به گزارش خبرگزاری تسنیم از اسلامشهر، پروژه بیمارستان 400 تختخوابی (شهدای اسلامشهر) اینک به نمادی از تأخیرهای مزمن و وعدههای تحقق نیافته تبدیل شده است. طرحی که کلنگ آن در سال 1387 به زمین زده شد تا بخشی از کمبودهای درمانی جنوب غرب استان تهران را جبران کند، اما پس از 17 سال همچنان در پیچوخم بروکراسی اداری متوقف مانده و مردم این شهرستان پرجمعیت را در انتظار یک بیمارستان دولتی رها کرده است.
سیر بلندمدت یک پروژه ملی درمانی
اسلامشهر با بیش از 700 هزار نفر جمعیت فاقد هرگونه بیمارستان دولتی است و تنها بیمارستان تأمین اجتماعی موجود، پاسخگوی نیازهای درمانی ساکنان این شهرستان و حتی شهرستانهای اطراف مانند بهارستان و رباطکریم نیست.
از ماهها قبل فرماندار شهرستان اسلامشهر و دیگر مسئولان استانی و نمایندگان مجلس در بازدید بیمارستان 400 تختخوابی وعده بهرهبرداری را دهه مبارک فجر اعلام کرده بودند.
سخنان مسئولان مربوطه و بررسیهای میدانی نشان میدهد ساختمان اصلی این بیمارستان از نظر فیزیکی تکمیل و بخش قابلتوجهی از تجهیزات نیز نصب شده است. حتی جذب نیروی متخصص نیز صورت پذیرفته، اما یک مانع اداری به نام «مجوز جذب نیروی پشتیبان و خدمات» راهاندازی این مرکز درمانی را مسدود کرده است.
پرسشهای بیپاسخ؛ چرا پروژهای با 95 درصد پیشرفت، به بهرهبرداری نمی رسد؟
در الویتبندی جذب نیرو چگونه توجیهی دارد که جذب پزشکان متخصص انجام شده، اما مجوز استخدام نیروهای پشتیبانی و خدماتی به عنوان مانعی نهایی، راهاندازی یک مجموعه حیاتی درمانی را برای ماهها بلاتکلیف نگه دارد؟ این رویکرد، جایگاه خدمات پشتیبانی را در چرخه سلامت به چالش میکشد.
صرف 17 سال زمان و حجم عظیمی از سرمایههای ملی باید در نهایت به ثمره خدمترسانی منجر شود. اکنون که ساختمان و تجهیزات آماده است، دلیل توقف در آستانه افتتاح نیاز به توضیحی شفاف و قانعکننده دارد. آیا نمیتوان پرسید که چرا هماهنگی نهایی بین دستگاههای ذیربط در این سالها صورت نگرفته است؟
در چنین وضعیتی مسئولیت نهایی این تأخیر تاریخی و رفع آخرین مانع بر عهده کدام نهاد مشخص است؟ استانداری تهران، دانشگاه علوم پزشکی، وزارت بهداشت و درمان، یا سازمان برنامه و بودجه؟ مردم حق دارند بدانند که دقیقاً کدام دستگاه کلید راهاندازی این بیمارستان را در دست دارد.
وجود 30 نماینده مجلس شورای اسلامی از حوزهای که اسلامشهر در آن قرار دارد، یک فرصت کمنظیر برای پیگیری قوی و اثرگذار است. افکار عمومی شاهد بوده که برخی از این نمایندگان از پروژه بازدید کردهاند یا در رسانهها درباره آن سخن گفتهاند، اما این پرسش مطرح است که چرا این حضور و توجه تاکنون نتوانسته به یک اقدام جمعی و قاطع نظارتی، مانند طرح درخواست توضیح فوری از وزیر بهداشت در صحن علنی مجلس، تبدیل شود؟ انتظار میرود این حجم از ظرفیت نمایندگی برای حل یک مشکل مشخص و فوری بهکار گرفته شود.
در سالهای اخیر و ماههای گذشته تعدادی از نمایندگان مجلس از این پروژه بازدید کرده یا در مورد آن اظهارنظر کردهاند. سیدعلی یزدیخواه، حجتالاسلام مجتبی آقاتهرانی، مجتبی رحماندوست، ابراهیم عزیزی، محمد سراج، کامران غضنفری، زهره سادات لاجوردی، زینب قیصری، عبدالحسین روحالامینی، کوچکزاده، حمیدرسایی، حجتالاسلام علیرضا سلیمی، پیمان فلسفی و محمدباقر قالیباف از جمله این نمایندگان هستند. با این حال، به نظر میرسد این بازدیدها و اظهارنظرها تاکنون نتوانسته به اقدام عملی و رفع گره اداری منجر شود.
وقت اقدام فرا رسیده؛ طرح سؤال مستقیم از وزیر بهداشت
در نشستی که باحضور رئیس و اعضای مجمع نمایندگان استان تهران در اسلامشهر برگزار شد، موضوع طرح سوال از وزیر مطرح شد و اکنون بیش از یک هفته از آن تاریخ میگذرد، آیا 8 نماینده حاضر در جلسه و معاون استاندار نمیخواهند به این مسئله ورود کرده وعده خود را عملی کنند؟
اکنون و در آستانه سال نو مردم اسلامشهر به جای شنیدن وعدههای تکراری، منتظر اقدام عملی و مسئولانه نمایندگان خود هستند. به نظر میرسد قویترین و مستقیمترین مکانیسم قانونی موجود، طرح سؤال از وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در صحن علنی مجلس شورای اسلامی است.
نمایندگان میتوانند با استفاده از این ابزار قانونی بهصورت مکتوب و رسمی دلایل تأخیر 17 ساله، موانع اداری حاضر و برنامه زمانبندی دقیق وزارت بهداشت برای راهاندازی فوری این بیمارستان را استیضاح کنند.
سلامت مردم، منتظر بروکراسی نمیماند
وضعیت بیمارستان اسلامشهر تنها یک مشکل محلی نیست، بلکه نشانهای از چالشهای جدی در مدیریت پروژههای ملی و ناکارآمدی گاهوبیگاه سیستم اداری است. ادامه این روند علاوه بر تحمیل هزینههای مادی و معنوی به شهروندان اعتماد عمومی را مخدوش میکند.
مردم اسلامشهر انتظار دارند که نمایندگان مجلس به ویژه نمایندگان حوزه انتخابیه مربوطه با احساس مسئولیت بیشتر و در قالب یک اقدام منسجم موضوع را از سطح بازدید و اظهارنظر فراتر برده و با طرح سؤال از وزیر بهداشت، پاسخ روشن و قاطع از دولت مطالبه کنند.
سلامت بیش از 700 هزار نفر نباید قربانی ناهماهنگیهای اداری یا عدم هماهنگی میان دستگاهها شود؛ نمایندگان مجلس زمان عمل فرا رسیده است.
گزارش از بهاره صابر
انتهای پیام/