به گزارش گروه عبری خبرگزاری تسنیم: این حقیقت را روزنامه هاآرتص در گزارشی از کنگره‌ای که در قدس با حضور راستگرایان آمریکا برگزار شد، بازگو کرد و نوشت: حاضران در کنگره کوهیلت در قدس از سخنرانی‌های انجام گرفته شوکه شده‌اند زیرا سخنرانان آمریکایی که از حامیان ترامپ هم محسوب می‌شوند اعلام کردند که آمریکا از جنگ‌های پر هزینه و خونینی که در خاورمیانه رخ می‌دهد خسته شده‌اند و یهودیان (اسرائیلی ها) باید حد و مرز خود را بشناسند.
در بخشی از این گزارش آمده است: اندیشمندان ملی‌گرای راست‌گرا و چهره‌های برجسته جنبش ایدئولوژیک دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، برای شرکت در کنفرانسی کم‌سابقه به قدس آمدند.
پیام‌هایی که از تریبون این کنفرانس مطرح شد، حاضران را شگفت‌زده کرد: یهودیان در ائتلاف راست‌گرا جایگاه کوچکی دارند و جای مسیحیان انجیلی را گرفته‌اند؛ هولوکاست دیگر بهانه‌ای اخلاقی (برای انجام هر جنایت و اقدامی) نیست؛ آمریکا تمایلی به ورود به جنگی دیگر در خاورمیانه ندارد و صبر جوانان آمریکایی در قبال اسرائیل رو به پایان است.
یکی از سخنرانان اعلام کرد: «هر عضو ائتلاف باید بداند جایگاهش کجاست»، در حالی که سخنرانان اسرائیلی در این کنفرانس اعلام کردند حاکمیت بر شهرک‌ها برای آن‌ها مهم‌تر از ائتلاف با واشنگتن است، مهمانان آمریکایی هشداری بی‌ابهامی نسبت به عملکرد اسرائیل دادند، و گفتند: آمریکا همین حالا پرسش‌هایی را مطرح می‌کند و معلوم نیست پاسخ این پرسش‌ها همان چیزی باشد که اسرائیل مایل به شنیدنش است.
به نوشته هاآرتص: رهبران ارشد جنبش عظمت را دوباره به آمریکا بازگردانیم (MAGA)هشدار دادند: آمریکا از جنگ‌های پرهزینه و خونین در خاورمیانه خسته شده است.
ظهر روز هفتم اکتبر، در حالی که بسیاری از اسرائیلی‌ها در سراسر (فلسطین اشغالی) در مراسم یادبود شرکت کرده بودند، ویلیام وولف به جایگاه اصلی در ساختمان ملل در قدس رفت تا سخنرانی‌ای با عنوان «راست‌گرایی آمریکایی؛ نسل آینده» ایراد کند.
وولف، ملی‌گرای باپتیست که در دوران دولت ترامپ در پنتاگون خدمت کرده بود، از موضوع بحث‌برانگیز این روز چشم‌پوشی نکرد.
البته منظور او کشتاری نبود که سه سال پیش رخ داد و جان بیش از هزار اسرائیلی را گرفت؛ او درباره خودش و جنجالی صحبت می‌کرد که بر سر ورودش به اسرائیل به راه افتاده بود.
او با لبخند گفت: «پیش از کنفرانس، انواع و اقسام برچسب‌ها را به من زدند؛ نازی، یهودستیز، مبلّغ صهیونیسم و... و حالا اینجا هستم، در اسرائیل. نازی بودن واقعاً عجیب است».
همه این‌ها مقدمه‌ای بود برای سخنرانی‌ای که هدف اصلی آن روشن‌کردن یک موضوع برای یهودیان و به‌ویژه اسرائیلی‌ها بود: آمریکا از ائتلاف دیرینه خود با اسرائیل خسته شده است.
او گفت: «به کسانی که می‌گویند امور باید صرفاً به این دلیل اتفاق بیفتند که در کتاب مقدس آمده‌اند، احترام می‌گذارم؛ اما در واقع، دیگر این منطق معتبر نیست.
جوانان بسیاری در جناح راست از دیدن نمایندگان کنگره که تمام سال پرچم اسرائیل را در دفاتر خود نصب کرده‌اند، تعجب می‌کنند. آن‌ها پرسش‌هایی مطرح می‌کنند».
وولف گفت: «در طول 30 سال گذشته، بهای سنگینی با خون، جان هزاران نفر و میلیاردها دلار در جنگی در منطقه‌ای پرداخته‌ایم که بسیاری درباره فایده کاری که انجام می‌دهیم، تردید دارند».
او افزود: «اگر رئیس‌جمهور ترامپ درباره ایران و خاورمیانه به توصیه من گوش می‌داد، به او می‌گفتم شاید بهتر باشد این بار چنین کاری نکنیم... آمریکا کشوری است که از جنگ‌ها خسته شده و این موضوع به‌ویژه درباره نسل جوان صدق می‌کند».
این کنفرانس سه روز ادامه داشت، اما جلسه‌ای که وولف در آن شرکت کرد، احساسات بسیاری از حاضران را برانگیخت. حتی برخی از اعضای انجمن کوهیلت که در میان حاضران بودند، از این اظهارات شوکه شدند.
برگزارکننده کنفرانس گفت یکی از شرکت‌کنندگان «نتوانست خودش را کنترل کند» و در واکنش به این سخنان، از او خواسته شد محل را ترک کند.
شرکت‌کنندگان می‌پرسیدند چرا مسیحیان انجیلی به نفع یهودیان و کاتولیک‌ها به حاشیه رانده می‌شوند. سخنرانان کنفرانس تلاش زیادی کردند تا برای مخاطبان یهودی توضیح دهند که از نظر حامیان ترامپ، جایگاه آن‌ها تا چه اندازه محدود و کم‌اهمیت است.
ویلیام وولف، ملی‌گرای باپتیست و مقام ارشد پیشین پنتاگون، تأکید کرد که آمریکا از جنگ‌های خاورمیانه خسته شده است و گفت جوانان می‌پرسند چرا پرچم اسرائیل در کنگره برافراشته است. متیو پیترسون، از چهره‌های برجسته جنبش «عظمت را دوباره به آمریکا بازگردانیم»، نیز گفت که مسیحیت ملزم به حمایت کورکورانه از اسرائیل نیست.
این سخنرانی‌ها که پیام محوری آن‌ها «دیگر بس است؛ دست از گلایه بردارید» بود، در خارج از کنفرانس نیز جنجال به پا کرد. برای مثال، تد کروز، سناتور آمریکایی، با لحنی تحقیرآمیز در شبکه‌های اجتماعی نوشت: «آمریکایی‌ها، به‌ویژه راستگرایان، از تلاش برای کم‌اهمیت جلوه‌دادن هولوکاست خسته شده‌اند. آن‌ها از حامیان حماس منزجرند. از نظریه‌های توطئه درباره یهودیان نیز بیزارند».
جیمز لیندسی، نویسنده و پژوهشگر محافظه‌کار، صریح‌تر واکنش نشان داد: «من ساده‌لوح بودم و فکر می‌کردم آن‌ها در روز هفتم اکتبر، رژه‌ای از احمق‌های آمریکایی به راه نمی‌اندازند تا سخنرانی کنند... چه غافلگیری بزرگی».
کنفرانس محافظه‌کاری ملی که حدود یک دهه پیش به ابتکار یورام هازونی، پژوهشگر اسرائیلی ـ آمریکایی، با هدف اعلام‌شده ایجاد شبکه‌ای از راستگرایان افراطی، ملی‌گرایان و تندروها تأسیس شد، بارها در ایالات متحده و بریتانیا برگزار شده است. هفته گذشته، این کنفرانس برای نخستین بار به اسرائیل و مشخصاً قدس آمد.
لهستانی‌ها، مجارها، آمریکایی‌ها، انگلیسی‌ها، اسپانیایی‌ها و ایتالیایی‌ها در آن شرکت کردند؛ همه آمده بودند تا گفت‌وگو کنند و بر سر یک فنجان قهوه و در کنار میز بوفه با یکدیگر گپ بزنند.
یکی از نخستین سخنرانان برجسته این نشست، جاناتان کیبرمن بود؛ مدرس پیشین که آثاری را با نام مستعار «لومیز» منتشر کرده بود و در آن‌ها از ملی‌گرایان آلمانی، برتری‌طلبان سفیدپوست و محافظه‌کاران طرفدار بازگشت نظام پادشاهی حمایت می‌کرد. هویت واقعی او تنها در سال 2024 و در جریان تحقیقی از سوی روزنامه گاردین افشا شد.
کیبرمن در جلسه‌ای که وولف نیز در آن حضور داشت، پیش از ایراد سخنانی تند علیه اسرائیل، بر یهودی‌بودن خود تأکید کرد. او مانند دیگر اعضای این نشست، به نظرسنجی‌هایی استناد کرد که شکاف نسلی و نارضایتی جوانان از اسرائیل را نشان می‌دادند.
اسرائیل به دلیل سیاست خارجی بیش از حد مداخله‌جویانه‌اش در کانون توجه قرار دارد. جنگ‌های خاورمیانه به سود اسرائیل بوده‌اند، هزینه‌های سنگینی برای آمریکا داشته‌اند و هیچ منفعتی برای آمریکایی‌ها نداشته‌اند. همه این عوامل به بدنام‌شدن اسرائیل در میان راستگرایان انجامیده‌اند.
عبارت «یهودی ـ مسیحی» بارها در کنفرانس قدس تکرار شد؛ از جمله در میزگردی درباره نسل آینده آمریکا.
با این حال، نارضایتی‌ای که از تریبون مطرح شد، برای حاضران روشن کرد که ائتلاف میان دو طرف ممکن است از هم بپاشد.
متیو پیترسون، پژوهشگر مؤسسه کلرمونت و یکی از صداهای برجسته جنبش «عظمت را دوباره به آمریکا بازگردانیم» (MAGA) در میان حامیان ترامپ، صریح‌تر از دیگران سخن گفت: «صرف این ایده که ایالات متحده به دولت اسرائیل بدهکار است، توهین‌آمیز است».
او افزود: «جمهوری‌خواهان حامی اسرائیل دیگر از این استدلال خسته شده‌اند. آن‌ها از من خواسته‌اند این موضوع را روشن کنم: آن‌ها معتقد نیستند که مسیحیتشان ملزمشان می‌کند کورکورانه از اسرائیل حمایت کنند.
این نوعی خودبزرگ‌بینی است. آن‌ها پیوندی دینی با سرزمین مقدس دارند، اما اگر فقط به این رویکرد تکیه کنید، به بن‌بست خواهید رسید».
تمرکز بحث تنها بر پیوند دینی نبود؛ پیوندی که اکنون زیر سؤال رفته است. سخنرانان به‌شدت از یهودیانی خشمگین بودند که به یهودستیزی اشاره می‌کنند یا از هولوکاست به‌عنوان توجیهی برای هر اقدام سیاسی (و جنایتی) در قرن بیست‌ویکم بهره می‌گیرند.
به گفته کیبرمن، راستگرایان آمریکایی «به این شراکت راهبردی بدبین شده‌اند. آن‌ها از استفاده از هولوکاست یا رنج یهودیان به‌طور کلی برای توجیه تعهد اخلاقی به حمایت از اسرائیل خسته شده‌اند. این بحث دیگر نباید موضوعی ممنوعه باشد».
پیترسون در این زمینه نیز صراحت کمتری به خرج نداد؛ او به اسرائیل آمده بود تا موضوعی ساده را برای راستگرایان یهودی روشن کند: از گلایه درباره یهودستیزی دست بردارید.
او گفت: «درک می‌کنم که چرا نیاز به محکوم‌کردن نفرت وجود دارد، اما محکوم‌کردن انتزاعی یهودستیزی شبیه آن است که رقیب خود را نژادپرست بنامید. هر دو مفهوم به دلیل استفاده از سوی چپ‌گرایان، معنای خود را از دست داده‌اند. ما با مشکلی شبیه داستان چوپان دروغگو روبه‌رو هستیم. جوانان راست‌گرا به توهین‌ها اهمیت نمی‌دهند. صادقانه بگویم، من هم اهمیتی نمی‌دهم».
انتهای پیام/