نظام الدین کیایی؛ مردی که صدای سکوت را دوست داشت

مراسم یادبود زنده یاد «نظام الدین کیایی» عصر روز گذشته دوشنبه 20 بهمن ماه برگزار شد.

به گزارش خبرگزاری تسنیم، این مراسم با حضور محمدرضا عارف معاون اول رئیس جمهور برگزار شد.

علی لقمانی عضو هیات رئیسه خانه سینما ضمن عرض تسلیت به خانواده نظام الذین کیایی گفت: من این خوش شانسی را داشتم که به عنوان اولین کار سینمایی در کنار چند تا از بزرگان و شریفان این حرفه قرار بگیرم که یکی از آنها نظام بود. یادم می‌آید با اینکه تازه کار بودم و در اولین کارم ، برخورد او آنقدر دوستانه بود که به من اعتماد به نفس داد.

وی با بیان اینکه او عاشق سینما و خانواده‌اش بود، بیان داشت: هر موقع می‌دیدمش و صحبت می‌کردیم و احوال خانواده‌ها را می‌پرسیدیم با شور و شوق از خانواده‌اش یاد می‌کرد . او از ایام نوجوانی عاشق سینما بود و شروع به مطالعه و تعمق بیشتر در حوزه سینما و در حوزه فنی سینما کرد. در هر شرایطی به دلیل خوشرویی و طنازیش آدم روحیه می‌گرفت و این بسیار نکته مهمی بود.

لقمانی خاطرنشان کرد: او به حرفه فقط به عنوان یک شغل نگاه نمی‌کرد یک بده بستون داشت به همین دلیل هم فعالیت صنفی داشت یعنی به عنوان یک عضو بزرگ عضو خانه سینما فقط خواسته نداشت بلکه تعهد هم داشت.او سینما را نه فقط در بعد فنی در واقع ابعاد هنری آن را هم به خوبی می‌شناخت و در مراوداتش کاملا مشهود بود. گمان نمی‌کنم کسی در این جمع باشد که وقتی صحبت از نظام می‌شود و یا در خلوتی به یاد او می‌افتد، شمایل مهربان، دوست داشتنی، شریف و مطلوب او به ذهنش نیاد.

در ادامه حسن زاهدی صدابردار پیشکسوت سینما نیز گفت: نظام آدم طنازی بود هر وقت من می‌پرسیدم بچه ها صدا بردارتون چه کسی هست می‌گفتند عمو نظام. اینقدر از دستش می‌خندیم اینقدر کمک می‌کند و... تعاریفی جز این هیچ وقت از هیچ کسی نشنیدم.

وی خاطرنشان کرد: نظام همیشه در کنار هنرمندان دیگر حاضر بود و هم‌دلی و همکاری با سینماگران را در اولویت قرار می‌داد. از او یاد گرفتم که در شرایط مختلف و سخت چگونه می توان به بهترین شکل ممکن با همکاران رفتار کرد.

زاهدی در ادامه متنی را به نمایندگی از انجمن صدابرداران سینما خواند.

سیف‌الله صمدیان عکاس پیشکسوت سینما نیز در سخنان کوتاهی گفت: نظام به معنای واقعی کلمه یک صدای سینما بود. صدای او در هر فیلم از یک تجربه ساده تا پیچیده‌ترین پروژه‌ها همیشه آرامش و دوستی را به همراه داشت. در کنار او، ما نه تنها کار می‌کردیم بلکه زندگی سینمایی را می‌چشیدیم.

وی ادامه داد: نظام همیشه می‌دانست به چه شکلی با انرژی مثبت خود فضای کاری را تازه نگه دارد و حتی در سخت‌ترین لحظات، بهترین انتخاب‌ها را انجام دهد.

در ادامه مراسم چند فیلم کوتاه از ساخته های سیف الله صمدیان درباره نظام الدین کیایی پخش شد.

مرتضی شاملی مستندسازپیشکسوت سینما بیان داشت: من سالهای زیادی با نظام همکاری داشتم و خاطرات بسیار خوبی از زمانی که در تلویزیون کار می‌کردیم در ذهنم نقش بسته است و هیچ وقت آنها را فراموش نمی کنم.

وی با بیان اینکه کیایی همیشه در شرایط سخت و خاص سینما حضور داشت، افزود: حتی در روزهایی که کار در میدان جنگ یا در شرایط اضطراری پیش می‌رفت، او با همان شور و شوق کار می‌کرد و دست از کار نمی کشید. او فردی است که من هیچ وقت نمی توان فراموشش کنم و یادش همیشه در دل ما باقی خواهد ماند.

ابوالحسن داودی، کارگردان سینما نیز بیان داشت: من همکاری 50 ساله‌ای با نظام دارم. مشخصه اصلی او این بود که همیشه آماده بود تا در هر شرایطی بهترین و مهمترین کار را ارائه دهد. در فیلم‌هایی مانند رخ دیوانه و هزارپا هرگز از لحظات دشوار غافل نشدیم و همیشه با او احساس راحتی داشتیم و در کنار این راحتی به او اعتماد کامل داشتیم.

وی ادامه داد: تصویر اولیه که از نظام داشتم ؛ همیشه برام یک تصویر رویایی بود به عنوان شخصی که به سینما علاقه دارد.

ابوالفضل جلیلی که با بغض فراوان به سختی سخن می‌گفت،بیان داشت:در ابتدا به خانواده محترم این مرد بزرگ تسلیت می گویم. نبودن او غم بزرگی برای سینما خواهد بود. به جرات می‌توان گفت نظام الدین کیایی یک استاد واقعی بود و من از او بسیار آموختم.

وی ادامه داد: نظام فردی بود که در نحوه رفتار با همکاران و روحیه‌اش در فیلم‌ها بی نظیر بود و همیشه با شوخی‌ها و مهربانی های خود فضای کار را دلپذیر می‌کرد.

عباس یاری منتقد سینما نیز با حضور در پشت تریبون گفت: استاد کیایی در هر کار و فیلمی که حضور پیدا می کرد بسیار با انرژی‌ و بی‌نظیر بود در هر شرایطی به بهترین شکل کار خود را انجام می‌داد و صدا را ضبط می‌کرد؛ حتی در شرایط سخت و هیچ‌گاه اجازه نمی‌داد هیچ چیزی بر کیفیت کارش تاثیر بگذارد. فکر نمی کنم فردی وجود داشته باشد که حتی به اندازه سر سوزنی از او دلگیر باشد. یادش را همیشه گرامی می‌داریم.

مجتبی میرطهماسب از نزدیکان زنده‌یاد نظام‌الدین کیایی نیز در سخنان کوتاهی بیان داشت: نظام نه تنها صدابرداری بی‌نظیر بود بلکه همواره روحیه‌ای انسانی و مهربان در هر پروژه داشت. او یاد داد که چگونه می‌توان در عین حرفه‌ای بودن با دیگران مهربان بود و احترام متقابل را حفظ کرد.

یسنا میرطهماسب از بستگان کیایی نیز گفت: عمو نظام هیچ‌گاه به عنوان یک صدابردار معمولی کار نمی‌کرد بلکه حضورش در پروژه‌ها به یک انرژی مثبت تبدیل می‌شد که همیشه همکاران را به وجد می‌آورد. امروز که او را در کنارمان نداریم احساس می‌کنم بخشی از وجود خودم را از دست داده‌ایم.

وی ادامه داد: خاطرات بسیار زیادی از او دارم که اینجا مجالی برای گفتنش نیست. فقط می‌توانم بگویم او استاد و معلم بزرگی برای من بود.

در پایان مراسم کیانیا کیایی با تشکر از حاضران و کسانی که در این مراسم و همچنین مراسم خاکسپاری نظام الدین کیایی حضور داشتند، خاطراتی از زندگی شخصی این هنرمند را تعریف کرد.

در این مراسم افرادی همچون: مجتبی میرطهماسب، بهمن اردلان، حسن زاهدی، علی لقمانی، علیرضا حسینی، جعفر صانعی مقدم، بهرام دهقانی، نادر رضایی، احمد امینی، محمدرضا عارف معاون اول رئیس جمهور، اسحاق خانزادی، ابوالحسن داوودی، لادن طاهری، ابوالفضل جلیلی، سیف الله صمدیان، مهدی کوهیان، بهروز شهامت، عرفان یزدی، آرش قاسمی، احمد حامد، حبیب اسماعیلی، سعید رشتیان، حسین حسینی فشمی، عباس یاری،حسین مختاری، تورج اصلانی، پرویز آبنار،نورالدین حیدری ماهر، مجتبی مرتضوی، مهدی میامی، رضا رخشان، مهوش وقاری، منصوره وافری، بهمن حیدری، حسن مصطفوی و ... حضور داشتند.

انتهای پیام/