به گزارش خبرگزاری تسنیم از خرمآباد، وقتی غبار حوادث دیماه 1404 در لرستان آرامآرام فرو نشست، آنچه بر جای ماند فقط خاطره چند شب التهاب و ناامنی نبود؛ پشت صحنه این آشوبها، واقعیتی عریانتر و نگرانکنندهتر خودنمایی میکرد: خشونتی سازمانیافته که با سلاح تغذیه میشد، نه با اعتراض مدنی.
.
در روزهایی که برخی تلاش داشتند اغتشاشات را در قالب نارضایتیهای اجتماعی بزک کنند، نیروهای امنیتی و انتظامی کشور در میدان، تصویر دیگری را میدیدند؛ تصویری که از حضور عناصر مسلح، شبکههای پشتیبان و طراحی حسابشده برای ناامنسازی حکایت داشت. تلاش شبانهروزی فراجا، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و سربازان گمنام امام زمان (عج) سرانجام پرده از این واقعیت برداشت.
حاصل این اقدامات میدانی و اطلاعاتی، کشف مجموعهای قابلتوجه از سلاحها و مهمات بود؛ ادواتی که هیچ نسبتی با تجمع اعتراضی نداشت و تنها برای یک هدف تعریف شده بود: ایجاد رعب، تهدید امنیت عمومی و کشاندن استان به لبه آشوب.
نمایشگاهی که این روزها در لرستان برپا شده، صرفاً یک ویترین ساده نیست؛ این نمایشگاه در واقع روایت خاموش سلاحهایی است که قرار بود به خیابان بیاید. سلاحهای گرم و سرد، مهمات جنگی و شکاری، و اقلامی که از عوامل ناامنکننده کشف و ضبط شدهاند، حالا در سکوت vitrineها ایستادهاند تا گواهی دهند آنچه رخ داد، یک اتفاق خودجوش نبود.
هر قطعه از این سلاحها، حامل داستانی ناتمام است؛ داستان شبی که میتوانست به خونریزی ختم شود، کوچهای که میتوانست به صحنه وحشت بدل شود و مردمی که امنیتشان هدف قرار گرفته بود. مهماتی که در این نمایشگاه به نمایش درآمده، نشان میدهد اغتشاشگران مسلح، نهتنها برای درگیریهای محدود، بلکه برای سناریوهای خشن و فرسایشی آماده شده بودند.
نکته قابل تأمل آن است که تنوع سلاحها و تجهیزات کشفشده، از وجود پشتیبانی و برنامهریزی قبلی حکایت دارد؛ موضوعی که بار دیگر خط بطلانی میکشد بر روایتهای رسانهای معاند که تلاش داشتند اغتشاشات را صرفاً واکنشی هیجانی و بدون سازماندهی جلوه دهند.
این نمایشگاه، بیش از آنکه برای نمایش باشد، برای روشنگری است؛ پاسخی مستند به این سؤال اساسی که «اغتشاشگران با چه ابزارهایی به میدان آمده بودند؟» و یادآوری این حقیقت که امنیت، نتیجه هوشیاری، ایستادگی و فداکاری نیروهایی است که پیش از وقوع فاجعه، آن را خنثی کردند.
لرستان، اینبار از یک آزمون سخت عبور کرد؛ آزمونی که اگرچه هزینه داشت، اما چهره واقعی ناامنکنندگان را برای افکار عمومی آشکار ساخت. امروز سلاحها پشت شیشهاند، اما پیامشان همچنان بلند است: امنیت، خط قرمز مردم و نظام است؛ و هر کس آن را نشانه بگیرد، دیر یا زود در برابر حقیقت عریان خواهد ایستاد.
انتهای پیام/