به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، در مسابقه‌ای که شرکت‌کنندگان باید از موانع دشوار عبور کنند، تنها دیدن نتیجه کافی نیست؛ لحظه‌ای که دست از میله رها می‌شود، لغزشی که ممکن است سرنوشت رقابت را تغییر دهد و واکنشی که پس از موفقیت یا شکست شکل می‌گیرد، همان جزئیاتی هستند که هیجان را به خانه مخاطبان می‌برند. در فصل سوم برنامه تلویزیونی «قهرمان»، ثبت این لحظه‌ها به طراحی یک عملیات تصویربرداری با 32 دوربین سپرده شده است؛ عملیاتی که از دوربین‌های ثابت و ورزشی تا تجهیزات متحرک و هوایی را در بر می‌گیرد.
حسین نیرومند، مدیر پروژه و کارگردان تلویزیونی «قهرمان»، در تشریح جزئیات تولید این مسابقه از چیدمان هدفمند دوربین‌ها، ثبت واکنش‌های پیش‌بینی‌نشده شرکت‌کنندگان، نقش تدوین و موسیقی و دشواری‌های تصویربرداری در فضای باز کیش می‌گوید. او همچنین به نقش علی اوجی در ایجاد فضای طنز و خارج کردن مسابقه از حال‌وهوای یک رقابت صرف اشاره می‌کند.
32 دوربین برای اینکه هیچ لحظه‌ای از دست نرود
نیرومند درباره طراحی تصویربرداری فصل سوم «قهرمان» توضیح می‌دهد که گروه تولید برای ثبت کامل لحظات رقابت از 32 دوربین استفاده کرده است؛ مجموعه‌ای شامل دوربین‌های ثابت، دوربین‌های ورزشی، تجهیزات تصویربرداری متحرک و دو دوربین هوایی.
به گفته او، حدود 18 دوربین ثابت در ارتفاع‌ها و موقعیت‌های مختلف مستقر شده بودند تا هم نمای کلی مسیر مسابقه و موقعیت شرکت‌کننده دیده شود و هم جزئیات حرکت او به تصویر درآید. در مسابقه‌ای مبتنی بر عبور از موانع، نمایش مسیر به‌تنهایی کافی نیست و مخاطب باید جزئیاتی مانند نحوه گرفتن میله، لحظه لغزش یا واکنش چهره شرکت‌کننده را هم ببیند.
او تأکید می‌کند که برای هر آیتم، متناسب با نوع حرکت و نقاط حساس آن، دوربین‌ها و لنزهای مشخصی در نظر گرفته شده بود. برای نمونه، در آیتم «حلقه فراری»، زمان محدود شرکت‌کننده برای رسیدن از بارفیکس اول به حلقه بزرگ‌تر، یکی از نقاط کلیدی رقابت است. در چنین موقعیتی، هم حرکت حلقه و هم فاصله شرکت‌کننده تا هدف باید به‌درستی ثبت شود تا مخاطب بتواند دشواری عبور از مانع را درک کند.
این تنوع تصویری در مرحله تدوین نیز اهمیت پیدا می‌کند؛ جایی که انتخاب میان نمای باز، نمای بسته و تصاویر آهسته می‌تواند میزان تعلیق و هیجان یک لحظه را افزایش دهد.
هیجان واقعی، نه صحنه‌سازی
یکی از نکات قابل‌توجه در توضیحات کارگردان تلویزیونی «قهرمان»، تأکید او بر واکنش‌های پیش‌بینی‌نشده شرکت‌کنندگان است. نیرومند می‌گوید اگرچه چارچوب تصویربرداری از قبل طراحی شده بود، حدود 60 تا 70 درصد هیجان موردنظر گروه از واکنش‌های واقعی و غیرقابل پیش‌بینی شرکت‌کنندگان شکل می‌گرفت.
او توضیح می‌دهد که گروه برای ثبت این لحظات، از پیش نقاط استراتژیک هر آیتم را مشخص می‌کرد و با ضبط مداوم و بدون وقفه، تلاش داشت چیزی از دست نرود. با این حال، رفتار شرکت‌کنندگان همیشه مطابق پیش‌بینی پیش نمی‌رفت و گروه کارگردانی باید در لحظه، قاب‌ها و وظایف دوربین‌ها را تغییر می‌داد.
به گفته نیرومند، این واکنش‌ها بدون صحنه‌سازی ثبت می‌شدند؛ چه زمانی که شرکت‌کننده از فشار رقابت گریه می‌کرد و چه زمانی که پس از موفقیت، واکنشی خاص از خود نشان می‌داد. هدف این بود که در کنار طراحی دقیق تصویربرداری، اصالت رفتار شرکت‌کنندگان نیز حفظ شود.
از پهپاد تا دوربین‌های نزدیک سطح آب
تصویربرداری در فضای باز کیش، فرصت‌ها و محدودیت‌های متفاوتی را پیش روی گروه تولید قرار داده بود. نیرومند می‌گوید در فصل‌های گذشته از تجهیزات Cable Cam برای حرکت دوربین در کنار شرکت‌کننده استفاده می‌شد، اما در فضای باز امکان بهره‌گیری از این شیوه وجود نداشت. به همین دلیل، دوربین‌های هوایی نقش پررنگ‌تری در ثبت حرکت‌ها و نمایش ابعاد دکور پیدا کردند.
در این فصل از دو دوربین هوایی DJI Air 3S و FPV استفاده شد. همچنین دوربین‌های ورزشی GoPro برای ثبت زاویه‌های متفاوت در هر آیتم و سه دوربین متحرک مجهز به DJI Ronin RS 3 برای تصویربرداری از زاویه‌های پایین‌تر به کار گرفته شدند.
این تجهیزات به گروه اجازه می‌دادند علاوه بر نمایش مسیر مسابقه، ابعاد دکور و موقعیت آن در کنار خلیج فارس را نیز به تصویر بکشند. نیرومند ترکیب تصاویر هوایی با دوربین‌های ثابت و متحرک را یکی از تجربه‌های تازه و چالش‌برانگیز فصل سوم می‌داند؛ تجربه‌ای که به گفته او، امکان نمایش پویاتر فضای مسابقه را فراهم کرد.
البته همه‌چیز به تجهیزات و طراحی قاب‌ها محدود نبود. گرما و رطوبت کیش باعث داغ شدن دوربین‌ها می‌شد و اختلال در سیگنال‌های بی‌سیم نیز انتقال تصویر و کنترل تجهیزات هوایی را دشوار می‌کرد. به گفته مدیر پروژه، گروه برای کاهش این مشکلات از تجهیزات خنک‌کننده استفاده کرد و با مدیریت تجهیزات و دور شدن از برخی محدوده‌های حساس جزیره، تلاش داشت اختلال‌ها را به حداقل برساند.
علی اوجی؛ چاشنی طنز در یک رقابت نفس‌گیر
حضور دو مجری، یکی دیگر از بخش‌هایی است که به گفته نیرومند، بر طراحی تصویربرداری «قهرمان» تأثیر می‌گذارد. در چنین شرایطی، کارگردانی دیگر نمی‌تواند تنها بر یک نقطه ثابت متمرکز باشد؛ مسیر حرکت مجری‌ها، تعامل آن‌ها با یکدیگر و ارتباطشان با شرکت‌کنندگان نیز باید در میزانسن و قاب‌بندی لحاظ شود.
نیرومند درباره نقش علی اوجی در برنامه می‌گوید فضای طنز و کمدی او کمک می‌کند «قهرمان» از خشکی یک مسابقه صرف فاصله بگیرد و بتواند خانواده‌ها و طیف سنی گسترده‌تری را با خود همراه کند.
از همین رو، ثبت واکنش‌های مجری‌ها نیز بخشی از طراحی تصویربرداری بوده است. دوربین‌ها علاوه بر نماهای باز، باید احساسات و تغییرات چهره آن‌ها را با قاب‌های بسته ثبت می‌کردند تا این واکنش‌ها در کنار جریان رقابت، به ریتم و پویایی برنامه کمک کنند.
این نگاه نشان می‌دهد که در چنین مسابقه‌ای، جذابیت صرفاً از دشواری موانع یا نتیجه رقابت به دست نمی‌آید؛ تعامل مجری‌ها، واکنش شرکت‌کنندگان و نحوه کنار هم قرار گرفتن این لحظات در تدوین نیز در شکل‌گیری تجربه نهایی مخاطب نقش دارند.
تدوین؛ جایی که هیجان شکل نهایی می‌گیرد
به گفته نیرومند، تصویربرداری تنها بخشی از مسیر انتقال هیجان است و تدوین نقش مهمی در کامل شدن روایت تصویری مسابقه دارد. انتخاب موسیقی متناسب با موقعیت، استفاده از تصاویر آهسته و کنار هم قرار دادن نماهای باز و بسته، از جمله ابزارهایی هستند که برای ایجاد تعلیق به کار می‌روند.
او توضیح می‌دهد در لحظاتی که شرکت‌کننده با دشواری روبه‌رو می‌شود، نمایش نمای بسته دست یا چهره و استفاده از تصاویر آهسته می‌تواند فشار جسمانی و حساسیت موقعیت را بهتر منتقل کند. در مقابل، موسیقی و ریتم تدوین باید در بخش‌های احساسی، طنز یا پرتنش متناسب با حال‌وهوای صحنه تغییر کند.
در بخش فنی نیز گروه از دوربین Sony FX6 استفاده کرده است؛ دوربینی که برای تصویربرداری در نور کم مناسب است. به گفته نیرومند، از آنجا که بخشی از مسابقه در شب و فضای باز ضبط می‌شد و امکان نورپردازی کاملاً ثابت وجود نداشت، تصویربرداری در حالت Log به گروه کمک کرد در مرحله اصلاح رنگ و نور، نتیجه مطلوب‌تری به دست آورد.
اقتباس از «نینجا وریر» با نگاه ایرانی
مدیر پروژه «قهرمان» در بخش دیگری از توضیحاتش به طراحی آیتم‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید ساختار اصلی مسابقه بر اساس نمونه اصلی آن شکل گرفته، اما در برخی بخش‌ها، با حفظ چارچوب رقابت، خلاقیت‌هایی متناسب با مخاطب ایرانی و با بهره‌گیری محدود از هویت معماری ایرانی نیز به کار گرفته شده است.
او تأکید می‌کند که در طراحی هر آیتم، علاوه بر میزان دشواری، جذابیت و قابلیت تصویری آن نیز مورد توجه قرار گرفته است. از نگاه نیرومند، یکی از دستاوردهای فصل سوم، استفاده از استانداردهای تصویری سینمایی در قالب یک برنامه تلویزیونی بوده است؛ بدون آنکه فضای رقابت تصنعی به نظر برسد.
او در پایان می‌گوید هدف گروه این بوده که اقتباس از «نینجا وریر» صرفاً به کپی‌برداری محدود نشود و ساختار برنامه با ذائقه مخاطب ایرانی هماهنگ باشد؛ مسابقه‌ای که در کنار حفظ منطق رقابت، با تکیه بر تصاویر پویا، واکنش‌های واقعی و فضایی متنوع، برای گروه‌های مختلف مخاطبان قابل تماشا باشد.
انتهای پیام/