به گزارش خبرگزاری تسنیم از شیراز، مهدی رنجبر، مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی فارس به پاسداشت برپایی بیستوپنجمین برگ از دفتر جشنواره فیلم فجر در شهر شیراز و چهلوچهارمین جشنواره بینالمللی فیلم فجر در کشور، اظهار کرد: این دوره که با اکران آثاری از جنس مقاومت انسانی و درامهای جادهای همراه بود، نشان داد که سینما در قلب فارس، فراتر از یک سرگرمی، زبانی برای همدلی و کشف لایههای پنهان زیست آدمی است. اگر چه هر تغییر ساختاری با چالشهایی روبهرو است، اما شکوه حضور بازیگران ملی و درخشش استعدادهای بومی، نویدبخش فصلی نو در جریانسازی هنری این دیار است.
وی ادامه داد: جشنواره امسال با آثاری همچون «سرزمین فرشتهها» آغاز شد که با حضور خیرهکننده «سولاف فواخرجی» و بازیگرانِ کودک از چهار کشور منطقه، پیوند عمیقِ هنر و صلح را به نمایش گذاشت. این فیلم که قصه عشق و معجزه را در بطنِ سختیها روایت میکرد، در شبهای اکران فوقالعاده در «پردیس تارخ» و «هنر شهر آفتاب»، چنان تأثیری بر مخاطب گذاشت که مرزهای جغرافیایی را در نوردید و سینما را به مثابه چتری برای انسانیت معنا کرد.
مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی فارس افزود: یکی از نقاط عطف این دوره، انتقال کانون جشنواره به پردیسهای مدرن بود. اگرچه تالار حافظ همواره جایگاهی نوستالژیک در قلب شیرازیها دارد، اما رویکرد متولیان در استفاده از زیرساختهای استاندارد، گامی بلند به سوی احترام به "چشم و گوش" تماشاگر است. این جابهجایی، فرصتی بهوجود آورد تا شکوهِ صدا و تصویر در کیفیتی جهانی تجربه شود. بی شک با تقویت پیوند میان این فضاهای مدرن و شور اجتماعی سنتی، میتوان مخاطبِ پیشین را با کیفیتی افزونتر به سالنها بازگرداند.
نبضِ آموزش و نقد در جستوجوی بلوغ
وی با بیان اینکه حضورِ بزرگان سینما همچون: ایمان کیخا، بیژن کیا، مجتبی کاوه، حسن میرزازاده، عباس نبیزاده و سعید ذوالنوریان از نویسندگان، منتقدین و مستندسازان در نشستهای نقد و بررسی سینمای شاعرانه، غنای علمی جشنواره را دو چندان کرده بود، اضافه کرد: نشستهای نقد و بررسی، از «اسکورت»، «بیلبورد»، «مارون»، «سرزمین فرشتهها»، «کارواش»، «حاشیه»، «غوطهور»، «تقاطع نهایی»، «جانشین»، «زندهشور»، «کافه سلطان»، «قمارباز»، «جهان مبهمِ هاتف»، «مولا»، «رقص باد» و «خیابان جمهوری» گرفته تا سایر آثار، بستری بود برای تمرینِ گفتوگو. هرچند خلوت بودن برخی نشستها در روزهای نخست مشهود بود، اما استمرار این جلسات و دعوت از مخاطبانِ دانشگاهی و حرفهای در دورههای آتی، میتواند این محافل را به کانونِ اصلی جریانسازی نقد سینمایی در جنوب کشور تبدیل کند.
پایانی با طعمِ افتخار بومی
رنجبر درباره سکانس پایانی جشنواره نظر داد: با درخشش هنرمندان شیرازی در فیلم مؤلفِ یوسف حاتمیکیا، یعنی «اسکورت»، این فیلم ثابت کرد که وقتی سینما به سمت «زیستنویسی» و لایههای پنهان انسانی حرکت میکند، مخاطب با تمام وجود با آن همسفر میشود.
وی عنوان کرد: تشویقهای ممتد برای بازیگران توانمند شهرمان، زیباترین بخش از این ضیافت بود که ثابت کرد شیراز میتواند قطبِ بازیگریِ سینمای ایران باقی بماند.
مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی فارس بر این باور است: جشنواره فیلم فجر، به عنوان مهمترین رویداد سینمایی ایران، نقشی فراتر از یک رقابت هنری ساده ایفا میکند. این جشنواره نه تنها ویترینی برای نمایش تازهترین دستاوردهای تکنیکی و روایی سینماگران داخلی است، بلکه به عنوان «نبض فرهنگی سال»، جهتدهنده اصلی جریان تولیدات سینمایی در سالهای پیش رو محسوب میشود.
وی توصیف کرد: تأثیر فجر بر جامعه ایران را میتوان در ایجاد شور و نشاط اجتماعی، شکلگیری گفتوگوهای نقادانه پیرامون مسائل روز و معرفی چهرههای مستعد و جوان به بدنه حرفهای هنر دید. این رویداد با درگیر کردن مخاطبان عام و منتقدان، پلی میان دغدغههای هنرمندان و انتظارات جامعه میسازد و به سینمای ایران هویت و پویایی میبخشد.
رنجبر اشاره کرد: فجر، میعادگاهی است که در آن سینما از قاب پرده فراتر رفته و به بخشی از حافظه جمعی و هویت فرهنگی ایرانیان در دنیا تبدیل شده. سینما، همان سکوتِ عمیقی است که پس از تاریکیِ سالن، روح تماشاگر را تسخیر میکند و جشنواره چهلوچهارم فیلم فجر در شیراز، علیرغم لکنتهای کوچک فنی که در هر مسیرِ بزرگی اجتنابناپذیر است، ثابت کرد که "جادوی نور" هرگز خاموش نمیشود. اگر وقفهای در ریتم افتاد، تنها برای آن بود که قدرِ لحظات نابِ تماشا را بیشتر بدانیم. ما از دل تاریکیها، دوباره به نورِ پروژکتور چشم دوختیم تا یادمان بماند که سینما، همچون زندگی، ترکیبی از انتظار و معجزه است.
مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی فارس در پایان از احساس خود سخن گفت: شیراز با تمام وقار تاریخیاش، بار دیگر ثابت کرد که بهترین قاب برای تماشای فرشتهها و لمس حقیقت آدمها است.
انتهای پیام/424/