حجتالاسلام محمدعلی علم الهدی، کارشناس علوم دینی، در گفتوگو با خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، با بیان اینکه میل به عدالت ریشهای فطری در سرشت انسان دارد، گفت: تجربه تاریخی بشر نشان میدهد که انسان در همه دورهها، چه در زندگی فردی و چه در مناسبات اجتماعی، همواره در جستوجوی نظمی عادلانه بوده و همین عطش درونی، زمینهساز شکلگیری اندیشه انتظار منجی در ادیان مختلف شده است. این انتظار در نگاه اسلامی، صرفاً یک باور مذهبی محدود نیست، بلکه به آرمانی انسانی و جهانی تبدیل شده است.
او با اشاره به اینکه ناامیدی ملتها از ساختارهای قدرت جهانی و ناکارآمدی نظامهای مدعی عدالت، توجه افکار عمومی را به مفهوم «مصلح آخرالزمان» معطوف کرده است، تصریح کرد: قرآن کریم با صراحت از آیندهای سخن میگوید که در آن، حاکمیت زمین به بندگان صالح واگذار میشود؛ چنانکه در آیه «أَنَّ الْأَرْضَ یَرِثُهَا عِبَادِیَ الصَّالِحُونَ» وعدهای قطعی درباره سرانجام تاریخ بشر داده شده است.
این کارشناس علوم قرآنی با تأکید بر اینکه اندیشه مهدویت اختصاص به مذهب خاصی ندارد، گفت: باور به پیروزی نهایی حق و استقرار حکومت عدالتمحور، در منابع معتبر اهل سنت نیز بهطور گسترده مطرح شده و این نشان میدهد که مسئله ظهور، یک حقیقت فرامذهبی و مبتنی بر آموزههای قرآنی و نبوی است.
او با بیان اینکه تحقق حکومت عدل جهانی، نیازمند پیشزمینههای مشخصی است، گفت: جامعهای که قرار است پذیرای عدالت مطلق باشد، باید آمادگی پذیرش حق را نهتنها برای دیگران، بلکه درباره خود نیز داشته باشد. بدون اصلاح درونی جوامع، حتی حضور منجی نیز نمیتواند به تحقق کامل اهداف الهی بینجامد.
علم الهدی با اشاره به تفاوت روایتها درباره مدت حکومت امام زمان (عج) اظهار کرد: اختلاف در اعداد و سالها نباید موجب تردید در اصل مسئله شود؛ چراکه آنچه در روایات برجسته است، کیفیت حکومت است نه کمیت زمان. بسیاری از بزرگان شیعه، از جمله علامه مجلسی، بر این باورند که تعیین دقیق مدت حکومت، در قلمرو علم الهی و مشیت خداوند قرار دارد.
او با استناد به آیه «وَنُرِیدُ أَن نَّمُنَّ عَلَى الَّذِینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الْأَرْضِ» تصریح کرد: وعده الهی درباره وارث شدن مستضعفان، بیانگر آن است که حکومت مهدوی نه یک رخداد دفعی، بلکه نتیجه روندی تاریخی برای احیای کرامت انسان است؛ روندی که با ظهور امام عصر (عج) به نقطه اوج خود میرسد.
این استاد علوم قرآنی در پایان گفت: انتظار حقیقی تنها چشمبهراهی منفعلانه نیست، بلکه آمادگی اخلاقی، اجتماعی و فکری برای همراهی با عدالت است. به همین دلیل اندیشه مهدویت، همزمان یک باور اعتقادی و یک پروژه تمدنی برای آینده بشریت به شمار میرود.
انتهای پیام/