به گزارش خبرگزاری تسنیم از قم، ایالات متحده آمریکا در طول حیات خود بارها در امور داخلی کشورهای مختلف دخالت کرده و در کنار بریتانیا یکی از عوامل اصلی ایجاد کودتا و سرنگونی حکومتها و دولتهای مختلف در جای جای جهان بوده است، این دخالتها در سرنگونی شوروی و چند پاره شدن این کشور کاملاً هویدا و آشکار بود و حتی مقامات آمریکایی نسبت به این مسئله اعتراف کردند.
همچنین یکی از تخصص های اصلی آمریکا و سازمان جاسوسی این کشور، به انحراف کشاندن انقلابها و جنبش های اعتراضی مردم کشورهای اسلامی است، که نمونههای بارز آن مصر و لیبی است که با دخالت های مستقیم و غیر مستقیم آمریکا هنوز هم بعد از سالها به ثبات سیاسی و اقتصادی نرسیدهاند، آخرین دخالت آمریکا در امور کشورهای دیگر حمله به ونزوئلا و دستگیری رئیس جمهور قانونی این کشور بود که جهان را انگشت به دهان گذاشت.
شاید میتوان اولین رد پای جدی دخالت آمریکا در امور یک کشور برای تغییر یک حکومت را در کودتای 28 مرداد ایران یافت، در این کودتای پیچیده و چند بعدی آمریکا توانست مهره گوش به فرمان خودش یعنی محمدرضا شاه را که از کشور فرار کرده بود به سلطنت بازگرداند.
در تمام کودتاها و دخالتهایی که آمریکا در کشورهای مختلف داشته نقشه کلی و مراحل کودتا و براندازی مشخص است و فقط به فراخور زمان، ابزارهای اجرا تغییر می کند.
برای مثال مراحل کودتای 28 مرداد و سرنگونی دولت مصدق توسط آمریکا را به صورت اجمالی بررسی میکنیم:
الف) جلب اعتماد مصدق:
آمریکاییها بعد از قدرت گرفتن مصدق به گونه ای با او رفتار کردند که مصدق کاملا به آمریکا اعتماد کرد و حتی به پشتوانه این اعتماد، روابط اقتصادی خود را با بریتانیا به حداقل رساند و آمریکا را به عنوان شریک اصلی اقتصاد ایران به جای بریتانیا برگزید.
ب) ایجاد فشار اقتصادی:
با وجود اعتماد کامل مصدق به آمریکا، مدتی بعد آمریکاییها هم راستا با سیاستهای تحریمی بریتانیا، روابط اقتصادی خود را با ایران متوقف کرده و کلیه خرید و فروش نفتی شرکتهای آمریکایی با ایران را ممنوع کردند، بریتانیا نیز در جهت فشار مضاعف بر ایران، در تیر ماه 1331 با دزدیدن یک نفتکش ایرانی سبب وحشت سایر کشورها در تعاملات نفنی با ایران شد.
فشارها به گونه ای بر اقتصاد نفتی ایران بالا رفت که در طول 18 ماه، از دی ماه 1330 تا زمان کودتا ، دولت مصدق فقط توانست 18 هزار تن نفت_یعنی معادل فقط تولید یک روز_ صادر کند.
مصدق برای مقابله با تحریم نفتی، بودجه «بدون نفت» را تنظیم کرد، او حقوق مقامات دولتی را کم کرد، استفاده از خودروهای با راننده را برای مقامات ممنوع کرد، پروژههای توسعه ای را به تعویق انداخت، اوراق قرضه دولتی را منتشر کرد، ذخایر ارزی و طلا ایجاد کرد، اسکناس بانکی چاپ کرد و به تدریج ارزش پول رایج را کاهش داد، لذا ارزش دلار در بازار از 31 ریال به 97 ریال رسید. طبیعتا این وقایع سبب ایجاد نارضایتی در بین اقشار مختلف جامعه شد و دولت مصدق مقبولیت خود را تا حدود زیادی در بین مردم از دست داد.
پ) در دست گرفتن مطبوعات و نشریات:
آمریکاییها به منظور ایجاد نارضایتی در بین مردم، هم زمان با فشار های اقتصادی به صورت نامحسوس نبض روزنامهها و مجلات کشور را در دست گرفته و با پمپاژ نا امیدی و ترسیم آینده ای سیاه برای مردم ایران نقش بسزایی را در شکلگیری افکار عمومی برضد دولت مصدق داشتند.
ت) ایجاد آشوب و اغتشاش
با بالا رفتن فشارهای اقتصادی بر مردم، آرام آرام صدای اعتراضات بلند شد و مردم به کف خیابانها آمدند، با ورود مردم به خیابانها، جاسوسان آمریکایی با سازماندهی معترضان توسط نیروهای آموزش دیده خود و ایجاد اغتشاش و رعب و وحشت در خیابانهای پایتخت به وسیله لاتهای بدنامی مانند شعبان بی مخ، آرامش پایتخت را بر هم زدند.
یرواند آبراهامیان بر طبق اسناد سازمان سیا میگوید: «نقشه کودتا دو بخش عمده داشت ایجاد آشوب و نا آرامی به منظور بی ثباتی دولت و اجرای کودتای نظامی متعارف برای سرنگونی دولت.
ویلبر(یکی از مهرههای جاسوسی آمریکا در ایران) شخصا مسئول بخش جنگ روانی بود، او متخصص تبلیغات «سفید» و «سیاه» بود. تبلیغات از نوع سفید، اطلاعاتی تخریبگر اما حقیقی و مرتبط بود و تبلیغات سیاه شامل ارائه اطلاعاتی غیر واقعی و گمراه کننده میشد. او با افتخار گفته که وظایف و ماموریت او تضعیف دولت به هر روش ممکن و دامن زدن به احساسات و هیجانات عمومی علیه مصدق بود.»
ه) براندازی نهایی
آمریکاییها سرانجام توانستند با یک نقشه منسجم و دقیق، دولت مصدق را سرنگون کرده و شاه فراری را دوباره به مملکت باز گردانند.
تکرار دوباره نقشه کودتا
آمریکا که یکبار توانسته بود در ماجرای کودتای 28 مرداد دولت مصدق را سرنگون کند، اینبار در خیال خام خود در فکر سرنگونی جمهوری اسلامی و بازگرداندن دوباره پهلوی بود، با همان طرح و نقشه قبلی ولی با ابزارهای متفاوت.
به همین خاطر فشار اقتصادی را چندبرابر بیشتر از کودتای 28 مرداد کرد، و برای جنگ رسانهای استفاده از فضای مجازی را به عنوان اهرمی در جهت پمپاژ دروغ و ناامیدی در بین اقشار مختلف مردم ایران در دستور کار خود قرار داد، و به جای شعبان بی مخ ها این بار از گروه های تروریستی مسلح و آموزش دیدهای مانند پژاک و کومله استفاده کرد.
روی کاغذ همه چیز دقیق و با برنامه بود حتی دقیق تر و قدرتمندتر از کودتای 28 مرداد.
اما آمریکا فکر نمیکرد مردم ایران بعد از گذراندن سرد و گرم روزگار و کودتای کاملا آمریکایی 28 مرداد به بلوغ رسیده باشند، آنها در محاسبات خود حساب نکرده بودند که جمهوری اسلامی ایران درختی تنومند است که با خون شهدای مدافع وطن آبیاری شده و مردم ایران با وجود مشکلات شدید اقتصادی و اعتراض نسبت به مسائل گوناگون پشتیبان نظام اسلامی هستند.
بعد از وحشیگریهای عجیب اغتشاشگران در روزهای گذشته، دنیا و بخصوص دولت مردان آمریکایی مشاهده کردند که در حماسه 22 دی ماه، مردم ایران میلیونی برای حمایت از نظام و اعلام برائت از اغتشاشگران و کارفرمایان آنها یعنی آمریکا و اسرائیل به میدان آمدند، ملتی که هنوز تاریخ را فراموش نکرده و دخالت های بیشرمانه آمریکا را به یاد دارد و با وجود نارضایتی از وضعیت اقتصادی کشور کلید حل مشکلات را در دست بیگانه نمی بیند.
نویسنده: حجتالاسلام والمسلمین جبار امرایی، پژوهشگر تاریخ معاصر
انتهای پیام/