به‌گزارش خبرگزاری تسنیم از تبریز، موضوع ماشین‌سازی تبریز بار دیگر به یکی از محورهای مطالبه نمایندگان آذربایجان‌شرقی در مجلس تبدیل شده است؛ مجموعه‌ای که سابقه آن با بخش مهمی از تاریخ صنعتی تبریز گره خورده و تصمیم‌گیری درباره آینده آن صرفاً یک موضوع مربوط به مالکیت یک بنگاه اقتصادی نیست، بلکه مستقیماً با حفظ ظرفیت تولید، اشتغال و زیرساخت صنعتی منطقه ارتباط دارد.
علی جعفری‌آذر، نماینده مردم تبریز، اسکو و آذرشهر و نایب‌رئیس کمیسیون اجتماعی مجلس، در تشریح مطالبه مطرح‌شده درخصوص واگذاری شرکت ماشین‌سازی تبریز، اظهار کرد: در مجلس درباره ماشین‌سازی، یک مطالبه اساسی داشتیم؛ کارخانه‌ای که در دوره یک رئیس‌جمهور مشهدی به صنعتگران و جوانان آذربایجان و تبریز برگردانده شد، نباید در دوره یک رئیس‌جمهور آذربایجانی به ثمن‌بخس واگذار و به مسیر اسقاط بیفتد.
از بازگشت به صنعت تا نگرانی از واگذاری ارزان
از منظر این مطالبه، مسئله اصلی صرفاً تعیین خریدار یا قیمت معامله نیست؛ بلکه پرسش مهم‌تر این است که واگذاری احتمالی ماشین‌سازی با چه سازوکاری انجام می‌شود و آیا نتیجه آن به احیای ظرفیت‌های تولیدی کارخانه منجر خواهد شد یا به تضعیف بیشتر یکی از قدیمی‌ترین مجموعه‌های صنعتی تبریز.
این نماینده مجلس با اشاره به بازگشت ماشین‌سازی به مجموعه‌های صنعتی و نیروهای بومی در دوره دولت گذشته، بر ضرورت جلوگیری از تکرار تجربه‌های ناموفق در تعیین تکلیف این کارخانه تأکید کرد.
جعفری‌آذر تصریح کرد: ماشین‌سازی تبریز نباید با قیمتی نازل واگذار شود و سپس در مسیری قرار گیرد که حاصل آن از دست رفتن ظرفیت‌های تولیدی و صنعتی این مجموعه باشد.
ماشین‌سازی؛ فراتر از یک معامله اقتصادی
موضع مطرح‌شده در مجلس در شرایطی است که تعیین تکلیف مالکیت و آینده ماشین‌سازی تبریز، سال‌هاست با حساسیت افکار عمومی و مسئولان استان همراه بوده است. اهمیت این مجموعه برای تبریز نیز تنها به دارایی‌ها و ارزش اقتصادی آن محدود نمی‌شود؛ بلکه ماشین‌سازی بخشی از زیرساخت صنعتی این شهر و یکی از نمادهای شکل‌گیری صنعت سنگین در آذربایجان به شمار می‌رود.
بر همین اساس، مخالفت با واگذاری به «ثمن‌بخس» را می‌توان ناظر بر یک دغدغه اساسی دانست؛ اینکه ارزش واقعی دارایی‌ها، ظرفیت‌های تولیدی، نیروی انسانی و جایگاه صنعتی کارخانه در فرایند تعیین تکلیف آن نادیده گرفته نشود.
به گفته جعفری‌آذر، مطالبه اصلی نمایندگان مجلس، حفظ ماشین‌سازی تبریز و جلوگیری از واگذاری این مجموعه با قیمتی نازل بوده است؛ مطالبه‌ای که در صورت تحقق، باید به تعیین تکلیفی منجر شود که در آن احیای تولید و صیانت از ظرفیت صنعتی کارخانه، بر فروش صرف دارایی‌ها مقدم باشد.
هشدار درباره تکرار یک تجربه
روایت جعفری‌آذر از نشست تخصصی مجلس درخصوص ماشین‌سازی تبریز، در واقع هشدار نسبت به آینده مجموعه‌ای است که سرنوشت آن طی سال‌های گذشته با واگذاری‌ها و تغییرات مدیریتی مختلف گره خورده است.
اکنون مطالبه نمایندگان تبریز این است که تصمیم نهایی درباره ماشین‌سازی، نه صرفاً از منظر یک معامله ملکی و مالی، بلکه با نگاه به آینده صنعت تبریز اتخاذ شود؛ چراکه واگذاری یک کارخانه بزرگ با قیمت پایین، در صورتی که به احیای تولید منجر نشود، می‌تواند به جای حل مسئله، صورت مسئله را برای سال‌های آینده پیچیده‌تر کند.
جعفری‌آذر بر همین اساس تأکید دارد که ماشین‌سازی تبریز نباید به ثمن‌بخس واگذار شود و نباید اجازه داد این مجموعه صنعتی به جای بازگشت به جایگاه تولیدی خود، به مسیر اسقاط و از دست رفتن ظرفیت‌های صنعتی کشیده شود.
انتهای پیام/