به گزارش خبرنگار اعزامی تسنیم از طبس گلشن به مشهد مقدس، هرچه به حرم مطهر رضوی نزدیکتر میشدی، بر حجم جمعیت افزوده میشد. پرچمهای سیاه، نوای صلوات، زمزمه دعا، اشک بر گونههای مردم و نگاههایی که به مسیر تشییع دوخته شده بود، تصویری کمنظیر از همدلی و حضور مردمی را به نمایش گذاشته بود.
جمعیت آرام و منظم حرکت میکرد، اما احساسات در چهرهها موج میزد. پیرمردی که عصازنان خود را به مراسم رسانده بود، در کنار نوجوانی که پرچم ایران را بر دوش داشت، ایستاده بود؛ تصویری که نشان میداد این مراسم، متعلق به همه نسلهاست.
خراسان؛ فراقی که با افتخار میزبانی همراه شد
اگر امروز همه استانهای کشور داغدار بودند، مردم خراسان رضوی از احساسی متفاوت سخن میگفتند؛ احساسی که در کنار اندوه فراق، رنگی از افتخار نیز داشت.یکی از زائران که از استان فارس برای حضور در مراسم آمده بود، به خبرنگار تسنیم گفت: همه ایران عزادار است، اما مردم مشهد از امروز میزبان همیشگی امام شهید خواهند بود. این افتخار، در کنار این داغ بزرگ، برای همیشه در تاریخ خراسان خواهد ماند.
بسیاری از حاضران نیز معتقد بودند که همجواری آرامگاه امام شهید با بارگاه نورانی حضرت علی بن موسیالرضا(ع)، این مراسم را به رویدادی تاریخی و ماندگار تبدیل کرده است.
حضور خودجوش؛ از شمال تا جنوب ایران
آنچه بیش از هر چیز در این مراسم به چشم میآمد، حضور گسترده و خودجوش مردم بود. خانوادههایی که کیلومترها راه را پیموده بودند، جوانانی که شبانه خود را به مشهد رسانده بودند و سالمندانی که با وجود دشواری مسیر، حضور در این بدرقه را وظیفه خود میدانستند.
یکی از بانوان حاضر در مراسم گفت: کسی از ما دعوت نکرده بود. با عشق آمدیم؛ احساس کردیم باید در این روز کنار مردم کشورمان باشیم.جوانی دیگر که پرچم جمهوری اسلامی ایران را در دست داشت، تأکید کرد: ما آمدهایم تا بگوییم راه شهدا ادامه دارد و این مسیر با حضور مردم متوقف نخواهد شد.
شعارهایی که در خیابانهای مشهد طنینانداز شد
در طول مسیر تشییع، نوای مرثیه و ذکر اهلبیت(ع) با شعارهای مردمی در هم آمیخته بود. جمعیت با صلوات، نوحهخوانی و شعارهای مختلف، احساسات خود را ابراز میکردند. پرچمهای برافراشته، تصاویر امام شهید و دستنوشتههایی که بر ادامه راه شهدا، عزت ایران اسلامی و وحدت ملی تأکید داشت، بخش مهمی از فضای مراسم را شکل داده بود.هر از گاهی موج صلوات در میان جمعیت به راه میافتاد و هزاران نفر یکصدا پاسخ میدادند؛ صحنهای که شکوه این اجتماع مردمی را دوچندان میکرد.
همبستگی فراتر از مرزهای ایران
در میان جمعیت، زائران و مهمانانی از کشورهای اسلامی نیز دیده میشدند. برخی از آنان با در دست داشتن پرچم کشورهای خود، در کنار مردم ایران حرکت میکردند و از پیوند عمیق میان ملتهای مسلمان سخن میگفتند.یکی از مهمانان عراقی حاضر در مراسم گفت: ملت عراق خود را در غم مردم ایران شریک میداند و آمدهایم تا احترام و همدردی خود را ابراز کنیم.این حضور، جلوهای از همبستگی میان ملتهای مسلمان را در یکی از مهمترین آیینهای تشییع سالهای اخیر به نمایش گذاشت.
اشکهایی که روایت یک دلدادگی بود
مادران شهدا، جانبازان، نوجوانان، کودکان و خانوادههایی که دست در دست یکدیگر در مسیر تشییع حرکت میکردند، هرکدام روایتگر بخشی از این بدرقه تاریخی بودند.برخی قرآن بر سر گرفته بودند، برخی صلوات میفرستادند و گروهی دیگر در سکوت، تنها اشک میریختند. صدای نوحه از بلندگوها در فضای شهر میپیچید و مردم با چشمانی اشکبار، پیکر امام شهید را تا حریم رضوی همراهی میکردند.
مشهد؛ آغاز ماندگاری یک روایت
با نزدیک شدن پیکر امام شهید به جوار بارگاه منور حضرت امام رضا(ع)، بسیاری از مردم این لحظه را پایان یک بدرقه و آغاز فصلی تازه از تاریخ انقلاب اسلامی میدانستند. روزگذشته مشهد تنها میزبان میلیونها زائر نبود؛ شهری بود که به باور مردم، برای همیشه میزبان امام شهید ایران شد. شهری که از این پس، نام او در کنار نام امام رئوف(ع)، در حافظه تاریخی ملت ایران ماندگار خواهد ماند.
.
انتهای پیام/