به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، در نشست خبری فیلم «حاشیه» در چهل و چهارمین جشنواره فیلم فجر، یوسف منصوری، تهیهکننده فیلم با اشاره به حضور خود و تیمش در جشنواره گفت: نظر شخصی من مشخص است و در مورد اینجا آمدنم همکاران ما هم نظر خودشان را دارند، اما ماندگار نیست. اما جشنواره همیشه مهم بوده است. امثال علیزاده، کارگردان فیلم، کجا فیلمشان را رقابت بدهند؟ کلی زحمت میکشند تا به اینجا برسد، بعد کرکره مغازه را ببندیم؟ ما هم حال خوبی نداریم، کلی آدمها شهید شدند و مساجد سوختند.
او در ادامه با اشاره به بازیگران فیلم اظهار داشت: اگر جنگ بشود مهران احمدی نفر اول برای دفاع از کشور است و امثال اینها ایراندوست هستند و به اعتقادات ایرانی اسلامی علاقه دارند.
منصوری همچنین به بیان نگرانیهای اجتماعی و رسانهای پرداخت و گفت: البته تعابیری به کار بردند که ما را آزرده کردند. دوگانهسازی کار اشتباهی است و ما امروز به همدلی نیاز داریم.
او در پایان درباره بازنمایی فضاهای شهری در فیلم گفت: بردن دوربین به پایین شهر سیاهنمایی نیست و نوع خانواده محسن و شخصیت او و پایان نشان میدهد که ما دنبال سیاهنمایی نبودیم.
یکدیگر را متهم نکنیم
در ادامه نشست، محمد علیزاده، کارگردان فیلم حاشیه، به مسائل اجتماعی و فرهنگی مطرحشده در فیلم اشاره کرد و بیان داشت: به جای انگشت اتهام بردن که هدف افراد خارجنشین است، باید افرادی را متهم کنیم که این جو سنگین را ایجاد کردند. آنهایی که اینجا بودند کارهایی میساختند که من هم تولید نمیکردم. اینها فاشیست رسانهای هستند. ما که در این مرز هستیم نباید همدیگر را متهم کنیم و تفرقهبازی همانها هستند که دوست دارند اختلاف ایجاد کنند.
او در ادامه به فضای شهری و فرهنگی اشاره کرد: از کسانی که در حاشیه شهر زندگی میکنند بپرسید که مساجد تعطیل داریم زیاد و ایکاش در دل مردم آنجا حضور پیدا میکردند.
علیزاده همچنین درباره انتخاب بازیگران و دغدغه شخصی خود توضیح داد: هادی کاظمی گزینهای بود که راجع به او فکر کردیم، چون در این سالها افراد کمدی بازی میکنند و تیپهای مختلف میتوانند خلق کنند، مانند مهران غفوریان و جواد عزتی که توانستند بازی جدی هم داشته باشند. الان هم از این همکاری راضی هستم.
کارگردان «حاشیه» درباره انگیزه و دغدغه خود در ساخت فیلم گفت: این فیلم دغدغه شخصی من است، از سال 98 دفعات بعد هم گفتند سیاهنمایی است. خیلیها قبل تولید هم گفتند اگر روحانی نباشد چه میشود؟ اگر روحانی نبود، قصه کلاً تغییر میکرد. این مصلح اجتماعی بودن را برای مشاغل دیگر مانند نجار و فروشنده قائل نیستم، اما برای روحانی چرا، این آورده اضافی آن است.
او درباره روند روایت شخصیت روحانی ادامه داد: اگر زود لباس را دوباره به تن میکرد، شعاری میشد. با یک اتفاق کوچک، مثلاً لباس روحانیت را دوباره میپوشید. اما با این اتفاقات پشت هم، او به باور میرسد و دوباره لباس به تن میکند.
علیزاده همچنین درباره سبک و ریتم فیلم توضیح داد: تلاش کردیم ریتم قابل قبول باشد تا مخاطب عام دوست داشته باشد. سوژه تکراری قبلاً فیلمهای مرتبط را گشتیم، ولی تکراری نیست. آنها نقطهنظرهای دیگر دارند، کلاً هم کمتر از 10 تا است.
در پایان، او به بازنمایی مضامین دینی در فیلم اشاره کرد: اگر فیلمی رگههای دینی داشته باشد، شعاری نیست. تلاش کردیم تا از دل قصه بیرون بیاید. هرجا مضامین دینی باشد و بگوییم شعاری است، درست نیست. اگر به نظر باشد، ترجیح میدهم فیلمهای بعدی هم شعاری باشد.
انتهای پیام/