به گزارش خبرگزاری تسنیم، براساس آمارهای موجود، اینستاگرام بیشترین تعداد کاربر را میان شبکههای اجتماعی در ایران داراست.
اینستاگرام مزیتهایی برای سرگرمی، آموزش و حتی تجارت الکترونیکی در ایران دارد؛ اما در شرایط خاص برای مالکان و مدیران آن به ابزار یا سلاحی بسیار تأثیرگذار بر جوامع تبدیل میشود.
افراد مختلفی از تمامی اقشار در اینستاگرام فعالیت دارند و ارتباطاتی زیاد و گسترده در اینستاگرام بین افراد و پیجها وجود دارد، اما در بزنگاهها، این الگوریتمها هستند که تصمیم میگیرند رفتار اینستاگرام چگونه باشد و چه مطالبی بهصورت گسترده در شبکه شیوع پیدا کند و چه مطالب و افرادی محدود شوند،
به این مثال توجه کنید؛ تعدادی از اغتشاشگران مسلح به یک کلانتری حمله میکنند و در تلاش برای دسترسی به اسلحه، 3 پلیس را به شهادت میرسانند و در این درگیری یکی از اغتشاشگران کشته میشود و بقیه فرار میکنند.
از هر دو بخش این رویداد فیلم وجود دارد؛ هم فیلم شهادت 3 پلیس موجود است و هم فیلم کشته شدن فردی مسلح که به کلانتری حمله کرده است؛ هر دو فیلم از طریق پیجهایی با تعداد دنبالکنندگان مساوی در اینستاگرام منتشر میشوند.
سؤال اینجاست؛ کدامیک از این فیلمها در اینستاگرام توزیع میشود و از طریق اکسپلور و فید در معرض دید کاربران بیشتری قرار میگیرد و کدام فیلم محدود میشود؟ آیا فیلم شهادت 3 پلیس در اینستاگرام وایرال میشود، یا اینستاگرام آن را بهدلیل وجود صحنههای حاوی خشونت محدود یا حتی حذف میکند؟
سؤال دیگر؛ اگر اتفاق مشابهی در آمریکا یا یک کشور اروپایی روی دهد، کدام فیلم در شبکه توزیع میشود؟
نقش الگوریتمها و قوانینی که شبکههای اجتماعی بهویژه اینستاگرام بر مبنای آن مدیریت میشوند، همین است. مالکان اینستاگرام از طریق تغییرات جزئی در الگوریتمها میتوانند توزیع محتوا را در تمام شبکه مدیریت کنند؛ الگوریتمهای شبکه همان چیزی را در شبکه در معرض دید کاربران قرار میدهند که مالکان آنها میخواهند؛ و پیامهایی که بتوانند بیشتر احساسات و عواطف کاربران را درگیر کنند کل شبکه را خواهند گرفت،
اما در سوی دیگر؛ مسئولین یک کشور برای مقابله با این موضوع چهکار میتوانند انجام دهند؟
واقعیت آن است که اگر امکان مدیریت الگوریتمها و قوانین در اختیار شما نباشد، هرچقدر هم که در این شبکهها فعالیت کنید، صدای شما به جایی نخواهد رسید! و در بهترین حالت در یک «اتاق پژواک» محصور خواهید شد.
«اتاق پژواک»، یک جامعه درون یک شبکه اجتماعی مثل اینستاگرام است که فقط صدای خودشان را میشنوند و پیامهای همسو در داخل همان انجمن دست به دست میشود!
در این شرایط و در مواقع حساس فقط یک راهحل برای مقابله (حتی بهصورت موقت) باقی میماند و آن محدود کردن دسترسی کاربران از طریق اقداماتی همچون قطع موقتی اینترنت است.
باور کنید یا نه؛ اینستاگرام، فیسبوک، یوتیوب و بهصورت کلی شبکههای اجتماعی، از جمله ابزارها و سلاحهای مؤثر رژیمهای سلطهگر برای تأثیرگذاری بر جوامع و کشورها در بزنگاههای حساس هستند؛ اگر همچنان باور این مسئله برایتان سخت است، ببینید رفتار مسئولین آمریکا در مواجهه با تیکتاک که یک شبکه اجتماعی چینی است، در سالهای اخیر چگونه بوده است و ترامپ درباره این شبکه چه رفتاری از خود نشان داده است.
انتهای پیام/+