به گزارش خبرگزاری تسنیم، روزنامه فرهیختگان نوشته است:
دولت آمریکا دامنه دات کام (.com) خبرگزاری تسنیم را مسدود کرد. این اقدام پس از آن صورت گرفت که این رسانه در روزهای گذشته تصویر حقیقی ایران و واقعیت آشوب را منتشر کرد و در عین حال برخلاف سایر رسانههای داخلی از دامنه داتکام هم استفاده میکرد. در روزهای گذشته تروریسم کور تحت هدایت آمریکا و اسرائیل، همچون روزهای خونین دهه 60، مردم ایران را و نیروهای حافظ امنیت را نشانه گرفته است و دولت آمریکا علاقهای ندارد این خبرها بیان شود.
در واقع سه مورد را میتوان بهعنوان اهداف آمریکا از این اقدام دانست:
اول) اعمال فشار به رسانههایی که در ضدیت با سیاستهای آمریکا و اسرائیل عمل میکنند.
دوم) مقابله با جریان اطلاعرسانی آزاد.
سوم) ارائه تصویری کاذب از رسانههای حامی نظام؛ چه آنکه این مقابله با ادعاهای دروغ در مورد این رسانه ایرانی همراه است.
این اول بار نیست که این رسانه با تحریم و محدودیتهای غربی مواجه شده است. دولت آمریکا در سال 1402 نیز خبرگزاری تسنیم را بهدلیل مقابله با تجزیهطلبان و آشوبگران، در فهرست تحریم خود قرار داده بود. به نظر میرسد که یک اقدام خبرگزاری تسنیم برای تأثیرگذاری بر افکار شهروندان عبریزبان سرزمینهای اشغالی نیز در خشمناکی غرب نسبت به این رسانه مؤثر بوده است. این رسانه در آبان ماه سال جاری مستندی پیرامون حملات ایران به سرزمینهای اشغالی پس از تجاوز نظامی اسرائیل به ایران منتشر کرد که به منظور تأثیرگذاری بر افکارعمومی شهروندان جعلی اسرائیل، به زبان عبری منتشر شد. این مستند اولین مستند عبری زبان در ایران است. قابل پیشبینی بود که جریان رسانهای غرب این مستند را تحمل نکند؛ اما تصور هم نمیشد که تنها دقایقی پس از انتشار از روی یوتیوب حذف شود! البته رسانههای عبریزبان و حتی شبکه 14 رژیم که نزدیک به نتانیاهو است، گزارشهایی در مورد این مستند منتشر کردند. رسانههای اسرائیلی معتقد بودند انتشار این مستند «نشانهای از تغییر راهبرد ایران بعد از جنگ 12روزه برای اثرگذاری بر افکار عمومی سرزمینهای اشغالی است.» ماجرا روشن است. قرار است صدای مردم ایران به گوش جهان نرسد و فقط رسانههایی که خط مشی سیاسی خود را با غرب هماهنگ کردهاند، حرف بزنند و از ایران بگویند. لذا رسانههای ایران محدود به دامنه داخلی میشوند که به دلایل مختلف در خارج از ایران ممکن است در دسترس نباشند.
آمریکا؛ سانسورچی بینالمللی
رسانههای ایران بارها از سوی غرب مورد تحریم و مسدود شدن قرار گرفتهاند. طبعاً رسانههای داخلی که به زبان فارسی مطلب منتشر میکنند، کمتر هدف اقدامات محدودکننده غرب قرار میگیرند. اما با این حال، در سالهای گذشته، روزنامه جوان یا خبرگزاری تسنیم مورد تحریم کانادا و آمریکا قرار گرفتند که شامل همه کارکنان این رسانهها نیز میشد.
از سویی شبکه پرس تیوی که رسانه انگلیسیزبان ایران است، با محدودیت در پخش از سوی غربیها مواجه شد. محدودیت در پخش ماهوارهای، بستن دفاتر خارجی، حذف از شبکههای اجتماعی (از جمله حذف اکانت پرس تیوی در فیسبوک با 4 میلیون دنبالکننده)، مسدود شدن دامنه دات کام و... از جمله اقدامات اروپا و آمریکا برای مقابله با این رسانه انگلیسیزبان بوده است.
دولتهای غربی به شدت از حضور یک رسانه که صدایی غیر از صدای مورد نظر آنها را به شهروندانشان برساند، بیمناک هستند و به همین منظور، در عین سردادن شعارهای آزادی و حق مردم برای مطلع بودن از اخبار و دفاع از جریان آزاد اطلاعرسانی، هر پنجرهای را که خلاف نظرشان رو به افکارعمومی مردمشان باز شود، بلافاصله مسدود میکنند. نکته جالب توجه آن است که رسانههای غربی هم از این مسیر سانسور و بستن رسانهای دیگر حمایت میکنند. به عنوان مثال در خرداد 1402 که انگلیس پخش برنامههای پرس تیوی را قطع کرد، نشریات تلگراف، تایمز و ساندیتایمز انگلیس هم خواستار حذف اکانتهای پرس تیوی در شبکههای اجتماعی توییتر و فیسبوک شدهاند. آنها ادعا کردند که پرس تیوی به ترویج تئوریهای توطئه و نفرتپراکنی میپردازد و باید علیه آن اقدامات تقابلی انجام داد. نکته جالب توجه دیگر در این زمینه این بود که آن زمان، حتی علیه «کریس ویلیامسون» نماینده سابق مجلس انگلیس که با پرس تیوی همکاریهایی داشت نیز پروندهسازی انجام گرفت و کلیه دسترسیهای او به پارلمان انگلیس -به عنوان یک نماینده سابق- قطع شد.
انتهای پیام/