به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری تسنیم، دویست و سیامین شماره از پادکست «در عمق» که به بررسی مهمترین روندها، تحولات و همچنین شخصیتها در غرب آسیا و جهان میپردازد، روز سهشنبه 21 بهمن ماه 1404 ضبط و منتشر شد. در این شماره «محدثه رضایی»، کارشناس مسائل عراق روند تحولات سیاسی در پرونده انتخاب نوری المالکی نخست وزیر جدید عراق را بررسی میکند.
پرسش های اصلی این شمار:
- دلایل و ابعاد فروپاشی انسجام سیاسی اهل سنت در عراق چیست؟
- چرا برخی چهرههای برجسته سنی به نوری المالکی نزدیک شدهاند؟
- راهبرد سیاسی نوری المالکی در این باره چیست و این تحولات چه تأثیری بر آینده قدرت در عراق خواهد داشت؟
تحولات اخیر در صحنه سیاسی عراق نشان میدهد که «بیت سنی» یا اردوگاه سیاسی اهل سنت، که تا همین اواخر به رهبری محمد حلبوسی بهعنوان یک جبهه منسجم و نفوذناپذیر معرفی میشد، وارد مرحلهای از فروپاشی درونی شده است.
حلبوسی پس از دستیابی به ریاست پارلمان تلاش کرد خود را بهعنوان زعیم بلامنازع اهل سنت تثبیت کند و با تمرکز قدرت، یک بلوک یکپارچه در برابر جریانهای شیعی بسازد.
این راهبرد تا مدتی موفق بود، اما با مطرح شدن نام نوری المالکی برای ایفای نقشی محوری در دولت آینده، شکافهای پنهان در این اردوگاه بهسرعت آشکار شد.
واکنش حلبوسی به این تحول، اتخاذ راهبرد هراسافکنی و دوقطبیسازی بود. او با هشدار درباره بازگشت «روزهای تاریک گذشته» و انزوای عراق در صورت بازگشت مالکی، تلاش کرد صفبندی طایفهای را بازتولید و موقعیت رهبری خود را حفظ کند.
با این حال، منتقدان معتقدند این گفتمان بیش از آنکه از دغدغه منافع ملی یا اهل سنت ناشی شود، بازتاب نگرانی شخصی او از افول قدرت سیاسی است.
در مقابل، نوری المالکی با رویکردی عملگرایانه از این شکافها بهرهبرداری کرده و در حال معماری یک ساختار جدید قدرت است.
استراتژی او نه تقابل با یک رهبر قدرتمند سنی، بلکه توزیع قدرت میان چند رهبر و تضعیف رهبری فردمحور است؛ الگویی که مذاکره با مرکز قدرت را تسهیل میکند و امکان چالش جدی دولت مرکزی را کاهش میدهد. پیوستن چهرههایی چون مشعان الجبوری و جمال الکربولی—که پیشتر از منتقدان سرسخت مالکی بودند—نشاندهنده تغییر محاسبات بخشی از نخبگان سنی است.
این گروهها، همکاری با مالکی را هم راهی برای مهار جاهطلبیهای حلبوسی و هم ابزاری برای دستیابی به ثبات، امنیت و سهم واقعی از قدرت میدانند. مجموع این تحولات میتواند آغاز فصل تازهای در توازن قدرت و الگوهای ائتلافسازی در عراق باشد.
انتهای پیام/