گروه فرهنگی خبرگزاری تسنیم – مریم مرتضوی: تاریخ بشر هنوز در انتظار طلوعی است که تاریکیهای ریشهدار را کنار بزند. انتظاری از جنس امید. امید به روزی که با ظهور مصلح موعود، حیات انسانی نفسی تازه بکشد. ظلم عقب بنشیند، عدالت قد علم کند و زمین دوباره معنای «زندگی» را تجربه کند. در این میان، آنچه کمتر به زبان نرم و قابل لمس برای مخاطب امروز گفته شده، نقش انسانهایی است که این تحول بزرگ را ممکن میکنند: یاران حضرت مهدی(عج).
طلوعی که فقط یک معجزه نیست
ظهور امام زمان (عج) در نگاه دینی، تنها یک رخداد خارقالعاده نیست، یک پروژه عظیم تمدنی است. تحولی که قرار است سیاست، اقتصاد، فرهنگ و اخلاق بشر را از نو سامان بدهد. چنین دگرگونیای هرچند با امداد الهی همراه است، اما بدون انسانهای شایسته و آماده، به ثمر نمینشیند.
قرآن کریم در منطق خود، همواره بر «سنت اسباب» تأکید دارد. همانگونه که خداوند میفرماید: «إِنَّ اللَّهَ لَا یُغَیِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّىٰ یُغَیِّرُوا مَا بِأَنفُسِهِمْ» تحولهای بزرگ، با تغییر انسانها آغاز میشود.
حکومت جهانی عدالت نیازمند مدیران، مجریان و همراهانی است که هم اهل ایمان باشند و هم اهل اقدام. به تعبیر امیرالمؤمنین(ع): «اَفْلَحَ مَنْ نَهَضَ بِجَناح»؛ موفق کسی است که بال پرواز داشته باشد؛ یعنی یاور.
در این منطق یاران امام زمان(عج) ستونهای اصلی این بنا هستند، انسانهایی که هم در ساحت معنا رشد کردهاند و هم در میدان عمل آزمودهاند.
سه حلقه از همراهان یک انقلاب جهانی
روایات، یاران حضرت را به سه دایره تقسیم میکنند: حلقههایی که هر کدام نقشی مشخص در این حرکت بزرگ دارند. نخستین حلقه، یاران خاص هستند یعنی 313 نفر، به تعداد اصحاب بدر. قرآن از آنان با تعبیر لطیف «أُمَّةٍ مَعْدُودَةٍ» یاد میکند، جمعی اندک اما سرنوشتساز.
این گروه هسته مرکزی فرماندهیاند. آغاز قیام بدون حضور آنان معنا ندارد. خداوند این انسانها را در زمانی کوتاه، از دورترین نقاط جهان در مکه گرد هم میآورد؛ بیقرار، بیدعوتنامه، اما با قراری آسمانی.
حلقه دوم، جمعی چند هزار نفری هستند که پس از تکمیل این ستاد مرکزی، به نهضت میپیوندند و حرکت را وارد فاز اجرایی میکنند. و در نهایت حلقه سوم، مؤمنانی هستند که در طول مسیر با دیدن حقیقت، به این جریان میپیوندند و بدنه اجتماعی حکومت عدالت را شکل میدهند. این چینش نشان میدهد که انقلاب مهدوی، یک حرکت دفعی و احساسی نیست، مسیری تدریجی، هوشمندانه و مبتنی بر سازماندهی انسانی است.
یاران خاص؛ انسانهایی فراتر از معمول
یاران خاص حضرت مهدی(عج) چهرههایی عادی با لباسهای ماورایی نیستند، اما در عین حال انسانهای معمولی هم به شمار نمیآیند. روایات از ثبت دقیق نام، نسب، محل زندگی و ویژگیهای آنان سخن میگویند. امام جواد(ع) میفرماید: صحیفهای مُهرشده نزد حضرت است که مشخصات این یاران در آن نوشته شده است.
این افراد از جغرافیاهای مختلف هستند، از مصر و شام گرفته تا عراق و دیگر نقاط جهان. بسیاری از آنان حتی یکدیگر را از قبل نمیشناسند، اما دلهایشان به یک حقیقت گره خورده است.
پیامبر اکرم(ص) درباره آنان تعبیر زیبایی دارد: گنجهای مهدی(ع) نه طلا و نقره، بلکه «مردانی کاردان و اسبهایی آماده» هستند. یعنی سرمایه اصلی این حکومت، انسان است، انسان صالح، توانمند و مسئولیتپذیر.
در روایات عناوینی مانند رجال الهی، وزیران، حاکمان خدا بر زمین و ذخیرههای الهی برای آنان بهکار رفته است. حتی نقل شده که بخشی از این جمع، زنان هستند؛ نشانهای روشن از نقش فعال و تعیینکننده زن در آینده تاریخ.
مأموریت نخست؛ ایستادن مقابل ظلم سازمانیافته
اولین مسئولیت یاران خاص، مقابله بیامان با ساختارهای ستم است. این نبرد، فقط نظامی نیست، جنگی است میان دو منطق: منطق سلطه و منطق عدالت. آنان در عرصه فکر، نظریهپردازند و در میدان عمل، شجاع و فداکار.
امام باقر(ع) شباهت حضرت مهدی(عج) به پیامبر(ص) را در «قیام قاطع» میداند، قیامی که جباران را به عقب میراند. این قاطعیت نه از خشونت، بلکه از ایمان و شجاعت برخاسته است.
خداوند به دست این انسانها بساط طاغوتها را جمع میکند. آنگونه که در روایات آمده شرق و غرب عالم، زیر نظم عدالتمحور آنان قرار میگیرد.
مبارزه با تحریف؛ جهاد پنهان اما دشوارتر
یکی از سختترین مأموریتهای یاران امام، مقابله با قرائتهای انحرافی از دین است. امام صادق (ع) هشدار میدهد که آزار قائم از سوی «جاهلان آخرالزمان»، از آزار پیامبر(ص) در عصر جاهلیت سنگینتر است.
چرا؟ چون اینبار، دشمن بتپرست نیست، آیه به دست است، اما معنا وارونه شده. یاران امام باید با عقلانیت، علم و استدلال، پرده از این تحریفها بردارند.
اینجا نقش فقیه، قاضی، متفکر و معلم پررنگ میشود. آنان دین را یکدست، روشن و به دور از تفسیرهای سفارشی به مردم عرضه میکنند، همان دینی که پیامبر(ص) آورد.
ساختن جهان؛ از عدالت تا آبادانی
پس از تثبیت قدرت، مأموریت یاران وارد مرحلهای تازه میشود: مدیریت جهان. هر کدام مسئول منطقهای میشوند و مأمور به برپایی عدالت و عمران. امام صادق(ع) میفرماید: حضرت، فرمانروایان را به شهرها میفرستد و به آنان دستور میدهد که عدل و احسان را شیوه خود سازند.
در این حکومت، عدالت دستورالعملی عملی است. آبادانی شهرها، رونق اقتصاد، امنیت اجتماعی و کرامت انسانی، خروجی طبیعی چنین مدیریتی است.
چهره درونی یاران؛ از ایمان تا بصیرت
یاران حضرت مهدی(عج) پیش از آنکه مدیر باشند، انسانهایی ساختهشدهاند. ایمان عمیق، قلبهایی استوار، تقوا، علم، معرفت الهی و معنویت، شاکله شخصیت آنان را میسازد. قرآن درباره چنین انسانهایی میفرماید: «کَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِیلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً کَثِیرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ» دلهایشان چون آهن محکم است، اما روحشان لطیف و خداجو. شبها اهل مناجاتاند و روزها اهل جهاد. بصیرت دارند؛ نه از رفتن کسی میترسند و نه از آمدن کسی مغرور میشوند.
آنها دنیا را میشناسند، اما اسیرش نیستند. شهادت را آرزو میکنند، اما زندگی را برای خدا میسازند.
یاران حضرت مهدی(عج) افسانه نیستند، الگو هستند. روایت آنها دعوتی است برای امروز ما. انتظار، نشستن منفعلانه نیست؛ تمرین ایمان، اخلاق، مسئولیتپذیری و بصیرت است.
شاید ما در شمار آن 313 نفر نباشیم، اما میتوانیم از جنس آنان شویم و جزء یاران آخرالزمانی حضرت صاحبالامر (عج) قرار بگیریم. و این، آغاز همان بهاری است که انسان قرنها در انتظارش بوده.
انتهای پیام/