به گزارش خبرگزاری تسنیم از مریانج؛ مریانج شهر عاشورایی ایران اسلامی، سال هاست که در مسیر پیروزی اسلام و سرافرازی پرچم حق پیشگام و پیشقراول است و در این مسیر نزدیک به 200 لاله سرخ را تقدیم کرده است؛ شهدایی که هر یک چشم و چراغ چند خانواده بودند.
جوانان برومندی که دل از آرزوهای بزرگ خود برکندند تا سرباز کوچکی در مکتب سرخ سید الشهدا(ع) باشند؛ دلاور مردانی چون «محسن نایینی فرد» که در وصیتنامهاش نوشت: «عروسى من در جبهه و عروس من شهادت است. صداى غرش گلوله توپ و خمپاره عقد ما را خواهند خواند و با پوششى از خون گرم و سرخ و در غلغله شادى مسلسلها و بارش نقل سرب در حجله سنگر، خود را براى معشوقم (الله ) بزرگ خواهم کرد. عروس من شهادت است و نام فرزندم آزادى و من از همین جا فرزندم آزادى را به شما مىسپارم، از آن حفاظت کنید.نباشید از آن کسانى که فذالک الذى یدع الیتیم»
محسنی که از کوچکی بزرگ بود و از روزهای نوجوانی دغدغه مبارزه با ستم و ستم پیشگان را داشت؛ او به کمک دوست صمیمی اش «معصوم علی نجفی آرمان» کارهای بزرگی را انجام داد و پایه تشکلی را بنیان گذاری کرد که منشا کارهای مهمی شده و 2 هزار جوان و نوجوان را آموزش داده و راهی جبهه نبرد کرد.
محسن فرزند مریانج بود؛ شهر عشق و شور و حماسه؛ شهری که مردمانش از دیرباز مدال نوکری «حسین» را بر سینه داشتند و او در چنین فضایی و بر سفره پدری متدین و سخاوتمند و دامن مادری مهربان و صبور بزرگ شد؛ مادری که او را در مجالس روضه شیر داده و درس ایثار و شهادت را به فرزندانش آموخت.
«فرخلقا» نه تنها محسن، که همه فرزندان خود را افرادی آگاه و بصیر به زمان تربیت کرد و خود و همسرش دوشادوش آنها در سنگر دفاع از نظام جمهوری اسلامی ایستاده و یادگاران ارزشمندی را از خود برجای گذاشتند.
«فرخلقا مظاهری» بانوی صبور انقلاب مادر شهید محسن نایینی فرد؛ اولین فرمانده بسیج شهرستان مریانج و مادر بزرگ مادری سردار شهید «علیرضا دهقانی» فرمانده گردان 154 لشکر 32 انصار الحسین(ع) همدان بود که پس از سال ها اجر مجاهدت خود را گرفت و به وصال فرزندان رسید.
او درست چند روز پس از چهل و پنجمین سالروز شهادت پسر عزیزش آسمانی شد؛ محسن نایینی فرد 11 شهریور 1360 در عملیات قراویز(شهیدان رجایی و باهنر) به همراه تعداد زیادی از رزمندگان استان همدان در 21 سالگی به شهادت رسید و پیکرش نزدیک به یک سال در منطقه ماند تا به آغوش مادر بازگشت.
وقتی پیکر رنج کشیده فرزند را از منطقه سر پل ذهاب به مریانج آوردند؛ بانو فرخ لقا اصرار کرد تا درب تابوت را باز کرده و پسرش را برای آخرین بار در آغوش گیرد؛ پیکری که آن قدر زیر آفتاب مانده بود که مانند یک تکه چوب خشک شده بود.
این آخرین قربانی بانو فرخ لقا در راه اسلام نیود؛ 5 سال بعد نوه عزیزش «علیرضا» را هم در عملیات کربلای 4 تقدیم کرد؛ پسری که عطر محسن را از او استشمام می کرد و قلبش آرام می گرفت.
حالا حاجیه خانم فرخ لقا مظاهری مادر دو شهید جوان انقلاب آرام گرفته است؛؛پیکر او با شکوه بسیار بر دستان مردم وفادار خطه عاشورایی مریانج تشییع شده و در نزدیکی مزار فرزندان رهسپار خانه ابدی شد.
خانه ای که پایگاه انقلاب بود
رییس ستاد برگزاری یادواره های شهدای مریانج در این مراسم با اشاره به نقش مادر شهیدان نایینی فرد و دهقانی در پایداری انقلاب اسلامی اظهار کرد: بانو فرخ لقا نه تنها مادر این دو شهید که مادر فرزندان انقلابی و بسیجی مریانج بوده و منزلشان از محورهای اصلی حمایت از انقلاب اسلامی و پشتیبانی از جبهه نبرد در جنگ هشت ساله به شمار می رفت.
حمیدرضا محمدی افزود: مرحوم «عزیزالله نایینی فرد» پدر شهید محسن در حمایت از جبهه نبرد و کارهای خیر چون کمک به مسجد جامع مریانج پیشقدم بوده و شجره طیبه این خانواده فرزندان پر افتخاری چون شهیدان محسن نایینی؛ دهقانی و علی نایینی را تقدیم اسلام کرده و همه آنها که فرزندانشان در مسیر انقلاب قرار گرفتند به نوعی مدیون این خانواده هستند.
به گزارش تسنیم؛ مردم شهر مریانج در دفاع از اسلام و دین و انقلاب و نظام جمهوری اسلامی همواره حضور اثرگذار داشتهاند به طوری که اولین جرقه مبارزات انقلابی در استان همدان بر اساس مدارک مستند از شهر مریانج و در 11 آذر 1356 آغاز شد. روزگاری که مردم در خفقان حکومت طاغوت جرأت اعتراض نداشتند، برخی جوانان متدین مریانج که از سال 1342 با اندیشههای خمینی کبیر آشنا شده و با مراجع عظام و کانونهای مبارزاتی در قم آشنا بودند، با بهرهمندی از راهنمایی و سیره آیتالله شهید مدنی، گروه مبارزاتی پنهان را در مریانج تشکیل دادند؛ جوانانی که علیاکبر یارمحمدی در رأس آنها بود.
پس از شهادت سید مصطفی، فرزند امام خمینی(ره) به دست رژیم طاغوت، این موضوع به نقطه عطفی در تاریخ مبارزات انقلابی ایران تبدیل شد. مردم حرکتهای اعتراضآمیز به حکومت طاغوت را داشتند، اما اجازه برگزاری مراسم عزا از طرف حکومت داده نمیشد. در فضای خفقان آن روزهای حکومت طاغوت، افرادی چون آیتالله مکارم شیرازی، مجلس چهلمین روز درگذشت مشکوک سید مصطفی خمینی را 9 آذر 1356 در شهر قم برپا کردند و بنا شد همین حرکت در شهرهای دیگر چون تهران و مشهد و شهرهای مهم ایران تکرار شود.
ساواک از برگزاری همه برنامهها جلوگیری کرده و گروههای مبارزاتی و روحانیت را به بازداشت تهدید کرده بود. با این حال، چند نفر از جوانان سلحشور شهر مریانج در کنار شهرهای بزرگ چون قم، تهران، سمنان و مشهد، اقدام به برپایی مجلس عزا برای سید مصطفی خمینی در 11 آذر 1356 کردند؛ مجلسی که برپا کنندگان آن چون سردار شهید اکبر یارمحمدی (شهادت سال 1359 در کردستان) به دست نیروهای شهربانی دستگیر شدند.
این حرکت بر اساس اسناد و مدارک و خاطرات سردار سرلشکر شهید حسین همدانی، آغاز جنبشهای علنی مبارزات انقلابی در استان همدان شد. پس از آنها، مردم مریانج در مبارزات اصلی برای پیروزی انقلاب اسلامی، چون خوابیدن بر کف خیابان در برابر ارتش زرهی تانکها در 21 بهمن 1357، نقش اساسی داشتند.
مردم متدین و سلحشور شهر مریانج در دوران دفاع مقدس جزو پیشگامان دفاع از نظام جمهوری اسلامی ایران و وطن بوده و از آغازین روزهای جنگ در قالب گروه داوطلب مبارزاتی با شهید چمران در جنگ های نامنطم همکاری کرده و تا پایان جنگ هشت ساله نزدیک به 200 لاله سرخ را تقدیم نظام اسلامی کردهاند.
پس از جنگ هشت ساله نیز در برهههای مختلف و حساس نظام جمهوری اسلامی، مردم مریانج همواره بازوی محکم انقلاب و خط شکن بوده و شهدای گرانقدری را تقدیم انقلاب کرده و عزیزترین فرزندان خود چون پاسدار شهید امیرمحمد زمانی را در جنگ 12روزه و بسیجیان شهید رسول و محمدجواد محمدی (عمو و برادر زادهای که هنگام انجام مأموریت هوا و فضا به شهادت رسیدند) و سرباز بسیجی حسین قادری (مربی فعال بسیج) را برای پایداری دین؛ نظام و وطن به حضرت سید الشهدا(ع) تقدیم کردند.
انتهای پیام/