به گزارش خبرگزاری تسنیم، حکیم اولاجوان عضو تالار مشاهیر و اسطوره تکرارنشدنی بسکتبال در جدیدترین قسمت از یک برنامه ویدیویی روبهروی کوین دورنت ستاره تیم بسکتبال هیوستون راکتس نشست تا داستان غیرمنتظره ورودش به دنیای حرفهای را روایت کند.
اولاجوان در این گفتوگو با صراحت اعلام کرد که بسکتبال هرگز برنامه اصلی زندگی او نبوده است. او با بازگشت به ریشههای خود در نیجریه توضیح داد که در آن زمان اولویت خانوادهاش، تحصیل بود و ورزش بهویژه بسکتبال، جایگاهی در رؤیاهایش نداشت. در آن دوران فوتبال حاکم مطلق ورزشها بود و بسکتبال حتی بهعنوان یک گزینه جدی مطرح نمیشد.
بسکتبال تا سال آخر دبیرستان، یعنی زمانی که او 16 ساله بود، وارد زندگیاش نشد. در حالی که اکثر بازیکنان حرفهای از کودکی تمرینات خود را آغاز میکنند، اولاجوان زمانی با این توپ آشنا شد که قدش به 205 سانتیمتر رسیده بود. او در توصیف لحظه ورودش به این رشته میگوید: هنگامی که مربی به مدرسه ما آمد و من از جایم بلند شدم، قد بلندم همه چیز را تعیین کرد. ایستادن روی پاهای خودم در نیجریه به یک غریزه تبدیل شده بود و همین روحیه بعدها سبک بازی مرا در NBA تعریف کرد.
زمانی که او به هیوستون رسید و بازی را بهصورت جدی آغاز کرد، نه یک امتیازآور بود و نه یک تکنسین؛ او فقط یک مدافع بود. اولاجوان برای دورنت توضیح داد که چگونه سابقه او در فوتبال و پست دروازهبانی، تمام دیدگاهش را شکل داده است: «حفاظت از دروازه، پیشبینی زوایای حمله و زمانبندی برای پرش؛ بسکتبال برای من تنها امتدادی از همین مسئولیتهای دروازهبانی بود. شوتها برای من حکم حمله را داشتند و حلقه بسکتبال منطقهای مقدس بود که باید از آن محافظت میکردم».
وی در ادامه این بحث فنی تأکید کرد که دفاع کردن شوتها هرگز به معنای بلندتر پریدن از دیگران نبود، بلکه به معنای دیدن یک قدم جلوتر بازی، خواندن مسیر پاسها و پیشبینی حرکت بعدی حریف بود. دفاع برای او نه یک هرج و مرج، بلکه یک طراحی دقیق و رقصگونه بود.
آنچه در این گفتوگو نمایان شد، تصویری از شکلگیری غریزههای ورزشی بود؛ اینکه چگونه بزرگ شدن در یک کشور دیگر با فشارهای متفاوت، میتواند استعدادی نوظهور و متفاوت خلق کند که به جای عشق در نگاه اول، با غریزه دفاعی به قلههای بسکتبال جهان برسد.
انتهای پیام/