به گزارش خبرگزاری تسنیم از کرمانشاه، آنچه سالهاست در گزارشهای رسمی و وعدههای مدیریتی تکرار میشود، در سطح خیابانها و ایستگاههای پراکنده شهر، چهرهای کاملاً متفاوت دارد؛ چهرهای که کافی است چند مسیر اتوبوسرانی کرمانشاه را با شهروندان همسفر شوی تا همه چیز را بیواسطه ببینی.
در یکی از روزهای شلوغ، برای بررسی میدانی وضعیت ناوگان، از چند خط پرتردد شهر استفاده کردم؛ خطوطی که قرار است شریان اصلی حملونقل عمومی کلانشهر کرمانشاه باشند، اما در عمل با کمبود محسوس اتوبوس و ازدحام شدید مسافر در ساعات اوج مواجهاند. در برخی ایستگاهها، انتظار طولانی شهروندان برای رسیدن اتوبوسی که گاه با فاصله زمانی زیاد میرسد، به بخشی عادی از روزمره مردم تبدیل شده است.
با رسیدن اتوبوس، صحنهای تکراری آغاز میشود؛ ازدحام مسافران در ورودی، نبود نظم در سوار و پیاده شدن و پر شدن سریع ظرفیت خودروها. در ساعات اوج، برخی اتوبوسها به حدی شلوغاند که ایستادن در راهرو تنها گزینه ممکن است و شاید همین هم نصیب برخی نشود و همین موضوع نارضایتی مسافران را دوچندان میکند.
در کنار این وضعیت، موضوع پرداخت کرایه همچنان یکی از اصلیترین چالشهاست. با وجود اذعان مسئولان به آغاز طرح پرداخت الکترونیک، در عمل بسیاری از اتوبوسها همچنان فاقد دستگاههای فعال کارتخوان هستند و پرداخت نقدی، تنها روش رایج محسوب میشود. این موضوع در شرایط کمبود پول خرد، خود به یک مسئله روزمره تبدیل شده است؛ تا جایی که برخی مسافران ناچارند کرایه را بهصورت کارتبهکارت به راننده پرداخت کنند.
در همین میان، گلایههایی نیز از مطالبه کرایههای بالاتر از نرخ مصوب شنیده میشود؛ رانندگانی که کمبود پول خرد یا نبود سیستم پرداخت الکترونیک را بهانهای برای دریافت مبالغ بیشتر عنوان میکنند؛ موضوعی که به گفته شهروندان، به نارضایتی و بیاعتمادی در استفاده از حملونقل عمومی دامن زده است.
از سوی دیگر، وضعیت ایستگاههای اتوبوس نیز چندان مطلوب نیست. در بسیاری از مسیرها، ایستگاه استاندارد یا سایهبان مشخص وجود ندارد و مسافران در حاشیه خیابانها و گاه در نقاط غیرایمن منتظر میمانند. همین مسئله باعث شده توقف اتوبوسها در نقاط غیررسمی، حتی در نزدیکی تقاطعها و چهارراهها، به یک رویه تکراری تبدیل شود؛ موضوعی که هم بر ایمنی و هم بر روان ترافیک شهری تأثیر گذاشته است.
در داخل اتوبوسها نیز وضعیت رفاهی چندان رضایتبخش نیست. در برخی خطوط، مسافران از روشن نشدن سیستم سرمایشی در روزهای گرم گلایه دارند و این مسئله، بهویژه در ساعات شلوغی، شرایط سفر را دشوارتر میکند.
تجربه میدانی از چند خط اتوبوسرانی کرمانشاه نشان میدهد فاصله میان برنامههای اعلامشده و واقعیت موجود همچنان قابل توجه است؛ فاصلهای که خود را در کمبود ناوگان، نبود زیرساختهای ایستگاهی، ناقص بودن طرح پرداخت الکترونیک و نارضایتی شهروندان از کیفیت خدمات حملونقل عمومی بهوضوح نشان میدهد.
با این حال، مسئولان سازمان حملونقل مسافر شهرداری کرمانشاه از تجهیز تدریجی ناوگان به سامانه پرداخت الکترونیک و ورود اتوبوسهای جدید در ماههای آینده خبر میدهند؛ وعدههایی که باید دید تا چه اندازه میتواند از فشار موجود بر دوش شهروندان کرمانشاهی بکاهد.
کارتهای پرداخت الکترونیک در راه ناوگان اتوبوسرانی
در پاسخ به این انتقادات، شهبازی، رئیس سازمان حملونقل مسافر شهرداری کرمانشاه در گفتگو با خبرنگار تسنیم در کرمانشاه، اظهار کرد: بخشی از مقدمات کار توسط سازمان فاوای شهرداری انجام شده و سازمان حملونقل عمومی نیز به عنوان بهرهبردار، با یک شرکت مشهدی قرارداد منعقد کرده است.
وی با اشاره به انعقاد قرارداد برای تجهیز 100 دستگاه اتوبوس به سامانه پرداخت الکترونیک، افزود: تاکنون 10 هزار کارت شهروندی چاپ و تحویل گرفته شده و 90 هزار کارت دیگر نیز در انتظار چاپ است. این کارتها در اسرع وقت میان شهروندان توزیع خواهد شد.
رئیس سازمان حملونقل مسافر شهرداری کرمانشاه عنوان کرد: سامانه مذکور که بر روی تمامی اتوبوسهای شهرداری نصب شده، امکان پرداخت کرایه را از سه طریق کارت الکترونیکی، کارت بانکی و رمز کد فراهم میکند.
شهبازی با اعلام خبر فعالسازی سیستم پرداخت الکترونیک از هفته جاری، گفت: در حال حاضر 48 دستگاه اتوبوس شهرداری و 25 دستگاه اتوبوس بخش خصوصی در 12 خط به مردم خدمترسانی میکنند.
وی در خصوص وضعیت ناوگان افزود: میانگین عمر اتوبوسهای درونشهری در کشور 12 سال است، در حالی که عمر 47 دستگاه از اتوبوسهای شهرداری کرمانشاه تنها 4 سال است.
رئیس سازمان حملونقل مسافر شهرداری کرمانشاه از خرید چندین دستگاه اتوبوس جدید از طریق انتشار اوراق مشارکت برای کاهش کمبودها خبر داد و ابراز امیدواری کرد که این اتوبوسها تا پایان سال به ناوگان اتوبوسرانی کرمانشاه اضافه شوند.
در نهایت، آنچه از این مشاهدات میدانی و اظهارات شهروندان برمیآید، این است که حملونقل عمومی کرمانشاه همچنان با مجموعهای از چالشهای همزمان و بههمپیوسته روبهروست؛ چالشهایی که از کمبود ناوگان و فرسودگی زیرساختها آغاز میشود و تا نبود ایستگاههای استاندارد، ناقص بودن سامانه پرداخت الکترونیک و نارضایتی از کیفیت خدمات درون اتوبوسها ادامه پیدا میکند.
هرچند وعدههای مسئولان برای نوسازی ناوگان، توسعه خطوط و اجرای کامل پرداخت الکترونیک میتواند روزنهای از امید برای بهبود وضعیت باشد، اما واقعیت میدانی نشان میدهد که فاصله میان برنامهریزی و اجرا هنوز محسوس است. تا زمانی که این فاصله کاهش نیابد، فشار اصلی همچنان بر دوش شهروندانی خواهد بود که هر روز با اتوبوسهای شلوغ، انتظارهای طولانی و خدمات نابرابر، بخشی از مسیر زندگی شهری خود را طی میکنند.
به نظر میرسد نقطه آغاز بهبود واقعی، نه در اعلام طرحهای جدید، بلکه در تکمیل و اجرای دقیق همان برنامههایی است که سالهاست روی کاغذ باقی ماندهاند؛ برنامههایی که اگر بهدرستی عملیاتی شوند، میتوانند حملونقل عمومی کرمانشاه را از وضعیت فعلی به سمت یک سیستم قابل اعتماد و کارآمد سوق دهند.
انتهای پیام/