به گزارش خبرگزاری تسنیم، نارضایتی میان مبارزان UFC از دانا وایت (رئیس سازمان) رو به افزایش است؛ ریشه این نارضایتی را باید در تفاوت چشمگیر درآمدها به ویژه در مقایسه با دنیای بوکس جستوجو کرد. همه چیز بار دیگر به نام کانر بن گره خورده است.
انتقال بن به زوفا بوکسینگ که چند روز پیش به صورت رسمی اعلام شد، موجی از واکنشها را در دنیای بوکس برانگیخت. نخستین گروهی که از این اتفاق خشمگین شدند، مجموعه مچروم بوکسینگ بود؛ جایی که بن پیشتر در آن مبارزه میکرد. ادی هرن در دوران محرومیت دوپینگ بن از او از جمله از نظر مالی حمایت کرده و حتی یک قرارداد دو مبارزهای پرسود با کریس یوبنک جونیور برایش ترتیب داده بود. با این حال، بن در نهایت تصمیم گرفت زیر نظر وایت فعالیت کند و هرن نیز اذعان کرد که این تصمیم به شدت به او آسیب زده است.
در ادامه مارک شاپیرو، رئیس گروه TKO اعلام کرد که بن قراردادی به ارزش 15 میلیون دلار برای یک مبارزه امضا کرده است. این مبلغ از سوی شرکت SELA یکی از سهامداران زوفا بوکسینگ تأمین میشود. چنین رقمی برای مبارزی که مهمترین دستاوردهایش دفاعهای متعدد از عنوان قهرمانی قارهای WBA و یک پیروزی مجدد برابر یوبنک جونیور است، بسیار قابل توجه به نظر میرسد. هرچند عملکرد بن قابل قبول بوده اما او در کارنامهاش با حریفان طراز اول چندانی روبرو نشده است. با این وجود، توانایی او در جلب توجه رسانهها و تبلیغ مبارزات ظاهراً همان عاملی است که زوفا بوکسینگ حاضر است برایش هزینه کند. به نظر میرسد هدف این است که با انتخاب یک چهره پرجاذبه برای یک مبارزه بزرگ توجه عمومی را جلب کرده و همزمان پاسخی به منتقدان مچروم داده شود.
با این حال، اکنون مسئلهای تازه پدید آمده است؛ نارضایتی مبارزان UFC از این وضعیت چندان هم غیرمنتظره نیست، چرا که رسانهها بارها به اختلاف درآمد میان مبارزان UFC و بوکسورها اشاره کردهاند. هرچند ستارگان بزرگ UFC دستمزدهای قابل توجهی دارند اما این ارقام معمولاً به سطح 15 میلیون دلار برای هر مبارزه نمیرسد.
چندین مبارز سرشناس UFC به این موضوع واکنش نشان دادهاند. مایکل پیج در اینباره گفت: از این موضوع خوشحال نیستم. صادقانه بگویم، نحوهای که به افراد خارج از سازمان نسبت به کسانی که اعتبار این برند را ساختهاند، بها داده میشود، ناامید کننده است. من به کانر بن علاقه دارم اما او هنوز به اوج عملکرد خود نرسیده است. از شنیدن داستانهایی درباره مبارزانی که به اوج دوران حرفهای خود در UFC میرسند و همچنان دچار مشکلات مالی میشوند، متنفرم. این نباید اتفاق بیفتد. مردم درباره وضعیت فرانسیس انگانو صحبت میکنند؛ قهرمانی که گفته میشود در مقطعی مجبور شد از دوستش کامارو عثمان پول قرض بگیرد. چرا باید چنین شرایطی برای یک قهرمان به وجود بیاید؟
از سوی دیگر؛ شان اومالی، یکی از چهرههای محبوب UFC نیز به این اختلاف اشاره کرد: حتی نمیدانم کانر بن کیست. میگویند او نام بزرگی در بوکس است اما من هرگز نامش را نشنیدهام. اگر واقعاً 15 میلیون دلار به او پرداخت شده باشد، این موضوع دیوانهکننده است. شما در UFC سخت کار میکنید، برای خودتان اعتبار میسازید، به ستاره تبدیل میشوید اما چنین درآمدی ندارید.
همچنین دمتریوس جانسون با طرح پرسشی مشابه گفت: 15 میلیون دلار برای یک مبارزه رقم بسیار بزرگی است. میگویند او بوکسور خوبی است اما آیا حمزات چیمایف چنین مبلغی دریافت میکند؟ آیا ایلیا توپورییا چنین درآمدی دارد؟ آیا مراب دوالیشویلی به این سطح از دستمزد میرسد؟ بسیاری از مبارزان UFC در تمام دوران حرفهای خود به چنین رقمی دست پیدا نمیکنند.
این وضعیت با ادعای همیشگی دانا وایت مبنی بر پرداخت دستمزد متناسب با شایستگی مبارزان همخوانی ندارد. از سوی دیگر، انتقادهای گذشته او از مروجان بوکس به دلیل پرداختهای کلان نیز اکنون زیر سؤال رفته است. آیا کانر بن واقعاً ارزش چنین سرمایهگذاری بزرگی را دارد؟ روی کاغذ شاید پاسخ مثبت باشد اما این تصمیم همچنان پرسشهای زیادی را درباره سیاستهای مالی و مدیریتی وایت و زوفا بوکسینگ مطرح میکند.
مبارزه نخست بن تحت نظارت زوفا بوکسینگ نیز از پیش اعلام شده است. او ابتدا به دنبال رویارویی با رایان گارسیا، قهرمان WBC بود اما در نهایت قرار است در تاریخ 11 آوریل و در رویدادی مشترک با حضور تایسون فیوری و ارسلانبک محمودوف مقابل رجیس پروگرایس به میدان برود.
بن برای این مبارزه دستمزدی دریافت خواهد کرد که حتی بسیاری از قهرمانان UFC نیز به آن دست پیدا نمیکنند. در حال حاضر، این قرارداد بیش از آنکه یک سرمایهگذاری مطمئن به نظر برسد، شبیه یک ریسک بزرگ است که میتواند پیامدهای قابل توجهی برای آینده ورزشهای رزمی به همراه داشته باشد.
انتهای پیام/