خبرگزاری تسنیم، گروه فرهنگی ـ زهرا بختیاری: این روزها برخی افراد و رسانهها برای اینکه دیده شوند، از مسائل و موضوعاتی سخن میگویند که نه دلیلی برای مطرح کردن آنها وجود دارد نه سطح دانش و آگاهی فرد مطرحکننده در حدی است که جایگاه سخن گفتن در آن موضوع تخصصی را داشته باشد.
پر واضح است در این روزگار که هر کسی برای خود رسانه و بهاصطلاح عامیانه دفتر و دستکی درست میکند، باید هر طور شده موجودیت آن را هم حفظ کند،
این مقدمه را علتی بدانید بر گفتوگوی اخیر یکی از محققان و پژوهشگران تاریخ انقلاب اسلامی و دفاع مقدس با یک رسانه اصلاحطلب؛ (در مورد بخشی که در خصوص کربلای4 صحبت میشود)،
خبرنگار در مورد یک موضوع کاملاً تخصصی یعنی انجام یک عملیات در دفاع مقدس هشتساله، میپرسد: «آیا میشد عملیات کربلای4 رقم نخورد؟»
عملیات کربلای4 که عدمالفتح بود، و تعدادی از شهدای غواص آن که مظلومانه دستبسته شهید شدند و تشییع میلیونی که برایشان در تهران برگزار شد، همیشه مخاطب را به خودش جلب کرده است. شاید بتوان این عملیات را از معدود عملیاتهای جنگ هشتساله دانست که چند سالی است، نزدیک سالگردش، نقل محافل میشود، بنابراین میشود علت پرداختن به آن، در این برهه را تا حدودی درک کرد.
اما بد نیست گریزی بزنیم به گفتوگوی تلفنی شهید سردار حاج قاسم سلیمانی با یکی از برنامههای زنده صبحگاهی چندسال پیش تلویزیون. سردار سلیمانی یکی از فرماندهان عملیات کربلای 4 و 5 بود؛ سرداری که با توجه به سابقه جهادش در طول سالهای مبارزاتی، چه جبهه جنوب و چه سوریه و... شواهد عینی وجود دارد که چقدر برای جان یک یک سربازانش در هر سطحی ارزش و اهمیت قائل بود.
او سال 1393 که یک بار دیگر رسانهها به موضوع عملیات کربلای4 اشاره کرده بودند، آن را عملیات فریب مینامیدند و بهنوعی با روح و روان خانواده شهدا بازی میکردند و شبهه در جامعه میانداختند، در آنگفتوگوی تلفنی گفت: «فرماندهی مقتدر و قدرتمند و حکیمی داشتیم که امام بود و در همه سطوح نیز نماینده داشت و بر همه شئون جنگ نظارت داشت، اما این بحثهای انحرافی که به میان میآید قداست جنگ را خدشهدار میکند.»
سردار سلیمانی پرداختن به برخی از مسائل برای تاختن به فرماندهان جنگ را نوعی عقدهگشایی دانست و مطرحکنندگان را در هر طیف فکری نقد کرد.
یکی از پژوهشگران جنگ که گفتیم بهتازگی مصاحبهای با رسانه اصلاحطلب داشته است، طوری در پاسخ به این سؤال خبرنگار صحبت میکند، گویی فرماندهان جنگ یک نقشه و طرح عملیاتی را بدون هیچ طرح و برنامهای روی کاغذ کشیدند و جوانان را پشتسر خود راه انداختند و دل خط مقدم زدند! او گفت: «موضوعی در ایران هست که گاهاً فقط به نتیجه نگاه میشود و مسیر و روش رویش تمرکز نمیشود.»
او با کنایه به فرماندهان گفت: «گاهی ممکن است موفقیتی به دست آورید اما مسیر صحیحی را طی نکرده باشید، اما (فرماندهان) دقت نمیکنند اگر به موفقیتی دست پیدا کرده باشند خیلی هورا کشیدن ندارد.»
نکته قابلتأمل این است که محقق مورداشاره، حتی عملیات والفجر8 را که از عملیاتهای پیروز و بزرگ جنگ بود، هم طوری مطرح کرد که گویی آن عملیات بدون مسیر درست انجام شده است و دری به تخته خورده و پیروزی نصیب رزمندگان اسلام شده است! بعد هم گفت: «دلیل نمیشود چون اون بار موفقیت به دست آمد در کربلای4 هم به همان شکل میشد نتیجه گرفت.»
او با صغریکبری چیدن و بدون آوردن یک دلیل منطقی به این نتیجه میرسد که میشد جلوی انجام عملیات کربلای4 را گرفت(!)، حتی اشاره میکند به مخالفت شهید خرازی با ادامه عملیات! اما دیگر به عملیات موفق پس از آن یعنی کربلای5 اشاره نمیکند، عملیاتی که درست 15 روز بعد از عملیات کربلای4 در همان موقعیت جغرافیایی رخ داد؛ آن هم در شرایطی که حاج قاسم سلیمانی میگوید: «وقتی دیدیم امکان عبور از جزیره «امالرصاص» وجود ندارد، تصمیم گرفتیم عملیات متوقف شود، اما وقتی با فاصله کمتر از 15 روز عملیات کربلای5 که پیچیدهتر از کربلای4 هم بود انجام دادیم و بزرگترین موفقت را به دست آوردیم، همان وقت هم ما موافق انجامش نبودیم و بحث مفصلی شد اما مرحوم هاشمی اصرار به انجام آن داشت، و این اصرار درست بود.»
مخالفت با روند عملیات توسط فرماندهانی چون حاج حسین خرازی و حاج قاسم سلیمانی و... امری طبیعی بود اما در نهایت انجام نتیجهای که ابلاغ میشد، برای همه تکلیف بود و حتی اگر مخالفتی هم وجود داشت هنگام اجرا همه با تمام توان وارد میشدند.
افراد به هر دلیل و علتی دوست دارند به موضوعاتی چون کربلای4 بپردازند، اینتمایل، رغبت خودشان است اما ایکاش اگر غرضی در نیتشان وجود ندارد، بهعنوان پژوهشگر حداقل در این وانفسای تحریف و شبهه، منطقی و شفاف سخن بگویند، زیرا بهعنوان یک پژوهشگر تاریخی، روش علمی و درستی نیست که پس از چند دهه که از یک اتفاق میگذرد و تمام تبعات بعدش هم دیده شده است، در مورد انجام شدن یا نشدنش اینگونه صحبت شود؛ مگر اینکه با تفکری کاسبکارانه وقتی ببینی مخالفخوانی برای مخاطب عام جذابیت دارد، آن را دستمایه یادآوری خود کنی!
انتهای پیام/+