به گزارش گروه رسانههای خبرگزاری تسنیم، با گذشت بیش از 3 سال ازحیات دولت یازدهم و با وجود همه آمارهای خوشبینانه اقتصادی های دولت درباره ایجاد میلیونی اشتغال، نرخ بیکاری با افزایش چشمگیری مواجه شده استبیکاری
اپیزد اول
نامش علی است و 35 سال دارد .از همان دهه شصتی های معروفی است که همه مشکلات روی سرشان خراب شده است ! می گوید: 2 سال پشت کنکور مانده تا بتواند وارد دانشگاه صنعتی امیر کبیر شود و در رشته مهندسی صنایع تحصیل کند. می گوید: بعد گرفتن مدرک کارشناسی بلافاصله با رتبه بالا در دانشگاه تهران پذیرفته شده است تا به قول معروف برای خودش کسی شود و پایان نامه اش یکی از اجرایی ترین و مبتکرانه ترین پایان نامه ها در خصوص رشته تحصیلی اش بوده است که جا داشته در کارخانه های صنعتی کشور برای افزایش بهروه وری مود توجه قرار گیرد اما به هر کسی سر زده طرح هایش را زیر میز گزاشته اند و با لبخند عذرش را خواسته اند. می گوید 7 سال است که کاری مرتبط با رشته تحصیلی اش پیدا نمی کند و به عنوان یک کارمند جز بازرگانی در یک شرکت خصوصی مشغول کار است. علی قصه ما با گلایه از بیکاری که سرچشمه بی خانهگی و بی سر و سامانی است به خبرنگار مرداد می گوید: حقوقم یک میلیون و 200 هزار تومان است و شغلم با تحصیلم متفاوت است. توانایی تهیه مسکن ندارم و به همین دلیل تا به حال ازدواج نکرده ام و به خاطر بی پولی دختر مورد علاقه ام را از دست داده ام تا متوجه شوم با مدرک تحصیلی بالا و رویاهای جوانی از موفقیت نمی توان زندگی کرد.
او تاکید می کند: از دولت آقای روحانی بسیار گلایه مندم که چرا امثال من باید بیکار بمانند و یا کشور را ترک کنند اما نیروی مسن و از کار افتاده باید در راس امور کشور باشند و جا برای نسل جوان برای ساختن کشور نباشد.
اپیزد دوم
نامش مرضیه است و 29 سال دارد. وقتی تعجم را از شغلش که راننده یکی از اپ های موبایلی برای رساندن مردم به مقصد است می بیند، لبخند تلخی می زند و می گوید: چرا تعجب کردی مسافرکش زن که این روزها زیاد است! گلایه ها را که آغاز می کند متوجه می شوم فوق لیسانس روان شناسی دارد و چون سرمایه برای زدن مرکز مشاوره نداشته و تجربه کاری اندکی هم دارد نمی تواند شغلی برای خود دست و پا کند. می گوید: فوق لیسانس روانشناسی از دانشگاه آزاد تهران است و صبح ها به صورت پاره وقت در یک مرکز مشاوره خصوصی، به مردم بدتر از خودش مشاوره می دهد. می گوید: عاشق رشته تحصیلی اش است و با جان دل در آن چند ساعت کار می کند هر چند که حقوقش انقدر ناچیز است که مجبور است راننده تاکسی باشد و از همه کسانی که درباره اشتغال جوانان تحصیل کرده شعار بی عمل می دهند گلایه دارد.مرضیه با لبخند به خبرنگار مرداد از خاطرات فارغ التحصیلی اش می گوید و از روزی یاد می کند که پدر بازنشسته اش با سوییچ یک پراید قسطی خوشحالش کرده و حالا همین پراید به کسب درآمدش کمک می کند تا هزینه های درمان قلب مریض پدر و چشم های بیمارتر مادر را بدهد. وقتی حرف از ازدواج می زنم، تلخ می خنددو می گوید به مقصد رسیدیم…
وعده های عملی نشده دولت در خصوص بیکاری
به گزارش خبرگزاری مرداد، انگار همین دیروز بود که حسن روحانی در اولین نشست خبری خود در بیست و هفتم خرداد در پاسخ به سوال خبرنگاری که پرسید شما در سخنان انتخاباتی گفته بودید که جشن پیروزی را زمانی میگیریم که جوانان کشور شاغل شده باشند و بیکاری از کشور رخت بر بسته باشد و اکنون برنامه اقتصادی شما برای اشتغال جوان چیست، گفت: « مشکلات را قدم به قدم رفع کنیم و امیدوارم شاهد آن باشیم که در همان سال اول اولین آثار این مسئله را ببینیم و هر روزی که رقم بیکاری تکرقمی شد جشن کوچکی خواهیم گرفت و وقتی به حد جهانی رسیدیم، جشن ملی خواهیم گرفت.»
با این حال اما، با گذشت بیش از 3 سال از حیات دولت یازدهم و با وجود همه آمارهای خوشبینانه اقتصادی های دولت درباره ایجاد میلیونی اشتغال، نرخ بیکاری با افزایش چشمگیری مواجه شده است. رشدی که نشان می دهد وعده های دولت تدبیر در خصوص اشتغال جوانان عملی نشده است و صدای فریاد خانواده ها از بیکاری جوانانشان هنوز هم بلند است.به تازگی نیز گزارش مرکز آمار از افزایش نرخ بیکاری روایت می کند و می گوید: نرخ بیکاری در تابستان امسال رشدی حدود 2 درصدی داشته که در 10 سال گذشته بیسابقه بوده است. براساس اعلام مرکز آمار، نرخ بیکاری تابستان امسال به 12/7 درصد رسیده است1693013_786
روند تغییرات حکایت از آن دارد که این شاخص نسبت به تابستان گذشته 1/8 درصد و نسبت به بهار 1395 معادل 0.5 درصد افزایش یافته است. مرکز آمار ایران در گزارشی تعداد شاغلان کشور در تابستان 1395 را 23 میلیون و 31 هزار و 464 نفر عنوان کرد که این رقم نسبت به تابستان سال قبل (1394) 628هزار و 16 نفر افزایش یافته است. همچنین در فاصله یاد شده، نسبت اشتغال (نسبت تعداد شاغلان به جمعیت 10 ساله و بیشتر) با 0.6 درصد افزایش از 34/7 درصد به 35/3درصد رسیده است. همچنین در تابستان امسال 40/4 درصد جمعیت 10 ساله و بیشتر از نظر اقتصادی فعال بودهاند یعنی در گروه شاغلان یا بیکاران قرار گرفتهاند. بررسی تغییرات نرخ مشارکت اقتصادی حاکی از آن است که این نرخ نسبت به فصل مشابه در سال قبل (تابستان 1394) 1/5درصد و نسبت به فصل قبل (بهار 1395)، 0.9 درصد افزایش داشته است. نرخ بیکاری جوانان 15 تا 29 ساله حاکی از آن است که 26/7 درصد از فعالان این گروه سنی در تابستان 1395 بیکار بوده اند.
البته همان طور که از آمار مشاهده می شود نرخ مشارکت اقتصادی زیاد شده و دولت می تواند با استناد به این آمار فخر فروشی کند اما دولتی ها نباید فراموش کنند که نرخ مشارکت اقتصادی چون شمشیری دو لبه است و اگر تعداد مشارکتکنندگانی که شغلی پیدا نمیکنند افزایش یابد، قطعا به رشد اقتصادی غیررسمی و حتی سیاه منجر خواهد شد که بارز ترین نماد آن افزایش شغل های کاذبی چون دست فروشی و دلالی است.
شغل هایی که هم به دولت ضرر می زند چرا که قابل مالیات گیری نیست، هم به اقتصاد کشور لطمه می زند چرا که نتیجه ای جز سرازیر شدن بازار سرمایه و نقدینگی به واسطه گری به جای تولید ندارد و هم نیروی کار با استعداد و متخصص جوان را از دولت و نظام ناامید می کند. به این ترتیب است که به نظر می رسدحسن روحانی اگر می خواهد در انتخابات ریاست جمهوری دوازدهم هم مقبول جوانان باشد باید راهکاری جدی و عملیاتی در این باره بیاندیشد. همانگونه رهبر انقلاب نیز بر این امر تاکید کردند تنها راه برون رفت از مشکلات اقتصادی تکیه بر توان داخلی و همت جوانان است در غیر این صورت دولت یازدهم تنها وعده داده است و در این میان مردم می مانند و مشکلاتی که حل نشده و تنها از دولتی به دولت بعد به ارث می رسد و جوانانی که فریاد می زنند آقایان دولتی ما هنوز بیکاریم.
منبع:خبرگزاری مرداد
انتهای پیام/
خبرگزاری تسنیم: انتشار مطالب خبری و تحلیلی رسانههای داخلی و خارجی لزوما به معنای تایید محتوای آن نیست و صرفا جهت اطلاع کاربران از فضای رسانهای بازنشر میشود.
بازگشت به صفحه سایر رسانه ها