به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، دکتر محسن ردادی در گفتگویی اختصاصی با بیان اینکه اصلیترین انگیزه برای تحقق اهداف رشد و توسعه کشور، مسأله امیدآفرینی است، ابراز داشت: البته باید توجه داشت که مفهوم امید خودش واجد معانی گوناگونی است، چه آن که به عنوان مثال در متون علمی آمده که امید به منزله وجود راهحلهای مختلف و جایگزین است و اساساً هر فرد و جامعهای در راستای دستیابی به اهداف خود با راههای متعددی روبروست و طبعاً مشکلات و موانعی هم فراروی او قرار دارد اما عزم و اراده برای عبور از موانع و رسیدن به هدف مدنظر، نیازمند قوهی امید به آینده است.
وی افزود: در شرایطی امید از بین رفته و یأس و نومیدی جایگزین آن میشود که همه راهها بنبست باشد که این بنبست بودن نیز میتواند از نظر واقعی و یا تصور ذهنی باشد، البته در این صورت هم نباید از حرکت ایستاد و باید تحرّکِ لازم برای یافتن یک راه، وجود داشته باشد.
وی همچنین گفت: بر این اساس اگر قبول کردیم که امید در شرایط کنونی، اصلیترین انگیزه برای پیشرفت و توسعه کشور است، لاجرم باید بپذیریم که ما دشمنانی داریم که نمیخواهند این پیشرفت محقق شود، از سوی دیگر همین دشمنان نیز دریافتهاند که باید برای توقف ایران، امید را در دل مردم از بین ببرند و ناامیدی را جایگزین آن کنند.
ردادی اضافه کرد: به همین خاطر میبینیم که دشمنان برای این کار پروژههای متعدد و متنوعی را در دستور کار قرار دادهاند و میکوشند چنین ذهنتی را در جامعه شکل دهند که هیچ راهحل دیگری در کشور وجود ندارد و کشور کاملاً به بنبست رسیده است، کما این که پیش و بعد از اغتشاشات اخیر نیز همین رویه را با شدت دنبال کرده و میکنند.
وی در ادامه با اشاره به این نکته که امید، بهشدت یک مفهوم شناختی بهشمار میرود و به همین خاطر به تصویر ذهنی مردم بستگی دارد، گفت: به همین جهت مهم است که فکر و ذهن افراد جامعه درباره نحوهی رسیدن به اهداف، راههای پیشرفت کشور و روشهای حل مشکلات، مورد پردازش قرار گیرد، ضمن آنکه معتقدم قبل از هر چیز دیگری باید فرد به وجود این راهها، باور لازم را هم داشته باشد.
عضو هیئت علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی خاطرنشان کرد: نباید از یاد ببریم که در نبرد شناختی هدف دشمن این است که تصویر ذهنی مردم را به شدت مغشوش کرده و با بهرهگیری از گزارههای مختلف و متعدد به این باور برساند که هیچ راهی برای حل مشکلات وجود ندارد و مملکت دچار بنبست جدی است.
وی با اشاره به استفاده دشمن از بستر رسانه وفضای مجازی برای القای فضای بنبست در کشور گفت: رصد و تحلیل دقیق و موشکافانهی فضای مجازی ما را به این نقطه میرساند که در چنین وضعیتی به تدریج ناخودآگاهِ ذهن افراد به این نتیجه میرسد که همهجای کشور با مشکل روبروست و این که برای گذر از این مشکلات، هیچ راهی نیز متصور نیستو این دقیقاً همان پازلی است که دشمن تکه به تکه آن را تکمیل میکند تا ناامیدی را در اذهان مردم جا بیندازد ولذا برای غلبه بر این وضعیت سخت و پیچیده باید به دنبال اصلاح ذهنیت شناختی مردم باشیم.
ردادی در بخش دیگری از سخنان خود به نکته مهمی اشاره کرد و افزود: برای اینکه هدف امیدآفرینیِ حداکثری را محقق سازیم، صرف بیان دستاوردها کفایت نمیکند بلکه ما باید ضمن تبیین نقاط ضعف و ایرادات، راهحل ها و راهکارهایی ارایه کنیم تا مردم به معنای واقعی کلمه احساس کنند که امکان اصلاح و تغییر وضع فعلی به منظور غلبه بر نواقص و مشکلات و ضعفها وجود دارد و این که میتوانیم بر ناکارآمدیها با تکیه بر روحیه انقلابی و بهره گیری از ظرفیتهای کشور فائق شویم.
وی همچنین اظهار داشت: از سوی دیگر لازم است که صدای اعتراضی مردم و نخبگان و نسل جوان را بشنویم و با دقت به تحلیل آنها پرداخته و دستکم زمینهی گفتگو میان مردم و مسئولان و کارشناسان را مهیا کنیم تا بعد در بستر این دیالوگ بتوانیم به تدریج به سمت حل مشکلات حرکت کنیم.
مدیر گروه مطالعات انقلاب اسلامی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی در خاتمه افزود: نکته حائز اهمیت دیگر در باب امیدآفرینی ناظر به شیوههای وعدهدادن مسئولین است. در واقع یکی از راههای مهم امیدآفرینی در جامعه این است که مسئولان و مدیران کشور با دقت و توجه، وعدههای کوتاهمدتِ سنجشپذیر و محققشدنی بدهند. خوب است بدانیم وعدهدادن بد نیست، در صورتی که به آن عمل شود، چرا که اتفاقاً وعدههای غیرقابلتحقق و وعدههای کلی زمینه ساز ایجاد و حتی رشد ناامیدی میشود.
انتهای پیام/