به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، تنها 10 روز تا زمان اعلام نماینده اسکار مانده و 68 کشور فیلمهای خود را به آکادمی اسکار معرفی کردند. سال گذشته نیز 86 کشور فیلمهای خود را به اسکار معرفی کردند و فیلم «علت مرگ: نامعلوم» ساخته علی زرنگار نماینده اسکار سینمای ایران بود.
در حال حاضر براساس اطلاعاتی که خبرنگار تسنیم کسب کرده است، اعضای کمیته اسکار مدتی است که در حال بررسی فیلمها برای اسکار است. فیلمهایی که باید در حد فاصل ... تا ... به مدت حداقل یک هفته در ایران اکران شده باشند.
روز گذشته دو فیلم «دانههای انگور» و «سرزمین فرشتهها» اکران کوتاهمدت خود را آغاز کردند تا بتوانند شرط لازم برای بررسی در کمیته اسکار را داشته باشند. این اکران کوتاهمدت برای کمیته اسکار مانعی برای اکران بلند مدت فیلم در سینماهای کشور نیست و فیلم میتواند در بازه مورد نظر خود و با طی مراحل رسمی در شورای صنفی نمایش اکران شود.
نکته مهمی که میتوان درباره انتخاب نماینده ایران برای اسکار گفت، توجه به موضوع جنگ و تجاوز به ایران است. تجاوزی که سال گذشته دو بار تکرار شد و حالا انتظار این است که فیلمی که مرتبط با موضوع روز و مهم که حرفی برای دنیای امروز داشته باشد، به نمایندگی از ایران به اسکار رود.
البته در این تردیدی نیست که باید فیلم انتخابی از نظر فنی و حرفهای دارای کیفیت و شایستگی لازم باشد. همچنین پخش بین الملل و رایزنیهای لازم و جدی برای پذیرش فیلم در اسکار از دیگر شرایط مهم فیلم نماینده ایران در اسکار است که البته سینمای ایران همواره دارای چالشهایی در این زمینه بوده است. رئیس سازمان سینمایی نیز در گفتگویی که با تسنیم به مناسبت روز ملّی سینما داشت، از اهمیت تقویت بخش بین الملل و البته دفاتر پخش سینمایی این حوزه برای حضور در مجامع هنری و سینمایی جهانی گفت.
باید دید که با توجه به این موارد، چه فیلمی توسط کمیته اسکار 2027 از سوی ایران انتخاب و معرفی میشود.
در ادامه فهرست کشورها و فیلمهایی که برای اسکار انتخاب شدهاند را میخوانید:
ارمنستان «در سرزمین آرتو»، استرالیا «اولین نور»، اتریش «رز»، بلژیک «ترسو»، بولیوی «دختر کندور»، برزیل «دنیای گوگو»، بلغارستان «ماجرای رؤیاشده»، کامبوج «انسان شدن»، کانادا «نینا روزا»، شیلی «ذوب شدن»، کلمبیا «باران بر بابل»، کرواسی «خدا کمک نخواهد کرد»، قبرس «به من بچسب»، جمهوری چک «اگر کبوترها به طلا تبدیل میشدند»، جمهوری دومینیکن «ملودرام»، اکوادور «پیچک»، استونی «اریکای ما»، فنلاند «سنجاب»، فرانسه «مینوتور»، گرجستان «گوریا»، آلمان «هر بار»، یونان «رگ شکسته»، مجارستان «دوست خاموش»، ایسلند «زمین زیر پای ما»، اندونزی «چهار فصل در جاوه»، عراق «اگر به دست یک زن کشته شوی، بهشتی وجود ندارد»، ایرلند «آونتاس»، اسرائیل «همهچیز را به من بگو»، ژاپن «ناگهان»، کوزوو «دعا»، قرقیزستان «کاساندرا»، لتونی «ایلیا»، لیتوانی «چگونه در زمان جنگ طلاق بگیریم»، لوکزامبورگ «کودک»، مکزیک «در جاده»، مراکش «توتفرنگیها»، نپال «فیلها در مه»، هلند «پیکار»، مقدونیه شمالی «17»، نروژ «رشد خاک»، فلسطین «شهروند اسامه»، پاناما «چیچرو»، پاراگوئه «نارسیسو»، پرو «شب فرا رسیده است»، فیلیپین «فیلیپینیانا»، لهستان «سرزمین مادری»، پرتغال «رایحه چیزهایی که به یاد ماندهاند»، رومانی «فیورد»، صربستان «سرگردانی»، سنگاپور «همه ما غریبهایم»، اسلواکی «سیل»، اسلوونی «فانتزی»، کره جنوبی «عشق ممکن»، اسپانیا «توپ سیاه»، سوئد «نظارت بزرگسالان»، سوئیس «چه کسی هنوز زنده است»، تایوان «داستانی مهآلود»، تایلند «9 معبد تا بهشت»، ترکیه «مثل درختی بیدستوپا»، اوکراین «ردپاها»، اروگوئه «یک سرِ باز».
انتهای پیام/