به گزارش خبرگزاری تسنیم از نطنز، در تاریخِ حاکمان و رهبران جهان، معمولاً «قدرت» با «تجمل»، «شکوهِ ظاهری» و «سلسلهمراتبِ دشوار» تعریف میشود، اما در شخصیت رهبر شهید، با پدیدهای مواجه هستیم که میتوان آن را «پارادوکسِ قدرت» نامید.
این قدرت، همان قدرتی بوده که برای حفظ عظمتِ خود، نیازی به ابزارهای مادی خودنمایانه ندارد و سادهزیستی امام و قائد شهید حضرت آیتاللهالعظمی شهید سیدعلی خامنهای، نه یک «کمبود» بلکه یک «انتخاب آگاهانه» برای حفظ اصالت رسالت بود.
سادهزیستی ایشان، فراتر از نوع پوشش یا نوع خوراک بود؛ این یک «استراتژی حفظ تمرکز» بود و امام شهید میدانستند که غرق شدن در جزئیات مادی و مدیریت ثروتها، میتواند «تمرکز استراتژیک» را از بین ببرد و رهبر را از «مسائل بنیادین» دور کند.
با حذف نیازهای مازاد، ایشان خود را از هرگونه «باجخواهی اجتماعی» و «وابستگی به گروههای منافع» مصون نگه داشتند و این سادگی، به امام شهید «استقلالِ عملی» میبخشید تا بتوانند بدون لرزش دست، تصمیمات سخت را اتخاذ کنند.
بزرگترین چالشِ هر قدرتمندی، «سندرمِ خودشیفتگی» است؛ زمانی که فرد به دلیل تصاحب قدرت، خود را از دیگران متمایز و برتر میبیند اما در شخصیت رهبر شهید، «تواضع» نه یک ترفند اخلاقی، بلکه یک «اجبار وجدانی» بود.
امام شهید با سادگی خود، آن دیوارهای نفوذناپذیری را که معمولاً میان رهبر و مردم یا میان مسئول و زیردست وجود دارد، فرو ریختند و این تواضع باعث میشد که «حقیقت» از هر سطحی، بدون ترس به گوش ایشان برسد لذا امام شهید با زندگی ساده، خود را در سطحِ همان مردمی قرار میدادند که ادعای خدمت به آنها را داشتند.
از منظر فلسفی، سادهزیستی امام شهید ناشی از این درک بود که «ارزشِ هستی» در «معنا» نهفته است، نه در «ماده» لذا ایشان میان «استفاده از امکانات برای پیشرتِ کشور» و «مصرف امکانات برای رفاه شخصی» مرزی صلب و استوار قائل بودند.
حضرت آیتاللهالعظمی شهید سیدعلی خامنهای بر این باور بودند که منابع کشور باید صرف «ساختن آینده» و نه «ساختن شکوه شخصی» شود و این نگاه، ایشان را از تبدیل شدن به یک «پیروی از الگوهای مصرفگرایی جهانی» مصون داشت و به آنها اجازه داد تا نگاهی «خودکفا» و «بنیادین» به توسعه داشته باشند.
سادهزیستی و تواضع رهبر شهید، در واقع نوعی «قدرت نرم» بود که تأثیری بسیار عمیقتر از نمایش قدرت نظامی یا اقتصادی داشت و این سادگی، «اعتبار اخلاقی» ایجاد کرد؛ اعتباری که باعث میشد حتی مخالفان نیز نتوانند در «اصالتِ شخصیت» ایشان تردید کنند.
امام و قائد شهید امت حضرت آیتالله سیدعلی خامنهای ثابت کردند که میتوان «بسیار مقتدر» بود، بدون آنکه «بسیار متکبر» بود و میتوان «بسیار بزرگ» بود، بدون آنکه «بسیار پرزرقوبرق» بود.
امام شهید زی طلبگی خود را تا آخرین لحظه حیات حفظ کردند آنچنان که سادگی او، منشأ ابهت و هیبت معظم له شد.
یادداشت از رضا زمانی، دکتری علوم سیاسی
انتهای پیام/804