث ایمان برترند و تمام معادلات جهانیان را بر هم زدهاند.
پس از امام راحل، حضرت امام خامنهای به عنوان زعیم شصت و یکم از شجره طیبه زعمای شیعه، علیرغم تمام تحولات پیچیده و توطئههای عظیم جهانی، به مدت ٣6 سال به حفظ، تقویت و تثبیت نهضت اسلامی پرداخت و گفتمان عزت و شرف و پایداری در برابر کفر و ایضا جهاد مستمر در راه حق را با وجود تمام خطرات و هزینهها، تبدیل به یک باور قلبی در میان میلیونها نفر از توده مردم نمود.
این شاهکار بزرگ را چیزی جز ایفای نقش امامت نمیتوان نام نهاد. هم او بود که سالها قبل نقش امام راحل را «نقشی پیامبرگونه» در عصر فقدان پیامبران و عدم امکان اتصال به وحی الهی نامید و خود نقشی امام گونه و هدایتگر برای حفظ این میراث ایفا کرد.
در هر زمان و شرایط، از تلاش برای همراه کردن امت غفلت نورزید و به اقتضای زمانه و دوران، گاه علیوار به مقابله با فتنه برخاست، گاه نرمش امام حسنی پیشه کرد و گاه از تکرار عاشورا سخن گفت و در نهایت نیز، خود سرنوشتی حسینی پیدا کرد تا با خون پاک خود درخت انقلاب را آبیاری و حقانیت این مسیر را مجددا یادآوری و اثبات کند.
در عصری که حکام مسلماننما و مدعیان ابرقدرتی جهان، جرات یک اخم و اعتراض به آمریکا و اسرائیل نداشتند، حفظ آرمانهای عزت، شرف و ایستادگی در راه حق بود. آرمانهایی که به وسعت تاریخ بشری در میان تمام انبیا، اولیا و صلحا مشترک بوده و ایران تا ظهور منجی عالم بشریت پرچمدار آن خواهد بود. انشاءالله
یادداشت از: عبدالباسط انصاری، دانشجوی دکتری ارتباطات دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات
انتهای پیام/