به گزارش خبرنگار حوزه و روحانیت خبرگزاری تسنیم، آیتالله غلامرضا فیاضی، مدیر مرکز آموزش تخصصی فلسفه اسلامی در ادامه مباحث اخلاقی که درباره تکبر بود روایات دیگری از این باب را مطرح کرد.
وی با اشاره به روایتی از امیرالمؤمنین خاطرنشان کرد که ابلیس با اینکه ششهزار سال عبادت کرده بود، با یک تکبر همه را از دست داد! شما از اینکه خدا تمام آن عمل طولانی و زحمت طاقتفرسای ابلیس را بهخاطر یک لحظه کبر نابود کرد، عبرت بگیرید! چه کسی است که همان گناه ابلیس را مرتکب شود و سالم بماند؟
استاد فیاضی افزود: رسول اکرم صلیاللهعلیهوآله به ابوذر فرمود: «یَا أَبَا ذَرٍّ، مَنْ مَاتَ وَفِی قَلْبِهِ مِثْقَالُ ذَرَّةٍ مِنْ كِبْرٍ، لَمْ یَجِدْ رَائِحَةَ الْجَنَّة»؛ یا اباذر! اگر کسی از دنیا برود و در قلبش به اندازه سنگینی یک ذره کبر باشد، بوی بهشت هم به مشامش نخواهد رسید!
عضو جامعه مدرسین در ادامه با نقل روایتی از امام صادق علیهالسلام که فرمود: کسیکه فکر میکند بر فرد دیگری امتیاز دارد، متکبر است، اظهار داشت شخصی که در محضر امام بود خیلی تعجب کرد و گفت که اگر کسی برای خودش امتیازی میبیند، به خاطر این است که میبیند طرف گناه میکند و خودش آن گناه را نمیکند، مثلاً طرف نماز نمیخواند و من نماز میخوانم، پس فکر میکنم که من بر او امتیاز دارم! حضرت فرمود: این احتمال را بده که او با همه گناهانش توبه کند و برگردد. مگر داستان ساحرانی که مقابل حضرت موسی ایستادند را نخواندهای؟ آنها آمدند که با حضرت موسی مبارزه کنند و بر موسی پیروز شوند، ولی وقتی فهمیدند که کار حضرت موسی سحر نیست، به حضرت موسی ایمان آوردند؛ «قَالُوا آمَنَّا بِرَبِّ هَارُونَ وَ مُوسَى». کسانیکه یک عمر در خدمت ظالمان بودند، وقتی فهمیدند، حضرت موسی شخصی الهی و پیغمبر است به او ایمان آوردند و سعادتمند شدند، ولی خیلی از کسانی که همراه حضرت موسی بودند گمراه و منحرف شدند!
آیتالله فیاضی با بیان روایتی که از امیرالمؤمنین علیهالسلام است که فرمود تعجب میکنم از فرزند آدم که چگونه تکبر میکند؛ اول او نطفه و آخرش نیز مردار میشود و در وسط این دو نیز ظرفی برای فضولات و نجاسات است، با استناد به روایت دیگری خاطرنشان کرد که اینکه انسان حامل نجاست است برای این است که دچار تکبر نشود.
استاد عرفان و فلسفه در پاسخ به این سؤال که چرا خداوند با وجود اینکه به بندگانش لطف دارد چرا این مشکلات را پیش میآورد، گفت: پاسخ این است که همه این مشکلات لطف است؛ یک پدر هر کاری برای فرزندش میکند، لطف است؛ ولی همه لطفها، لطف جلی نیست و برخی لطف خفی است. فرزندی را که سرما خورده است، باید دکتر برد، حالا این کودک جیغ و داد میکند، ولی پدر از روی لطف بچه را دکتر میبرد و از روی لطف پول هم خرج میکند که به او آمپول بزنند، حتی برای جراحی پول میدهد، برای این کار خانهاش را هم میفروشد، همهاش لطف است، ولی بچه نمیفهمد.
وی با نقل نکتهای از شیخ عبدالکریم که فرموده بود خیلی از دعاهای ما مثل دعاهای بچگی من است! ابراز داشت که خیلی وقتها دعاهای ما اینگونه است که چیزی را که به ضررمان است از خدا میخواهیم و خدا هم از روی لطفش آن دعا را مستجاب نمیکند.
وی با بیان حدیثی از امیرالمؤمنین علیهالسلام که فرمود خداوند متعال بندههایش را به انواع سختیها مبتلا میکند و آنها را به انواع مجاهدتها و زحمتها و چیزهایی که دوست ندارند، وادار میکند، تا تکبر آنها از بین برود، تصریح کرد: خدای متعال برای اینکه این تکبر از بین برود، ما را به این بلاها مبتلا میکند. همه اینها لطف است. ما خیال میکنیم مصیبت و دردسر است و گاهی نیز به خدا اعتراض میکنیم، ولی خداوند متعال همه اینها را برای ما پیش میآورد تا تکبر از دلها بیرون برود و درهای تفضل خدا بر بشر گشوده شود.
وی افزود: انسان تا تکبر دارد، در حقیقت میگوید خدا یکی، من هم یکی! او همان بزرگی که برای خداست را به خودش میبندد، در این حالت خدا نیز نظر تفضل به او نخواهد کرد. با این ابتلائات تکبر از انسان دور میشود و قابلیت این را پیدا میکند که تفضلات الهی شامل حالش بشود. همه این مشکلات برای این است که بشر مشمول الطاف الهی بشود و تفضّلات خدا شامل حالش بشود.
خبرنگار: بابک شکورزاده
انتهای پیام/