خبرگزاری تسنیم ـ مرضیه رمضانقاسم*؛ ملت ایران در راهپیمایی 22 دی، بر اثر هجمهی دشمنان خارجی و مزدوران داخلی یک ماه جشن انقلاب را زودتر از موعد مقرر، برگزار کردند تا یکبار دیگر با آرمانهای اسلام، امام راحل و رهبر معظم انقلاب تجدید بیعت کنند.
شرکت در راهپیمایی 22 دی، نشان داد دشمنانی که در فضای مجازی انهدام انقلاب اسلامی را فریاد زدند؛ دچار توهم و مغالطهی آرزواندیشی هستند و دسیسههایشان برای مخدوش کردن رهبر انقلاب، نتیجهی معکوس در پی داشته است؛ زیرا نهتنها جامعهی ایرانی بلکه تمام عدالتخواهان جهان، پشتیبان ولایت فقیه و خواهان تمدن اسلامی هستند.
در این نوشتار تأثیر شرکت مردم در جشن سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی و ماهگرد خنثی کودتای دی ماه 1404، بر 4 قشر بررسی شده است:
1- حامیان انقلاب: در این اجتماعات، موافقین نظام به وضوح شاهد هستند، برخلاف تبلیغات دشمن مبنی بر تمام بودن کار انقلاب، افراد حامی ولایت کم نیستند و همین امر موجب دلگرمی و امیدواری آنها میشود؛ اما باید برای آنها این مطلب تفهیم شود که شرکت در چنین برنامهها، در آنها احساس کنشگری کاذب ایجاد نکند؛ یعنی بعد از شرکت در چنین برنامههایی از مسئولیتهای دیگر نظیر جهاد تبیین، استمرار مطالبهگری، تلاش فردی در جهت بهبود وضعیت معیشت غافل نشوند و اجازه ندهند هوای نفس، راحتطلبی، تنبلی و... بر آنها عارض شود.
2. بیتفاوتها یا قشر خاکستری: این قشر چون باور و انگیزهی قوی ندارند؛ اینگونه برنامهها به آنها چنین القا میکند که افراد مخالف نظام، در اقلیت و افراد ولایی با وجود معترض بودن به وضعیت معیشت، در اکثریت هستند و تسلیم یاوهگوییهای دشمن نشدهاند؛ بلکه در عین حمایت از آرمانهای انقلاب از مسئولین، مطالبهی بهبود اوضاع معیشت و خواهان اشد مجازات برای اختلاسگران و اغتشاشگران هستند؛ بنابراین مشاهدهی صحنههایی از دفاع از اسلام، انقلاب و شهیدان مظلوم، ممکن است تلنگری در آنها ایجاد کند؛ البته این امکان نیز وجود دارد که برخی از این افراد نهتنها جذب انقلاب نشوند بلکه مردمی که در چنین وضع اقتصادی و معیشتی در راهپیمایی شرکت میکنند را بیدردانی بدانند که در عالَم شعارزدهی خود، غوطهور هستند و چنین ذهنیتی برایشان ایجاد شود که افراد شرکتکننده در راهپیمایی، دنیای آنها را نمیفهمند؛ بنابراین بر راهپیمایان است که در شعارهای خود ضمن تأکید بر دغدغهمندی و مطالبهی مسأله معیشت، خاطرنشان کنند بهبود معیشت زیر سایهی ولایت و تأمین امنیت، مفید فایده خواهد بود.
3. مسئولان: مخاطب اصلی این راهپیماییها مسئولین هستند؛ این تجمعات بر مسئولینی که بهطور دائم بهانه میآورند که کاری نمیتوانند انجام دهند تأثیر به سزایی دارد؛ آنها با مشاهدهی آمدن مردم در خیابانها متوجه میشوند با جامعهای مرده مواجه نیستند و مردم هر چند با مشکلات معیشتی مواجه شدهاند و دغدغهی معیشت دارند، در عین پشتیبانی از انقلاب و ولایت فقیه از عملکرد مسئولین معترض هستند و در رفراندوم و تجدید رأی آری به انقلاب اسلامی، خواهان بهبود وضعیت معیشت نیز هستند.
این حرکتها همچنین موجب میشود مسئولان دغدغهمند که در تلاش برای بهبود وضعیت مملکت هستند؛ اما تحت فشار دشمنان خارجی و مزدوران داخلی قرار دارند با شجاعت، قدم در حیطهی پیشبرد فرهنگ، اقتصاد و... گذارند.
مردم نباید حضور و مطالبات خود را در این جنس برنامهها خلاصه کنند؛ بلکه میبایست با مطالبات مستمر، مسئولین را وادار به انجام عمل در بهبود شرایط کشور کنند؛ زیرا کشور ما بحمدلله از منابع خوبی برخوردار است کافیست مدیریت و برنامهریزی صحیح برای استفاده از آن صورت گیرد.
4. معاندین: شرکت در راهپیماییها بعد از مسئولین، بیشترین تأثیر را بر معاندین دارد؛ همانهایی که با تلاش بسیار در صدد هستند خود را نمایندهی مردم معرفی کنند و اینگونه القا میکنند که جمهوری اسلامی مقابل مردم ایستاده است؛ اما آنها هنگامی که میبینند مردم تا پایِ جان، پایِ کارِ انقلاب ایستادهاند؛ متوجه میشوند هرگز نمیتوانند با مردم بجنگند؛ بنابراین دچار وحشت، هراس و عصبانیت میشوند و واقعیت حضور پر شور مردم را تحریف میکنند و با ابزار رسانه تعداد آنها را کمتر نشان میدهند.
بر مردم دغدغهمند است، با طراحی اتاق فکر قوی، برای ارتقا کیفیت وضعیت فرهنگ و اقتصاد، پیوستهای مطالبهگری را ادامه دهند؛ همچنین بهجای انباشت ثروت در جهت تولید قدم بردارند و با تشکیل هرچه بیشتر ایستگاههای تبیینی، سایر مردم را از جهت اقناع عقلی توانمند سازند؛ بهگونهای که هر کدام از متدینین خود مهرهی اصلی در انجام فریضه جهاد تبیین شوند.
*مبلغ حوزوی و پژوهشگرکلام اسلامی
انتهای پیام /