به گزارش خبرگزاری تسنیم از اصفهان، حسن ساسانی در نشست با اصحاب رسانه با اشاره به آخرین وضعیت طرحهای تأمین آب استان اصفهان گفت: طرح دوم آبرسانی اصفهان یکی از طرحهای مهم و زیربنایی برای تأمین آب شرب است که ظرفیت آن در مجموع به 9.6 مترمکعب بر ثانیه میرسد و میتواند بخش مهمی از کمبود آب شرب اصفهان بزرگ و 14 شهرستان را در سالهای آینده برطرف کند.
وی افزود: فاز نخست این طرح با ظرفیت 3.6 مترمکعب بر ثانیه به بهرهبرداری رسیده و در تابستان امسال نیز در کاهش تنش آبی مؤثر بوده است. برای اجرای فاز دوم این طرح که 6.4 مترمکعب بر ثانیه ظرفیت دارد، حدود 2 هزار میلیارد تومان اعتبار نیاز است که در صورت تأمین آن، میتوان این فاز را در کمتر از یک سال به بهرهبرداری رساند.
مدیرعامل شرکت آب منطقهای اصفهان با بیان اینکه تکمیل کامل طرح دوم آبرسانی به اعتباری در حدود 20 هزار میلیارد تومان نیاز دارد، گفت: این طرح یک ابرپروژه برای حل مشکل آب شرب 14 شهرستان و حدود 50 روستا است و امیدواریم با تأمین مالی پایدار، مراحل مختلف آن با سرعت بیشتری تکمیل شود.
ماندگان؛ مکمل تأمین پایدار آب اصفهان
ساسانی با اشاره به طرح انتقال آب ماندگان بیان کرد: این طرح مکمل تأمین پایدار منابع آبی اصفهان است و بخش زیادی از خط انتقال آن اجرا شده و در حال حاضر روند پیشرفت آن مطلوب است.
وی ادامه داد: ظرفیت تأمین آب این طرح سالانه حدود 250 میلیون مترمکعب است و در صورت تأمین اعتبار، پیشبینی میشود طرح ماندگان در مدت 18 ماه به بهرهبرداری برسد. اجرای این طرح میتواند بخشی از آبی را که در حال حاضر برای تأمین آب شرب از سهم کشاورزی و محیط زیست برداشت میشود، جایگزین کند و امکان تخصیص و رهاسازی بیشتر آب برای بخش کشاورزی و محیط زیست را فراهم آورد.
مدیرعامل شرکت آب منطقهای اصفهان گفت: مجموعه طرحهای انتقال آب و مدیریت بهینه منابع موجود در کنار یکدیگر دنبال میشوند تا امنیت آبی اصفهان در سالهای آینده تقویت شود و بتوانیم از فشار واردشده بر منابع آب موجود بکاهیم.
رهاسازی 420 میلیون مترمکعب آب از سد زایندهرود
ساسانی با اشاره به وضعیت منابع آبی زایندهرود اظهار داشت: بر اساس برنامه منابع و مصارف مصوب و با حمایت وزارت نیرو، استانداری، جهاد کشاورزی و تشکلهای بخش کشاورزی، از ابتدای سال آبی جاری تاکنون بیش از 420 میلیون مترمکعب آب از سد زایندهرود برای مصارف کشاورزی و محیط زیست رهاسازی شده است.
وی افزود: این میزان اگرچه پاسخگوی کامل نیازها نبوده، اما در تغذیه سفرههای آب زیرزمینی اصفهان، کنترل فرونشست زمین و تأمین بخشی از نیازهای کشاورزی و زیستمحیطی مؤثر بوده است.
مدیرعامل شرکت آب منطقهای اصفهان درباره آخرین وضعیت سد زایندهرود گفت: در حال حاضر حدود 236 میلیون مترمکعب آب در مخزن سد وجود دارد و میزان ورودی به سد حدود 11 مترمکعب بر ثانیه است. بر اساس پیشبینیها، حجم آب مخزن در پایان شهریورماه به حدود 193 میلیون مترمکعب خواهد رسید.
ساسانی اضافه کرد: میزان بارش در ایستگاه چلگرد در سرشاخههای زایندهرود حدود هزار و 152 میلیمتر بوده و میزان آورد حوضه آبریز در سال جاری نیز حدود یک میلیارد و 100 میلیون مترمکعب برآورد شده که حدود 30 میلیون مترمکعب بیشتر از پیشبینی اولیه بوده است؛ همین موضوع به توزیع عادی آب کشاورزی کمک کرده است.
وی درباره تأمین آب شرب در پاییز گفت: در حال حاضر نگرانی زیادی درباره تأمین آب شرب در پاییز نداریم و پیشبینیهای هواشناسی نیز از شرایط مناسب بارش در پاییز و زمستان حکایت دارد. حدود 70 درصد شرایط النینو محقق شده و امیدواریم بارشهای مناسبی در ادامه سال داشته باشیم تا ذخیره سد نیز وضعیت بهتری پیدا کند.
حقابه اصفهان و پیگیری تأمین آب مادیها
ساسانی با اشاره به حقابه شهر اصفهان گفت: مطالعات مربوط به حقابه شهر اصفهان در شرکت آب منطقهای انجام شده و میزان آن با توجه به آورد حوضه آبریز متفاوت است، اما در مجموع سالانه بیش از 50 میلیون مترمکعب برآورد میشود.
وی ادامه داد: شرکت آب منطقهای یکی از مدافعان اصلی حقابه شهر اصفهان است و ما نیز به عنوان شهروندان این شهر، علاقهمند هستیم این حقابه بهطور کامل تأمین شود.
مدیرعامل شرکت آب منطقهای اصفهان درباره وضعیت مادیهای شهر اصفهان نیز گفت: مسئله مادیها در مقطعی به دلیل هماهنگ نبودن میان شهرداری و عوامل توزیع آب ایجاد شد، اما پس از برگزاری جلسات مشترک با شرکت مدیریت منابع آب و وزارت نیرو، بیشتر مادیهایی که امکان آبگیری داشتند، تأمین آب شدند.
ساسانی افزود: زمانی که حجم آب رودخانه پایین باشد، رساندن آب به مادیها با دشواری همراه است، اما با انجام اقدامات فنی در بخشی از مسیر رودخانه، امکان رسیدن آب به تعدادی از مادیها فراهم شد.
پیشنهاد رهاسازی آب برای تالاب گاوخونی
وی درباره حقابه تالاب گاوخونی گفت: با کاهش خروجی آب از سد زایندهرود از 15 شهریورماه، این نگرانی وجود دارد که آبی که از سد رها میشود به دلیل باقیماندن نیازهای کشاورزی و برداشتهای موجود در مسیر، به تالاب گاوخونی نرسد.
مدیرعامل شرکت آب منطقهای اصفهان ادامه داد: پیشنهادی که در این زمینه مطرح شده این است که در ماههای آذر و دی، زمانی که نیاز کشاورزی تقریباً وجود ندارد، حجم مناسبی از آب با دبی بالا رهاسازی شود تا آب امکان رسیدن به تالاب گاوخونی را داشته باشد.
ساسانی گفت: اولویت قانونی در تأمین آب، آب شرب است و بخشی از نیاز آب شرب ناگزیر از محل سهم کشاورزی و محیط زیست تأمین میشود، اما تکمیل طرحهای انتقال آب میتواند این برداشتها را کاهش دهد و امکان رهاسازی طولانیتر آب برای کشاورزی و محیط زیست را فراهم کند.
کاهش وابستگی صنایع به آب زایندهرود
وی با اشاره به برنامه کاهش مصرف آب زایندهرود در صنایع بزرگ استان گفت: در چارچوب برنامه هفتم توسعه، صنایع بزرگی مانند فولاد مبارکه و ذوبآهن در حال حرکت به سمت استفاده از پساب و آب دریا هستند تا وابستگی آنها به منابع آب شیرین کاهش پیدا کند.
مدیرعامل شرکت آب منطقهای اصفهان افزود: صنایع بزرگ با اجرای تصفیهخانههای تکمیلی و طرحهای جایگزین، میزان برداشت خود از منابع آب شیرین را کاهش دادهاند و این موضوع میتواند آب باکیفیت را برای مصارف شرب و کشاورزی آزاد کند.
ساسانی بیان کرد: خط انتقال آب دریا به ذوبآهن حدود 80 درصد پیشرفت فیزیکی دارد و پالایشگاه نیز مصرف خود از آب زایندهرود را به صفر رسانده است.
وضعیت طرح کوهرنگ 3
وی درباره طرح کوهرنگ 3 گفت: تونل این طرح به طول 23 کیلومتر سالها قبل به پایان رسیده است و در حال حاضر یک ایستگاه پمپاژ موقت برای انتقال آب با ظرفیت حداکثر 8 مترمکعب بر ثانیه به مخزن سد زایندهرود در فصلهایی که رودخانه آب دارد، مورد استفاده قرار میگیرد.
مدیرعامل شرکت آب منطقهای اصفهان افزود: مشاور طرح سد کوهرنگ 3 برای اجرای پروژه زمان 24 ماهه را در نظر گرفته، اما تملک اراضی روستاهای اطراف مخزن و مشکلات تأمین اعتبار همچنان از مسائل اصلی پروژه است.
ساسانی تصریح کرد: برای تملک اراضی حدود 5 هزار میلیارد تومان و برای احداث سد نیز حدود 6 هزار میلیارد تومان اعتبار نیاز است، البته با توجه به افزایش قیمت اراضی، رقم مورد نیاز برای تملک ثابت نیست.
وی ادامه داد: تأخیر در تملک اراضی موجب توقف پروژه میشود و در این زمینه استانداریهای اصفهان و چهارمحال و بختیاری و وزارت کشور در حال پیگیری موضوع و تلاش برای رفع موانع هستند.
رسوب سد زایندهرود تهدیدی برای سازه نیست
ساسانی درباره وضعیت رسوبگذاری در سد زایندهرود گفت: بررسیهای فنی و گرافیکی انجامشده نشان میدهد حجم رسوبات موجود در مخزن سد در شرایطی نیست که تهدیدی برای سازه سد یا تجهیزات الکترومکانیکی ایجاد کند.
وی افزود: سد زایندهرود یک سد بتنی دو قوسی است و لایروبی برای چنین سدهایی امکانپذیر نیست. از طرف دیگر، نوع بارش در حوضه آبریز نیز به گونهای است که حجم رسوبات ورودی به مخزن زیاد نیست.
مدیرعامل شرکت آب منطقهای اصفهان ادامه داد: در آخرین بررسیها نیز مشخص شده که حجم رسوبات نگرانکننده نیست و دریچههای سد هنوز به دلیل رسوب مسدود نشدهاند.
ساسانی بیان کرد: در سدهای قوسی، لایروبی با ماشینآلات عملاً امکانپذیر نیست و تخلیه کامل مخزن نیز میتواند به بتن سد فشار وارد کند. از طرف دیگر، مساحت مخزن حدود 54 کیلومترمربع است و جابهجایی حجم زیادی از رسوبات از نظر اجرایی نیز بسیار دشوار خواهد بود.
وی افزود: عمر مفید سد بیشتر از آنکه به رسوبات وابسته باشد، به تجهیزات الکترومکانیکی آن وابسته است. همچنین با مدیریت دقیق تراز مخزن و استفاده از تخلیهکنندههای تحتانی، آب خروجی به پاییندست از نظر رسوب مدیریت میشود و بررسیهای فنی انجامشده نیز نگرانی خاصی را در این زمینه نشان نمیدهد.
ضرورت پیوست رسانهای برای طرحهای آبی
مدیرعامل شرکت آب منطقهای اصفهان با اشاره به ضرورت اطلاعرسانی درباره طرحهای زیرساختی گفت: برای پروژههای مهم آبی باید پیوست رسانهای و اجتماعی جدی در نظر گرفته شود؛ چراکه مدیریت آب در شرایط خشکسالی نیازمند تصمیمهای سخت و انطباقپذیر است و نحوه توزیع آب نیز بر اساس برنامههای وزارت نیرو انجام میشود.
ساسانی افزود: اطلاعرسانی دقیق از طریق رسانهها و شبکههای اجتماعی میتواند زمینه مشارکت مردم و ذینفعان را در مدیریت منابع آب فراهم کند. در سالهای گذشته به دلیل نبود اطلاعات دقیق درباره برخی پروژههای حیاتی، چالشهایی ایجاد شد و باید از ظرفیت روابط عمومی و رسانهها برای تشریح مسائل فنی و محدودیتهای ناشی از شرایط اقلیمی بیشتر استفاده کنیم.
وی گفت: شرکت آب منطقهای پیگیری مستمر طرحهای آبی استان، توسعه تصفیهخانههای فاضلاب، استفاده از منابع جایگزین و مدیریت هوشمند منابع آب را دنبال میکند و در این مسیر همکاری با مدیریت شهری و سایر دستگاهها برای حفظ فضای سبز و مدیریت منابع آب شهری نیز ضروری است.
ساسانی ادامه داد: هدف نهایی این است که با استفاده از تحلیلهای کارشناسی، تعامل در سطح ملی، ظرفیت شرکتهای دانشبنیان و مشارکت مردم، از تنشهای آبی عبور کنیم و منابع موجود را به شکل عادلانه و بهینه مدیریت کنیم.
انتهای پیام/170