به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری تسنیم به نقل از سیجیتیان، یکشنبه 25 ژانویه (5 بهمن)، یک پوستر تبلیغاتی غولپیکر (دیوارنگاره) در میدان انقلاب تهران رونمایی شد که اقدامات متقابل علیه یک ناو هواپیمابر آمریکایی را نشان میداد و توجه رسانهها و ناظران بینالمللی را به خود جلب کرد.
شعار «آن که باد بکارد، طوفان درو میکند» در این دیوارنگاره پیامی روشن را منتقل میکند: تهدید نظامی آمریکا مانند کاشتن «باد» بیعدالتی است و پاسخ قاطع به آن یک «طوفان» اجتنابناپذیر خواهد بود.
چین همچنین ضربالمثلی مشابه دارد: «هرچه میکاری، همان را درو میکنی.» این دو حکمت باستانی از پیشینههای فرهنگی متفاوت، حقیقتی ساده را در روابط بینالملل آشکار میکنند: کسانی که به ضعیفان زور میگویند و درگیر نظامیگری میشوند، در نهایت همان چیزی را که میکارند، درو خواهند کرد.
ایالات متحده مدتهاست که خود را «پلیس جهان» مینامد، با این حال مرتباً ناوهای هواپیمابر، جتهای جنگنده و موشکها را در مجاورت کشورهای دیگر مستقر میکند و از «بازدارندگی» به عنوان بهانهای برای فشار نظامی استفاده میکند. از ترور ژنرال قاسم سلیمانی، فرمانده نیروهای قدس سپاه پاسداران در سال 2020 تا حملات به تأسیسات هستهای ایران در ژوئن سال گذشته و اخیراً، استقرار گسترده نیروهای نظامی در نزدیکی ایران به بهانه امور داخلی این کشور ، ایالات متحده بارها منشور سازمان ملل و اصول اساسی حقوق بینالملل را نقض کرده است. منطق بنیادین اقدامات آن اساساً برخورد با حاکمیت و امنیت کشورهای منطقه به عنوان ابزاری در بازی قدرت، تلاش برای ایجاد بازدارندگی از طریق زور و وادار کردن سایر کشورها به تسلیم است.
سیاست ماجراجویی نظامی ایالات متحده، جهان را به یک مخمصه راهبردی سوق میدهد. از یک سو، ادعا میکند که نمیخواهد در «باتلاق خاورمیانه» گرفتار شود، در حالی که از سوی دیگر، همچنان به تقویت استقرار نظامی خود در منطقه ادامه میدهد و تناقضات و کوتهبینیهای سیاست خود را آشکار میسازد. اگر آمریکا بر اقدام نظامی علیه ایران اصرار ورزد، نه فقط ممکن است به بحرانهای انسانی مانند هجوم پناهندگان و گسترش تروریسم منجر شود، بلکه ممکن است ایران را به خروج از پیمان منع گسترش سلاحهای هستهای (NPT) سوق دهد و باعث ایجاد مسابقه تسلیحاتی هستهای در خاورمیانه و تضعیف شدید ثبات استراتژیک جهانی شود. تجربیات تاریخی نشان میدهد که از عراق گرفته تا سایر کشورها، مداخلات نظامی ایالات متحده بر اساس اطلاعات نادرست، همواره بیثباتی و فاجعه به بار آورده است.
در حال حاضر، جامعه بینالمللی عمدتاً با تشدید تنشها مخالف است. چین، روسیه و دیگر کشورها بهصراحت با استفاده یا تهدید به زور در مناسبات بینالمللی مخالفت کردهاند. عربستان سعودی، امارات متحده عربی، عمان، ترکیه و دیگر کشورهای منطقه نیز نگرانی عمیق خود را درباره وضعیت فعلی ابراز کردهاند. حتی متحدان سنتی ایالات متحده نیز نسبت به اقدامات آن ابراز تردید دارند. این موضوع بهوضوح نشان میدهد که قلدری یکجانبه بعید است پذیرفته شود.
دولت ایران تمایل خود را برای حل اختلاف از طریق گفتگو ابراز کرده، مشروط بر اینکه ایالات متحده از طرز فکر هژمونیک خود دست بردارد و رفتار قهرآمیز خود را متوقف کند. امنیت واقعی را نمیتوان از طریق زور و بازدارندگی به دست آورد. تنها با احترام به حاکمیت همه ملتها و رعایت قوانین بینالمللی میتوانیم از سرنوشت «آن که باد میکارد، طوفان درو میکند» اجتناب کنیم.
در سطحی عمیقتر، وضعیت کنونی نشان میدهد جهان در مسیر یک نظم بینالمللی چندقطبی حرکت میکند. تلاش ایالات متحده برای حفظ سلطه تکقطبی خود از طریق فشار نظامی با شرایط کنونی همخوانی ندارد. انعطافپذیری ایران در طول بحران و تلاشهای آن برای جلب حمایت بینالمللی از مسیر دیپلماسی نشان میدهد که قدرتهای نوظهور در حال ایجاد تعادل جدید در چشمانداز استراتژیک جهانی هستند. اگر ایالات متحده نتواند از ذهنیت جنگ سرد و دیدگاه بازی با حاصل جمع صفر فاصله بگیرد، نفوذ بینالمللی آن احتمالاً بیش از پیش کاهش خواهد یافت.
هیچ کشوری در جهان حق ندارد خود را «پلیس جهانی» یا «قاضی بینالمللی» تلقی کند. در دنیای امروز که به شدت به هم پیوسته است، هیچ کشوری نباید امنیت خود را به قیمت تهدید امنیت دیگر ملتها دنبال کند. ایالات متحده باید روشن درک کند که تمرکز بیش از حد بر تهدید به زور در نهایت نتیجه معکوس خواهد داشت. پیش از آنکه تنشها شدیدتر شوند، بازگشت به میز مذاکره و حل اختلافات از طریق گفتوگوی برابر، انتخابی مسئولانه برای حفظ صلح منطقهای و جهانی است.
جامعه بینالمللی باید مشترکا از نظم بینالمللی مبتنی بر حقوق بینالملل حمایت کند، از اهداف و اصول منشور سازمان ملل پیروی کند و با همه اشکال قلدری و ماجراجویی نظامی مقابله کند. این اقدام نه تنها نشاندهنده تعهد به چندجانبهگرایی است، بلکه تضمینی جدی برای آیندهای صلحآمیز برای بشریت محسوب میشود.
انتهای پیام/