به گزارش گروه امام و رهبری خبرگزاری تسنیم، مهدی شکیبایی کارشناس ارشد بین‌الملل و رئیس فرهنگسرای رسانه، در یادداشتی با عنوان «پیام رهبر انقلاب در دیدار با فرماندهان نظامی چه بود؟» نوشت: فرماندهان ارشد نیروهای مسلّح با حضرت آیت‌الله سیّدمجتبی خامنه‌ای، فرمانده معظّم کل قوا، دیدار کردند. رهبر معظم انقلاب در این دیدار بیانات مهمی ایراد کردند.
نکته محوری این بیانات را باید فراتر از ابلاغ آمادگی نظامی یا هشدار متعارف به دشمنان ارزیابی کرد. آنچه در بیانات فرمانده کل قوا برجسته است، ترسیم چارچوبی از بازدارندگی فعال و چندلایه است که در آن ایران صرفاً به دنبال دفع حمله احتمالی نیست، بلکه می‌خواهد محاسبات طرف مقابل درباره آغاز، دامنه و پایان هرگونه درگیری را تغییر دهد.
تأکید بر اینکه «هر سطح و نوعی از تهدید» باید با پاسخ فوری و اثرگذار و بدون محدودیت جغرافیایی مواجه شود، پیامی روشن برای واشنگتن و تل‌آویو دارد: نمی‌توان با تعریف جغرافیای محدود برای درگیری، هزینه اقدامات نظامی علیه ایران را کنترل کرد. هرگونه اقدام علیه امنیت ایران ممکن است پیامدهایی فراتر از نقطه آغاز آن داشته باشد. این همان منطق بازدارندگی است که می‌کوشد پیش از وقوع جنگ، محاسبات آغازگران احتمالی را تغییر دهد.
اهمیت زمان‌بندی دیدار نیز در همین چارچوب قابل فهم است. در شرایطی که گزارش‌هایی از احتمال ازسرگیری حملات آمریکا و اسرائیل علیه ایران منتشر شده، تحرکات نظامی در منطقه افزایش یافته و هم‌زمان تلاش‌های دیپلماتیک برای جلوگیری از دور تازه درگیری ادامه دارد، این بیانات را می‌توان اعلام آمادگی ایران برای مواجهه با هر دو مسیر دانست: دیپلماسی بدون غفلت از آمادگی دفاعی، و بازدارندگی نظامی بدون واگذاری ابتکار عمل به طرف مقابل. گزارش‌های اخیر درباره هشدارهای واشنگتن به متحدان منطقه‌ای، اهمیت این پیام را دوچندان می‌کند.
یکی از مهمترین بخش‌های بیانات رهبر معظم انقلاب، تأکید بر به‌روزرسانی بانک اهداف و قرار گرفتن دارایی‌های مادی و غیرمادی آمریکا و اسرائیل در تیررس نیروهای مسلح است. این عبارت نشان می‌دهد بازدارندگی در نگاه جدید صرفاً به توان موشکی محدود نیست بلکه ظرفیت‌های اقتصادی، زیرساختی، اطلاعاتی و راهبردی نیز در محاسبات امنیتی جایگاه دارند. تأکید بر معماری اطلاعات نظامی و توسعه دفاع بومی نیز نشان می‌دهد تجربه درگیری‌های گذشته باید به بازنگری در دکترین، تاکتیک و فناوری دفاعی منجر شود.
شاید مهمترین فراز بیانات، مفهوم وحدت ساحات باشد. این مفهوم را نباید صرفاً هماهنگی چند جبهه نظامی دانست؛ بلکه ناظر بر پیوستگی میدان‌های مختلف قدرت و امنیت است؛ از توان دفاعی ایران و ظرفیت بازیگران مقاومت تا همگرایی سیاسی دولت‌ها، همراهی ملت‌ها، پیوندهای اقتصادی و همکاری‌های امنیتی کشورهای اسلامی. در چنین نگاهی، امنیت غرب آسیا در چارچوب منافع یک قدرت فرامنطقه‌ای یا امنیت انحصاری یک بازیگر تعریف نمی‌شود.
مخاطب این پیام فقط آمریکا و اسرائیل نیستند بلکه دولت‌های منطقه نیز مخاطب آن‌اند: آینده امنیت منطقه را می‌توان بر پایه همکاری کشورهای منطقه و احترام به استقلال آنها بنا کرد، نه استمرار وابستگی امنیتی به قدرت‌های خارجی. طرح وحدت ساحات در کنار سخن از نظم جدید سیاسی و امنیتی غرب آسیا، پیوند میان بازدارندگی نظامی و چشم‌انداز نظم منطقه‌ای مستقل‌تر را نشان می‌دهد.
در نهایت، تأکید هم‌زمان بر آمادگی نیروهای مسلح، حمایت ملی، تأمین معیشت مدافعان و تقویت جبهه مقاومت یک پیام مکمل دارد: قدرت دفاعی پایدار بدون پشتوانه اجتماعی و انسجام ملی شکل نمی‌گیرد. مهمترین پیام دیدار آن است که ایران امنیت خود را موضوعی منفک از تحولات منطقه نمی‌داند و در برابر تلاش برای تحمیل نظم امنیتی از بیرون، بر ظرفیت‌های داخلی و همکاری‌های منطقه‌ای تکیه خواهد کرد. «وحدت ساحات» در این چارچوب، نامی برای پیوند دادن این ظرفیت‌ها و تبدیل آنها به معادله راهبردی جدید است.
انتهای پیام/