به گزارش خبرگزاری تسنیم از زنجان،تولید، برای برخی تنها یک فعالیت اقتصادی است؛ اما برای عدهای، مسیری پرچالش و در عین حال سرنوشتساز برای ساختن آینده. مجید آقا میرزایی، کارآفرین زنجانی متولد سال 1364 از شهرستان خرمدره و روستای نصیرآباد، از جمله افرادی است که مسیر تولید را نه بهعنوان یک انتخاب ساده، بلکه بهمثابه یک مأموریت شخصی و اجتماعی دنبال کرده است؛ مسیری که از شیمی آغاز شد، به کشاورزی نوین و گلخانهای رسید و امروز در آستانه توسعه فعالیتهای دانشبنیان قرار دارد.
میرزایی دارای مدرک کارشناسی شیمی، کارشناسی ارشد علوم باغبانی و دکترای بیوتکنولوژی با گرایش بهنژادی و محصولات کشاورزی است. ترکیب این دانش دانشگاهی با تجربه میدانی، او را به یکی از فعالان شاخص حوزه گلخانهای و تولید محصولات کشاورزی صادراتمحور در استان زنجان تبدیل کرده است.
ورود به تولید از مسیر صنعت
وی پیش از ورود به حوزه کشاورزی، در بخش صنعت فعالیت داشته و بهعنوان مدیر تولید در یکی از کارخانههای شناختهشده استان زنجان مشغول به کار بوده است. تجربه مدیریت صنعتی و آشنایی با فرآیندهای تولید، زمینهای شد تا نگاه او به کشاورزی نیز نگاهی صنعتی، علمی و مبتنی بر بهرهوری باشد.
میرزایی در گفتوگو با خبرنگار تسنیم در زنجان، با اشاره به انگیزه ورود خود به عرصه تولید میگوید: از دوران دانشجویی در کلاسهای انگیزشی شرکت میکردم و همواره این جمله را میشنیدم که «باید از داشتهها استفاده کرد». همین نگاه باعث شد به جای وابستگی به استخدام، به فکر خلق ارزش و تولید بیفتم.
آغاز گلخانه؛ از مجوز تا اجرا
فعالیت گلخانهای این کارآفرین از سال 1397 آغاز شد؛ مسیری که البته از سال 1395 با پیگیری برای اخذ مجوزها کلید خورده بود. گلخانهای به مساحت حدود 7 هزار متر مربع که شامل دو واحد بیش از سههزاری متری است و در شهرستان خرمدره راهاندازی شده است.
وی درباره آغاز کار میگوید: ساخت گلخانه در سال 97 شروع شد و در سال 99 به بهرهبرداری رسید. در ابتدای کار، پنج تا شش نفر نیروی بیمهشده داشتیم و در زمان برداشت محصولات، بسته به نوع کشت، تعداد نیروهای فصلی به 20 تا 90 نفر نیز میرسد.
تولید صادراتمحور؛ از فلفل رنگی تا گوجه گیلاسی
تمرکز اصلی گلخانه، تولید محصولات با کیفیت صادراتی است. فلفل دلمهای رنگی، گوجهفرنگی گیلاسی، خیار گلخانهای، توتفرنگی و در مقاطعی کاهوهای خاص مانند کاهو فرانسوی و آیس برگ از جمله محصولات این مجموعه است.
میرزایی با اشاره به رویکرد صادراتی تولیدات خود تأکید میکند: بازار داخلی بهتنهایی پاسخگوی هزینههای تولید نیست و اگر تولیدکننده بخواهد پایدار بماند، باید به سمت صادرات حرکت کند. بخش عمده محصولات ما قابلیت صادرات دارند و به کشورهای حاشیه خلیج فارس و روسیه ارسال میشوند.
توسعه اشتغال؛ مستقیم و غیرمستقیم
به گفته این کارآفرین، در حال حاضر پنج نفر بهصورت رسمی و بیمهشده در گلخانه مشغول به کار هستند و با بهرهبرداری از گلخانه جدید، تعداد نیروهای بیمهشده به حداقل 12 نفر خواهد رسید. علاوه بر این، اشتغال فصلی نیز سهم قابل توجهی در چرخه تولید دارد.
وی گفت: در مجموع، فعالیتهای ما در طول سال برای دهها نفر اشتغال ایجاد میکند. این اشتغال شاید در آمارهای رسمی بهخوبی دیده نشود، اما برای خانوادههایی که معیشتشان به این کار وابسته است، اهمیت حیاتی دارد.
گلخانه جدید و حرکت به سمت هیدروپونیک
میرزایی از ساخت یک گلخانه جدید خبر میدهد که قرار است با سیستم هیدروپونیک فعالیت کند. به گفته وی، این طرح با همکاری اساتید دانشگاه و با هدف تنوعبخشی به محصولات گلخانهای و ورود به کشت میوههای گرمسیری در حال برنامهریزی است.
او میگوید: آینده کشاورزی، کشاورزی علمی و کممصرف است. سیستمهای نوین مانند هیدروپونیک میتوانند هم مصرف آب را کاهش دهند و هم کیفیت محصول را افزایش دهند.
چالشهای تولید؛ از سرمایه تا کاغذبازی
با وجود موفقیتها، مسیر تولید بدون مانع نبوده است. این کارآفرین، بزرگترین چالش پیش روی تولیدکنندگان را مشکلات مالی و بروکراسی اداری میداند.
میرزایی تصریح میکند: مسئله سرمایه همیشه وجود دارد. تولیدکننده دائماً در حال ساخت، توسعه و بهروزرسانی است. اما مشکل جدیتر، کاغذبازیهای اداری و طولانی شدن فرآیندهاست؛ موضوعی که در شرایط تورمی، هزینههای تولید را چند برابر میکند.
وی با مقایسه شرایط استان زنجان با برخی استانهای دیگر میافزاید: در بعضی استانها، حمایت عملی از تولیدکننده وجود دارد، اما در استان ما، گاهی سختگیریها بیش از حد است و همین مسئله باعث دلسردی سرمایهگذاران میشود.
تسهیلات بانکی؛ چالش دوران مشارکت
میرزایی یکی دیگر از مشکلات تولید را شیوه پرداخت تسهیلات بانکی عنوان میکند و میگوید: سود دوران مشارکت برای تولیدکنندهای که هنوز به مرحله بهرهبرداری نرسیده، فشار مضاعف ایجاد میکند. تولیدکنندهای که هنوز درآمدی ندارد، چگونه باید سود چندصد میلیونی را پرداخت کند؟
به گفته وی، این رویه در مواردی منجر به توقف پروژهها و حتی زیانهای سنگین برای سرمایهگذاران شده است.
دانشبنیان؛ پیوند علم و تولید
در کنار فعالیتهای گلخانهای، میرزایی در حوزه تولید مایعات خودرو و کودهای زیستی نیز فعال است. شرکت وی در حال طی مراحل نهایی تبدیلشدن به یک شرکت دانشبنیان است.
او درباره این فعالیت توضیح میدهد: کودهای زیستی با استفاده از موجودات زنده، مواد مغذی خاک را به ریشه گیاه منتقل میکنند و به کاهش باقیمانده سموم شیمیایی کمک میکنند. این محصولات علاوه بر افزایش کیفیت تولید، نقش مهمی در حفظ محیط زیست دارند.
وی اضافه کرد: تولید این کودها در کشور انجام میشود، اما تعداد شرکتهای معتبر در این حوزه محدود است. هدف ما این است که با تکیه بر دانش و تحقیق، محصولی علمی و قابل رقابت ارائه دهیم.
حلقه مفقوده صادرات؛ نبود سورتینگ
میرزایی یکی از ضعفهای زیرساختی استان زنجان را نبود واحدهای سورتینگ و بستهبندی عنوان میکند و میگوید: به دلیل کمبود تولیدکننده، محصولات استان برای سورت و بستهبندی به استانهای دیگر ارسال میشود. این مسئله هزینهها را افزایش داده و ارزش افزوده را از استان خارج میکند.
وی معتقد است با افزایش تعداد گلخانهها و حمایت هدفمند، ایجاد واحدهای سورتینگ در استان کاملاً توجیهپذیر خواهد بود.
نگاه به آینده
این کارآفرین زنجانی، با وجود همه چالشها، به آینده تولید در استان امیدوار است و تأکید میکند: اگر حمایتها هدفمند باشد و موانع اداری کاهش یابد، استان زنجان ظرفیت تبدیلشدن به یکی از قطبهای تولید گلخانهای کشور را دارد.
میرزایی در پایان میگوید: تولید سخت است، اما اگر با دانش، صبر و امید همراه شود، میتواند هم اشتغال ایجاد کند و هم آیندهای پایدار برای کشور بسازد.
انتهای پیام/