به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری تسنیم، رژیم صهیونیستی که از چند هفته گذشته اقدامات زیادی برای تسریع الحاق کرانه باختری و اشغال کامل این منطقه انجام داده، در جدیدترین اقدام خود به این منظور از آغاز فرآیند شهرک سازی و ثبت مناطق وسیعی از زمینهای کرانه باختری به عنوان «اراضی دولتی» خبر داد؛ اقدامی که از زمان اشغال کرانه باختری توسط صهیونیستها در سال 1967 تاکنون بی سابقه بوده است.
کابینه رژیم صهیونیستی چند روز قبل پیشنویس تصمیمی را تصویب کرد که ثبت زمینهای کرانه باختری را به عنوان «اراضی دولتی» مجاز میکند؛ اقدامی که راه را برای انتقال رسمی مالکیت این زمینها به مقامات صهیونیست هموار میسازد. این تصمیم به کابینه رژیم صهیونیستی اجازه میدهد تا زمینهای فلسطینیان در کرانه باختری را به شهرک نشینان صهیونیست بدهد و مالکیت آن را به ارتش اسرائیل و سایر نهادهای این رژیم منتقل کند.
این تصمیمات کابینه رژیم صهیونیستی عملاً کرانه باختری را به اراضی تحت اشغال این رژیم ملحق کرده و علاوه بر مالکیت زمینها، شامل سیطره بر همه رویههای مربوط به اماکن باستانی فلسطینیها هم میشود. به این ترتیب توافقنامههای اسلو و تشکیلات خودگردان فلسطین که هنوز هم در پی جلب رضایت صهیونیستهاست، به حاشیه رانده و به نوعی منحل میشوند.
نقشه خونین اشغالگران برای اجرای علنی پروژه الحاق کرانه باختری
به گزارش العربی الجدید، تصمیماتی که اخیراً صهیونیستها در کرانه باختری اتخاذ کردهاند، مقدمه یک طرح خطرناک و چه بسا خونین است و رژیم اشغالگر تلاش دارد بعد از پاکسازی کرانه باختری از ساکنان فلسطینی آن، چه از طریق کشتار و چه آواره کردن مردم، رسماً طرح الحاق این منطقه را اجرا کند.
کاملاً روشن است که طرح الحاق کرانه باختری، برخلاف چیزی که برخی مخالفان مقاومت ادعا میکنند، مربوط به وقایع بعد از طوفان الاقصی نیست؛ بلکه این طرح از سالها قبل و در دوره اول ریاست جمهوری دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا به شکل جدی مطرح شده و اقداماتی هم انجام گرفته بود.
کابینه راست افراطی بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر رژیم اشغالگر، به ویژه وزرای فاشیست آن همچون ایتمار بن گویر و بزال اسموتریچ، پیش از طوفان الاقصی همواره شعار «کرانه باختری بخشی از سرزمین اسرائیل است را سر میدادند».
اما بعد از آغاز جنگ غزه در اکتبر 2023 نظامیسازی سیاست، تسلط منطق امنیتی، لغو استانداردهای قانونی، درخواست برای زندگی تحت قوانین استثنایی و «اولویتهای» امنیتی و البته، غیرانسانیسازی کامل فلسطینیها کاری بود که صهیونیستها علناً انجام دادند؛ همانطور که یوآو گالانت، وزیر جنگ سابق رژیم صهیونیستی در ماههای ابتدایی جنگ غزه، گستاخانه گفت که «فلسطینیها حیوان هستند»!
انفعال شرم آور اعراب
همین رویکرد توضیح میدهد که چرا هیچ مخالفتی در سطح احزاب و جامعه رژیم صهیونیستی علیه تصمیم اخیر این رژیم برای الحاق کرانه باختری وجود ندارد. اما نکته شرم آور مربوط به انفعال معمول رژیمهای عربی است که مانند همیشه صرفاً به صدور بیانیههای محکومیت که کاملاً بیاثر هستند، اکتفا کردند.
بعد از جنگ غزه، هجوم شهرکنشینان صهیونیست به خانهها، مزارع و محلههای کرانه باختری و بازداشت گسترده و کشتار فلسطینیها در این منطقه تبدیل به یک امر روزمره شد. صهیونیستها در این مدت محدودیتهای بیسابقهای بر تردد فلسطینیها در کرانه باختری اعمال کردهاند، محصولات کشاورزی آنها را دزدیدند یا نابود کردند، دامهای فلسطینیها را دزدیدند، خانههایشان را ویران ساختند، ساکنان اردوگاهها را آواره و با سلاحهای سنگین، ایست بازرسیهای نظامی متعددی برپا کردند.
طبق آمار سازمان ملل، از اکتبر 2023 تاکنون در حملات صهیونیستها به کرانه باختری، 1054 فلسطینی که اغلب جوان و نوجوان بودند به شهادت رسیده، 3200 نفر زخمی و 18500 نفر بازداشت شدند. بیش از 2700 خانه متعلق به فلسطینیان نیز در این مدت توسط صهیونیستها ویران شده و اردوگاههای شمال کرانه باختری تبدیل به پادگان نظامی ارتش صهیونیستی شده و ساکنان آنها آواره گشتند که اصلاً مشخص نیست اکنون کجا زندگی میکنند، در خیابانها یا خانههای اقوامشان.
در سایه ویرانیها و کشتارهای عظیمی که ارتش رژیم اشغالگر در نوار غزه طی سه سال گذشته به راه انداخت، بسیاری، از وقایع کرانه باختری غافل شدند و این رژیم توانست نقشههای توطئه آمیز خود علیه کرانه باختری را با خیالی آسوده در میان سکوت عربی و همدستی بین المللی پیش ببرد.
همچنین رژیم صهیونیستی با حمایت مستقیم دونالد ترامپ، از خلال طرحهایی که از دل نقشه آتش بس غ زه بیرون آمده، همچون نهاد موسوم به شورای صلح، علناً در حال جدا کردن غزه از کرانه باختری است.
زنگ خطر تکرار سناریوی اسرائیل برای کرانه باختری در جنوب لبنان و سوریه
اما برخی ناظران امور منطقه، وضعیت کرانه باختری را با جنوب لبنان و سوریه مقایسه کرده و در مورد تکرار سناریوی کرانه باختری در این کشورها هشدار میدهند.
از زمانی که رژیم صهیونیستی، بخش لبنانیِ کوه حرمون و پنج نقطه روی تپههای روستاهای مرزی این کشور را اشغال کرده و و حملات خود را به عمق جنوب لبنان گسترش داد، شاهد تحرکات مرتبط با شهرکسازی در این منطقه بودهایم؛ همچون ساخت دیوار حائل، مشابه تحرکاتی که صهیونیستها از سال 1967 در اراضی فلسطینی انجام دادهاند.
این تحرکات اشغالگران صهیونیست در جنوب لبنان آنقدر تکرار شده که نیاز به واکنش جدی دارد و آخرین مورد چند روز پیش رخ داد؛ جایی که یک گروه 20 نفره از شهرک نشینان افراطی صهیونیست به بهانه انجام کارهای درختکاری از حصار مرزی در منطقه یارون عبور کردند.
این شهرک نشینان افراطی صهیونیست در جنبش موسوم به «آروی تساوون» میگویند که باید شهرک سازیهای اسرائیل در لبنان از سر گرفته شود. البته ارتش رژیم صهیونیستی ظاهراً این تحرکات جنبش مذکور را محکوم کرد؛ مانند کاری که در آغاز اشغال کرانه باختری در سال 1967 انجام میداد.
اما این اقدام شهرک نشینان افراطی صهیونیست در واقع بخشی از یک فعالیت نیمه سازمان یافته برای اجرای تدریجی طرح شهرک سازی اسرائیل در جنوب لبنان است. در این زمینه صهیونیستهای افراطی هر از گاهی در پوشش توریست به مرزهای جنوبی لبنان تجاوز میکنند و پرچمهای رژیم اشغالگر را بالا می برند.
این صهیونیستهای افراطی مدعی هستند که طبق گفتههای تورات باید منطقه شمالی اسرائیل (فلسطین اشغالی) که در واقع همان جنوب لبنان است را پس بگیرند و سرزمینهای خود را تا رودخانه لیتانی گسترش دهند.
اما در جنوب سوریه هم وضعیت به همین شکل و حتی وخیمتر است. صهیونیستها کل ارتفاعات جولان سوریه را از سال 1967 اشغال کردهاند و بعد از سقوط دولت بشار اسد و روی کار آمدن حکومت ابومحمد جولانی، ارتش اسرائیل مناطقی را در جنوب سوریه تحت اشغال رسمی خود درآورده که مساحت دقیق آنها مشخص نیست.
نظامیان صهیونیست به شکل شبانه روزی وارد اراضی جنوب سوریه میشوند، مزارع سوریها را شخم میزنند، شروع به کاشتن درخت میکنند، از آب روستاهای جنوب سوریه ستفاده میکنند و هر کسی که مقابل آنها بایستد محکوم به مرگ میشود.
در این میان، حکومت جدید سوریه هم شرایط را برای ورود صهیونیستها آماده کرده و حتی فرصتهایی برای بازدید هیئتهای یهودی از مناطق سوریه فراهم ساخته؛ با این بهانه که سوریه میان ادیان تبعیض قائل نمیشود و یهودیانی که اصالت سوری دارند میتوانند از این کشور بازدید کنند یا به وطنشان برگردند. این در حالی است که حکومت ابومحمد جولانی از زمان روی کار آمدن خود به شکل سیستماتیک در حال سرکوب اقلیتها و فرقههای دینی و مذهبی مختلف است؛ به ویژه علویان و دروزیها.
بعد از جنگ 1967 ، اشغال نظامی کرانه باختری، قدس شرقی و غزه توسط رژیم اشغالگر آغاز شد و با گسترش شهرک سازیها همراه بود. صهیونیستها برای توجیه این اشغالگری و ساخت شهرکهای جدید، به فعالیتهای نمادین مانند دعا، پرچم و روایتهای ادعایی از تورات تحت حمایت ارتش اسرائیل متوسل میشدند و ساخت شهرکها را اقدامی مقدس معرفی میکردند؛ تا جایی که از همه خطوط قرمز عبور کرده و همه توافقها و قطعنامههای بینالمللی را زیر پا گذاشتند و شهرکهای غیرقانونی ساختند.
در جنوب سوریه هم همین سناریو در سکوت و به شکل تدریجی در حال اجراست و صهیونیستها اجرای پروژههایی در زمینه کشاورزی و انرژی را آغاز کردهاند و این یعنی آنها جنوب سوریه را قلمرو خودشان میدانند.
در جنوب لبنان هم تحرکات مشکوکی از سوی صهیونیستها برای شهرک سازی وجود دارد و در واقع رژیم صهیونیستی در حال انجام یک آزمایش در جنوب لبنان و سوریه برای تکرار سناریوی کرانه باختری در آنها در سالهای آینده است.
این توطئه که به شکل آرام در حال اجراست، زنگ خطری بزرگ برای دولت لبنان است که هنوز هم اصرار دارد برای توقف تجاوزات اسرائیل از آمریکا کمک بگیرد؛ آمریکایی که خودش چراغ سبز این تجاوزات و اجرای نقشههای اشغالگرانه رژیم صهیونیستی را داده است.
در مورد سوریه هم حکومت ابومحمد جولانی نه تنها مخالفتی با تحرکات اشغالگرانه و متجاوزانه رژیم صهیونیستی ندارد، بلکه با سکوت و انفعال خود و همچنین از طریق توافقهای امنیتی، عملاً راه را برای اجرای پروژههای صهیونیستها هموار کرده؛ پروژههایی که میتواند سناریوی سیاهی همانند اشغال فلسطین را برای ملت سوریه در این کشور رقم بزند.
انتهای پیام/