به گزارش خبرگزاری تسنیم از بیرجند، روستای کره در شهرستان قاینات، جایی است که باغ‌های آلو بخارا در کنار ساباط‌ها، آسیاب‌ها و خراسه‌های سنتی، تصویری از پیوند کشاورزی، معماری و اقتصاد گذشته مردم خراسان جنوبی را پیش روی گردشگران قرار می‌دهد.
قاینات تنها مقصدی برای عبور از جاده‌ها نیست؛ در میان روستاهای این شهرستان، مناطقی وجود دارد که با تکیه بر ظرفیت‌های طبیعی، تاریخی و فرهنگی، روایت متفاوتی از زندگی در خراسان جنوبی ارائه می‌کنند. روستای کره یکی از همین مناطق است؛ روستایی که در آن می‌توان ردپای زندگی گذشته را از میان باغ‌ها و کوچه‌های قدیمی دنبال کرد.
قصه کره از باغ‌های آلو بخارا آغاز می‌شود؛ محصولی که بخشی از سیمای کشاورزی روستا را شکل داده و برای باغداران، تنها یک محصول نیست، بلکه بخشی از چرخه زندگی و اقتصاد به شمار می‌رود.
فرآیند تولید از مراقبت از درختان، آبیاری و هرس آغاز می‌شود و پس از برداشت، به مرحله فرآوری و خشک‌کردن می‌رسد؛ مسیری که در آن میوه تازه به محصولی ماندگارتر تبدیل شده و می‌تواند ارزش افزوده بیشتری برای تولیدکننده ایجاد کند.
آلو بخارا؛ محصولی که می‌تواند به تجربه گردشگری تبدیل شود
فرآوری آلو و تبدیل میوه تازه به محصول خشک‌شده، یکی از ظرفیت‌هایی است که در صورت معرفی مناسب، می‌تواند فراتر از یک فعالیت اقتصادی مورد توجه قرار گیرد.
گردشگر می‌تواند در کنار مشاهده باغ‌ها، با شیوه برداشت، فرآوری و خشک‌کردن آلو آشنا شود و بخشی از مهارت‌ها و تجربه‌های بومی مردم منطقه را از نزدیک ببیند؛ ظرفیتی که می‌تواند زمینه شکل‌گیری تجربه‌ای متفاوت از گردشگری روستایی را فراهم کند.
جواد سیروسی، فعال گردشگری و راهنمای گردشگری میراث فرهنگی خراسان جنوبی، در گفت‌وگو با خبرنگار تسنیم درباره ظرفیت‌های روستای کره اظهار داشت: آنچه این روستا را جذاب می‌کند، کنار هم قرار گرفتن چند عنصر متفاوت شامل باغ، معماری، تاریخ و شیوه زندگی مردم است.
وی با اشاره به ساباط‌های قدیمی روستا افزود: این سازه‌ها بخشی از معماری هوشمندانه مردم منطقه هستند و در گذشته برای ایجاد سایه و پناه در برابر گرما و همچنین محافظت در برابر سرما و بارندگی مورد استفاده قرار می‌گرفتند.
سیروسی ادامه داد: ساباط‌ها علاوه بر ایجاد سایه، در ارتباط میان خانه‌ها و زمین‌ها نیز نقش داشتند و امروز عبور از زیر یک ساباط قدیمی، فرصتی برای مشاهده بخشی از تاریخ و معماری روستا فراهم می‌کند.
آسیاب‌هایی که اقتصاد سنتی کره را روایت می‌کنند
این فعال گردشگری با اشاره به آسیاب‌ها و خراسه‌های سنتی موجود در روستا گفت: این سازه‌ها تنها بناهایی قدیمی نیستند، بلکه بخشی از اقتصاد سنتی مردم را روایت می‌کنند.
به گفته وی، در این دستگاه‌ها دانه‌های روغنی مانند کنجد، منداب و پنبه‌دانه فرآوری و از آنها روغن تهیه می‌شد و محصول جانبی نیز به شکل کنجاله برای تغذیه دام مورد استفاده قرار می‌گرفت.
وی خاطرنشان کرد: این شیوه نشان می‌دهد که در اقتصاد سنتی، تقریباً هیچ چیز دور ریخته نمی‌شد و هر محصول و فرآورده‌ای کاربرد مشخصی داشت.
این بخش از میراث روستا، تصویری از اقتصادی را ارائه می‌کند که بر پایه استفاده حداکثری از منابع و پیوند میان کشاورزی، دامداری و فرآوری محصولات شکل گرفته بود.
از باغ‌های آلو تا کوچه‌های تاریخی
قرار گرفتن باغ‌های آلو در کنار ساباط‌ها و آسیاب‌های قدیمی، ظرفیت متفاوتی برای توسعه گردشگری روستایی در کره ایجاد کرده است؛ چراکه بازدیدکننده می‌تواند در یک مسیر، هم با کشاورزی و باغداری منطقه آشنا شود و هم بخشی از معماری و شیوه زندگی گذشته مردم را مشاهده کند.
این ظرفیت زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که فرآیند برداشت و خشک‌کردن آلو نیز به عنوان بخشی از تجربه گردشگر تعریف شود. در چنین شرایطی، گردشگر تنها تماشاگر یک باغ یا بنای تاریخی نیست، بلکه با بخشی از سبک زندگی، مهارت‌ها و فعالیت‌های روزمره مردم روستا نیز ارتباط برقرار می‌کند.
از سوی دیگر، معرفی محصولات بومی در کنار میراث تاریخی می‌تواند به ایجاد زنجیره‌ای از ظرفیت‌های گردشگری در روستا منجر شود؛ زنجیره‌ای که از باغ آغاز می‌شود، از کوچه‌ها و بناهای تاریخی عبور می‌کند و به محصولی می‌رسد که حاصل دسترنج مردم محلی است.
کره؛ روایتی از کار و زندگی
آلو بخارا در روستای کره می‌تواند فراتر از یک محصول کشاورزی معرفی شود. باغ‌های آلو، فرآیند برداشت و خشک‌کردن، ساباط‌های قدیمی، آسیاب‌ها و خراسه‌های سنتی، هرکدام بخشی از داستان زندگی مردم این روستا را روایت می‌کنند.
کره را می‌توان از همین زاویه دوباره دید؛ جایی که در یک سوی آن باغ‌های آلو بخارا قرار دارد و در سوی دیگر، ساباط‌ها و آسیاب‌هایی دیده می‌شود که بخشی از حافظه اقتصادی و معماری روستا را در خود حفظ کرده‌اند.
قرار گرفتن محصول باغ و میراث تاریخی در کنار یکدیگر، ظرفیتی است که می‌تواند روایت تازه‌ای از کار، زندگی و ماندگاری در یکی از روستاهای قاینات ارائه دهد؛ روایتی که اگر به‌درستی معرفی و برنامه‌ریزی شود، می‌تواند کشاورزی و میراث فرهنگی را در مسیر توسعه گردشگری روستایی به یکدیگر پیوند بزند.
انتهای پیام/