به گزارش خبرگزاری تسنیم دفتر جزایر خلیج فارس، گاهی برای شناخت یک ملت، لازم نیست تاریخ را ورق زد؛ کافی است چند شب کنار مردمانی زندگی کرد که آسمان بالای سرشان آرام نیست، اما دلهایشان هنوز به فردا روشن است.
این روزها نوار ساحلی جنوب کشور، از سواحل هرمزگان تا جزایر خلیج فارس، شبهایی متفاوت را پشت سر گذاشته است. صدای تهدید، نگرانی خانوادهها و اخبار حملات دشمن، بخشی از واقعیتی است که مردم این خطه هر شب با آن روبهرو هستند.
با این حال، صبح که میشود، زندگی دوباره از همان جایی آغاز میشود که شب متوقف شده بود؛ مغازهها باز میشوند، لنجها راهی دریا میشوند، بازارها جان میگیرند، کودکان میخندند و مردم با همان صبوری همیشگی، چرخ زندگی را میچرخانند.
در قشم، بزرگترین جزیره خلیج فارس، این تصویر بیش از هر جای دیگری به چشم میآید. جزیرهای که در یکی از مهمترین نقاط راهبردی کشور قرار گرفته، اما مردمش اجازه ندادهاند اضطراب، جای امید را بگیرد. آنها خوب میدانند امنیت، آسان به دست نیامده است.
بسیاری از خانوادههای جنوب، خاطره سالهای دفاع مقدس را با خود دارند؛ سالهایی که صدای آژیر و انفجار برایشان غریبه نبود، اما هیچگاه نتوانست اراده مردم را در هم بشکند.
امروز نیز همان روحیه زنده است. آرامشی که در خیابانهای قشم دیده میشود، از بیخبری یا بیتفاوتی نیست؛ از اعتمادی عمیق به فرزندان این سرزمین در نیروهای مسلح است. مردم جنوب باور دارند که مدافعان ایران، شب و روز برای امنیت این آب و خاک ایستادهاند و همین باور، بزرگترین پشتوانه ادامه زندگی عادی در روزهای سخت شده است.
شاید برای کسی که کیلومترها دورتر از جنوب زندگی میکند، ادامه یافتن زندگی در چنین شرایطی عجیب باشد؛ اما مردم این دیار سالهاست یاد گرفتهاند امید را از دل سختیها بیرون بکشند. آنها خوب میدانند که اگر قرار باشد هر تهدیدی چراغ زندگی را خاموش کند، نخستین چیزی که دشمن به آن دست یافته، شکستن روحیه مردم است. برای همین، حتی در شبهایی که خبرها نگرانکننده است، صبح را با همان امید همیشگی آغاز میکنند.
جنوب ایران فقط یک مرز جغرافیایی نیست؛ خط مقدم غیرت و صبوری این سرزمین است. مردمانی که سالها در کنار آبهای نیلگون خلیج فارس زندگی کردهاند، خوب میدانند امنیت، نعمتی نیست که بیهزینه به دست آمده باشد. به همین دلیل، قدردان فرزندان این سرزمین در نیروهای مسلح هستند؛ جوانانی که شب و روز برای پاسداری از آسمان، دریا و خاک ایران ایستادهاند تا زندگی در شهرها و روستاها ادامه پیدا کند.
در این میان، یک مطالبه نیز نباید فراموش شود. همانگونه که مردم جنوب در سختترین شرایط کنار کشور ایستادهاند و اجازه ندادهاند چرخ زندگی از حرکت بایستد، مسئولان نیز باید قدردان این نجابت باشند. قدردانی فقط در قالب چند جمله و پیام نیست؛ بلکه در رسیدگی بیشتر به زیرساختها، حمایت از معیشت مردم، تقویت خدمات عمومی، توسعه امکانات درمانی و آموزشی و شنیدن صدای مردمی معنا پیدا میکند که سالها بار سنگین امنیت کشور را نیز بر دوش کشیدهاند.
قشم و دیگر شهرهای ساحلی این روزها تنها تصویری از مقاومت نیستند؛ تصویری از بلوغ اجتماعی یک ملتاند. ملتی که نشان داده میان اضطراب و امید، امید را انتخاب میکند؛ میان ترس و زندگی، زندگی را برمیگزیند و با همین انتخاب، هر روز پاسخی محکمتر به دشمن میدهد.
شاید همین آرامش نجیبانه، رساترین پیامی باشد که از سواحل خلیج فارس به گوش جهان میرسد؛ اینکه ایران را تنها با تجهیزات نظامی نمیتوان شناخت، بلکه باید استقامت مردمانی را دید که حتی در سختترین شبها نیز به فردای این سرزمین ایمان دارند.
شاید ارزشمندترین تصویری که این روزها از جنوب کشور ثبت میشود، نه تجهیزات نظامی باشد و نه صحنههای پرالتهاب؛ بلکه مادری است که فرزندش را به مدرسه میفرستد، صیادی که دل به دریا میزند، کاسبی که کرکره مغازهاش را بالا میکشد و خانوادهای که با وجود همه نگرانیها، امید را از خانه خود بیرون نمیکند. اینها همان قهرمانان بیادعایی هستند که بیهیاهو، ستونهای استقامت این سرزمین را نگه داشتهاند.
این مردم، بیش از هر چیز، شایسته دیده شدن و قدردانی هستند. مسئولان باید بدانند آرامش امروز جنوب، تنها حاصل تدابیر امنیتی نیست؛ نتیجه صبر، همراهی، نجابت و اعتماد مردمی است که در سختترین روزها نیز پشت کشورشان ایستادهاند. اگر امنیت، سرمایه ملی است، این مردم نیز بزرگترین سرمایه اجتماعی ایران هستند؛ سرمایهای که باید با خدمت صادقانه، توجه بیشتر و قدردانی عملی از آن پاسداری کرد.
دشمن شاید بتواند شبهای جنوب را پرالتهاب کند، اما نتوانسته چراغ امید را در دل مردمان این دیار خاموش کند؛ و تا زمانی که این امید زنده باشد، ایران نیز استوار خواهد ماند.
انتهای پیام/7558