به گزارش خبرگزاری تسنیم از یاسوج، نشست اخیر شورای برنامهریزی استان کهگیلویه و بویراحمد با حضور وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی صحنه یکی از عجیبترین سخنرانیهای سالهای اخیر بود، جایی که حجتالاسلام سید محمد موحد، نماینده کهگیلویه بزرگ، پشت تریبون قرار گرفت و با لحنی دردمندانه از مهاجرت جوانان حوزه انتخابیهاش برای کارهای فصلی مثل گوجهچینی در مزارع خوزستان و پرپر شدن آنها در تصادفات جادهای نالید و پرسید:متولیان امر چه پاسخی برای این وضعیت دارند.
اما هر شنوندهای با دیدن و شنیدن این سخنان، بیاختیار با یک تناقض تاریخی مواجه میشود؛ آنچنان موحد از محرومیت و نبود اشتغال سخن میراند که گویی فردی خارج از دایره قدرت است و مخاطب با خود میگوید: ای کاش موحد نماینده مجلس بود تا کهگیلویه را از این محرومیت بغرنج نجات میداد.
حجتالاسلام موحد رکورددار حضور در مجلس شورای اسلامی است، نزدیک به 30 سال تکیه بر صندلیهای سبز بهارستان و اما خروجی ملموس این سه دهه برای حوزه انتخابیه چه بوده است؟
واقعیت تلخ و عریان منطقه این است که دهدشت، به عنوان مرکز شهرستان کهگیلویه، به جای آنکه امروز قطب توسعه، صنعت یا حداقل یک شهر با استانداردهای اولیه رفاهی باشد، بیشتر به یک روستای بزرگ شباهت دارد تا یک شهر توسعهیافته.
محرومیت در کهگیلویه دیگر یک واژه نیست، یک واقعیت استخوانسوز است که جوانانش را مجبور میکند برای درآمدی ناچیز، کارگری فصلی و گوجهچینی در گرمای خوزستان را به جان بخرند و در جادههای ناایمن قربانی شوند.
فرار رو به جلو با حرفهای قشنگ؛ در مجلس چه کردید؟
پرسش بنیادین افکار عمومی و مردم رنجدیده کهگیلویه از موحد این است: آقای موحد، شما خودتان جزو متولیان اصلی نبودهاید؟ به جای گفتن حرفهای قشنگ و مرثیهسرایی برای دردهای مردم، بگویید در این 30 سال دقیقاً چهکار کردهاید؟
وظیفه اصلی یک نماینده در دو حوزه خلاصه میشود: قانونگذاری و نظارت بر حسن اجرای قانون است و محمد موحد باید پاسخ دهد که سهم کهگیلویه از قانونگذاری در 30 سال گذشته، چند طرح مدون و کارشناسیشده با هدف توسعه اشتغال، محرومیتزدایی و ایجاد رفاه نسبی برای کهگیلویه از سوی شما به صحن علنی مجلس ارائه شده است.
آیا بعد از سه دهه تجربه در بهارستان، توانستهاید حداقل 30 نماینده مجلس را با خود همراه و همصدا کنید تا گرهی از پروژههای زمینمانده و تعطیل کهگیلویه باز شود و دردی از دردهای این مردم دوا گردد.
چرا در بُعد نظارتی، برخوردی اساسی با ناکارآمدی مسئولانی که این فقر ساختاری را رقم زدهاند صورت نگرفته و همیشه در دقایق پایانی، تقصیرها به گردن متولیان نامعلوم انداخته میشود؟
پایان تعارفات سیاسی
امروز دیگر دوران بهرهبرداری از ادبیات مظلومنمایی و سخنرانیهای پرشورِ بینتیجه گذشته است و کهگیلویه از مسئولان ناکارآمد و وعدههای بیسرانجام زخمخورده است و این مردم و نخبگان کهگیلویه هستند که باید مطالبهگری را به معنای واقعی کلمه کلید بزنند و آقای موحد را پس از 30 سال حضور بلامنازع در کرسی نمایندگی، وادار به پاسخگویی شفاف کنند.
باید مشخص شود دستاورد 3 دهه وکالت در بهارستان برای معیشت، کارخانهها، راهها و جوانانِ آواره کهگیلویه چه بوده است؟ تا زمانی که پاسخگویی جای سخنرانیهای نمایشی را نگیرد، کهگیلویه همچنان در محرومیت خواهد سوخت و جوانانش در جادههای غربت مسافر کارگری فصلی خواهند بود.
انتهای پیام/